Irak'ta diş enfeksiyonu olan hastalarda metisiline dirençli Staphylococcus aureus'un (MRSA) belirlenmesi

Metisiline dirençli Staphylococcus aureus (MRSA) son araştırmalarda ağız boşluğunda yüksek oranlarda taşıyıcılığa sahip olarak belirlenmiştir. Tedavi, ağızda MRSA oluşumuna yardımcı olabilecek, risk altındaki diş tedavisi başvuruları arasında yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu çalışmanın amacı, Staphylococcus'un, özellikle Metisiline Dirençli Staphylococcus aureus'un (MRSA) ne kadar yaygın olduğunu ortaya çıkarmaktır. Aralık 2021 ile Nisan 2022 arasında Bağdat şehir hastanelerinin farklı bölümlerinde hasta ve hasta olmayan, farklı yaş gruplarından toplamda 100 örnek alınmıştır. Staphylococcus aureus izolatları kültür ve biyokimyasal testlere göre tanımlandı. Buna göre Staphylococcus aureus enfeksiyon yüzdesi erkeklerde 18 (%64,3), kadınlarda ise 10 (%35,7) olarak tespit edilmiştir. Ayrıca bu izolatların antibiyotik (Penisilin, Siprofloksasin, Eritromisin, Gentamisin, Azitromisin, Kloramfenikol, levofloksasin, Ofloksasin, Sefepim, Tetrasiklin, Rifampisin ve Klaritromisin) duyarlılık profilleri de incelenmiştir. En yüksek direnç yüzdesi Penisilin, Azitromisin, Ofloksasin ve Tetrasiklin'de ortaya çıkmıştır. Duyarlılık yüzdesi Kloramfenikol ve Siprofloksasine karşı yüksek iken, Penisilin, Azitromisin, Ofloksasin ve Tetrasikline karşı düşük duyarlılık göstermiştir. VITEK 2 ve PCR ile saptanan 28 S. aureus'ta MecA ve MecC genleri incelendiğinde, MecA %57,1, MecC geni %35,7'dir. MecA ve MecC genleri tespiti, S. aureus'un antibiyotiğe karşı artan direncinin, öldürücülüğünün ve virülansının bir göstergesi olarak kabul edilmektedir. Artan MRSA enfeksiyonu potansiyeli nedeniyle, ağız boşluğunda artan MRSA vakaları göz ardı edilmemesi gereken ciddi bir halk sağlığı sorunu iken metisiline dirençli Staphylococcus aureus suşlarının yayılması uluslararası bir sorun olarak karşımıza çıkmaktadır.