Kehânetin yasaklamasına dair hadislerin tahric ve değerlendirilmesi

Tezimiz, Kütüb-i Sitte ile sınırlı olup kehânetle alakalı rivâyetlerin isnad ve metin açısından analiz etmekle beraber giriş, iki bölüm ve sonuç bölümlerinden meydana gelmektedir. Kütüb-i Sitte içerisinden Kehânetle ilgili tespit ettiğimiz hadisleri üç gruba ayırdık. Araştırdığımız üç grup hadislerde içerik olarak aynı konuya değinmemekte, bazıları kehânet ilgili kazancın haram oluşuna, bazıları kehânetin bilgi kaynağına yasak oluşuna bazıları da ona inanmanın hükmü konusuna değinmektedir. Araştırdığımız üç grup hadisin, birinci gruba baktığımızda kâhinin kazancının haram olduğuna, ikinci grup hadise baktığımızda ise bilgi kaynağını yasakladığını ve son olarak üçüncü grub hadise baktığımızda ise ona inanmanın küfr olduğu görülmektedir. Birinci grup hadis Ebû Hüreyre ve Ebû Mesu'd, ikinci grup hadisi ise hz. Aişe, Ebû Hureyre'den, üçüncü grup hadis de Ebû Hureyre, el-Huceyme ve Rasulullahın zevcelerinden birinden rivâyet olunmuştur. Tezin giriş bölümünde Kehânetin tanımı ve çeşitlerine yer verildi. Daha sonra incelediğimiz üç grup hadisleri Kütüb-i Sitte içerisinden bulmaya çalıştık. Rivâyetlerin sened şemalarını oluşturmaya çalıştık. Daha sonra sahabi dışında diğer râvilerin durumlarını cerh ve ta'dil kitaplarından bulup ortaya koymaya çalıştık. Bütün bunlardan sonra da rivâyetlerin sened açısında sıhhatlarını değerlendirmeye tabi tuttuk. Alakalı hadislerin sened tenkidi yapıldıktan sonra bunun üzerine metin tenkidine geçtik. Oluşturduğumuz her üç grup hadisler için ayrı ayrı olmak üzere ortak metinler oluşturmaya çalıştık. Rivâyet edilen hadisler hakkında şarihlerin yorumlarına yer vermekle beraber tefsir ile fıkıh ilimlerindeki kullanım amaçlarına da bakıldı. Netice itibariyle Kehânetle ilgili hadislerle ilgili genel bir değerlendirme yapılarak araştırma sonuçlandırıldı.