Kur'ân'da rüşd ve ğayy kavramları

Allâhu Teâlâ insanı en şerefli mahlûkat olarak yaratıp onu yeryüzünde halife tayin etmiştir. İnsanı diğer canlılardan ayıran ve üstün varlık olmasını sağlayacak olan akıl melekesini kendisine bahşetmiştir. Bu verdiği nimetlere karşılık olarak da onlardan kulluk görevlerini yaparak kendisine itaat edip Şeytan'dan ve Şeytan'ın hoşnut olacağı davranışlardan yüz çevirmelerini istemiştir. Nitekim bunun sonucunda da, insanın akıl ve basîret sonucunda doğruyu yanlıştan ayırarak kendi faydasını görüp ona tâbiî olması "rüşd" kavramı ile açıklanırken; Şeytan'ın, akılsızlığın ve cahilliğin peşine takılarak kişinin yanlış yola girip dalâlete düşmesi de "ğayy" kavramı ile açıklanmıştır. Bu çalışmada da detaylı olarak rüşd ve ğayy kavramları incelenmiştir. Tez; giriş, üç bölüm ve sonuçtan oluşmaktadır. Giriş bölümünde araştırmanın genel olarak konusuna, önemine, amacına, yöntemine ve kaynaklarına değinilmiştir. Birinci bölümde "rüşd" kavramının lügavî ve Kur'ânî tahlili yapılarak bu kavramın anlam sahası belirlenmeye çalışılmıştır. Kur'ânda bu kavramlarla yakın anlam taşıyan başka kavramlar verilerek "rüşd" kavramının kapsayıcılığı belirlenmiştir. İkinci bölümde de aynı yöntemle "ğayy" kavramının detaylı lügavî ve Kur'ânî tahlili yapılmıştır. Son bölümde ise "rüşd" ve "ğayy" kavramlarının diğer İslamî İlimlerdeki yeri belirlenerek bu kavramların sınırları belirlenmeye çalışılmıştır. Sonuç bölümünde de rüşd ve ğayy kavramlarının lügavî, Kur'ânî ve diğer İslam ilimlerindeki tahlili yapılmıştır.