Nahvin tasavvufî yorumu: İbn Acîbe örneği

Bu çalışmada, İbn Acîbe'nin el-Futûhatu'l-Kuddûsiyye fi Şerhi'l-Mukaddimeti'l-Âcurrûmiyye adlı eseri çerçevesinde nahiv kurallarının tasavvufî olarak nasıl yorumlandığı tesbit edilmeye çalışılmıştır. Bu bakımdan öncelikle nahiv ve tasavvuf terimleri ve bunların diğer ilimlerle ilişkisi anlatılmış, daha sonra nahiv ve tasavvuf ilişkisine geçilmiştir. Bu bağlamda nahiv-tasavvuf ilişkisinin; sûfîlerin tefsir, hadis vb. ilimlerde kendilerine has bir üslûb olan işârî yöntemi nahiv ilmine de yansıttıkları şeklinde olduğu görülmüştür. Nahvin konuları olan kelam, i'rab ve kısımları, fiiller, merfûât, mensûbat, mehfûdat ve bunların kısımları detaylı bir şekilde tasavvufî olarak ele alınmıştır. Bunun da daha çok nahiv terimlerinin kelime manasından yola çıkılarak bir takım tasavvufî manaların kendilerine eklenmesiyle yapıldığı görülmüştür. Ayrıca nahvin tasavvufî yorumu hakkında müstakil olarak ele alınmış eserler tesbit edilmiş, bunların tanıtımı yapılmış, konular anlatılırken yeri geldikçe bu eserlerden de istifade edilmiştir.