Okul öncesi eğitim kurumlarında öğretmen-aile işbirliği ve öğretmenlerin velilerle yaşadıkları sorunlar

Okul öncesi eğitim, 0-6 yaş grubundaki çocukların bedensel, zihinsel, dil ve sosyal yönden gelişimlerini sağlayan bir eğitim sürecidir. Çocuğun yaşamındaki önemli dönemlerden biri olarak nitelendirilebilir. Okul öncesi eğitim sayesinde çocuğun davranışları olumlu yönde değiştirilebilir. Kişilik kazanımının geliştiği bu yaş aralığında çocuk kendini kabul, özgüven geliştirme, benlik kavramını oluşturma, bağımsızlığını kazanma, bedenini kullanma, merakını gidererek hayal ve isteklerini açığa vurma gibi gereksinimlerini karşılamayı ve sosyalleşmeyi öğrenir. Birçok gelişim alanı bu yaş aralığında şekillenir. Çocuğun ilk defa dış çevreyle tanışması da okul öncesi eğitim ile başlar. Bu sebeple okul öncesi eğitimin önemi gün geçtikçe daha iyi anlaşılmaya başlanmıştır ve okul öncesi eğitimi yaygınlaştırmak adına birçok gelişme mevcuttur. Okul öncesi eğitimin anlam kazanması da aileyle olmaktadır. Çocuğun hayatındaki ilk öğrenme yeri ailedir. Aile ile güçlü kurulan bağlar sayesinde okul öncesi eğitimden alınan verim artmaktadır. Fakat velilerle bu konuda yaşanılan bazı sorunlar vardır. Bu sorunların neler olduğunu bularak çözüm önerilerinde bulunmak aile ile kurulan bağları güçlendirecek ve bu sayede çocuk okul ortamında kendini güvende hissedecektir. Bu çalışma; öğretmen-veli işbirliğinin gerekliliğini vurgulamak, çocuğun temelini oluşturan aile ile öğretmenlerin yaşadığı sorunları belirlemek ve bu hususta sorunların çözümüne ilişkin öneriler geliştirmek amacıyla hazırlanmıştır. Verileri elde etmek için yarı yapılandırılmış görüşme formları kullanılmıştır. Uzman görüşleri ile hazırlanan görüşme formları Bingöl ilindeki anaokullarında görev yapan 15 yönetici, 50 öğretmen ve bu okullarda çocukları öğrenim gören 309 veliye uygulanmıştır. Görüşme formlarından elde edilen demografik özelliklere ait veriler kontrol edilerek SPSS programına girilmiş ve yüzde, frekans değerleri bulunmuştur. İkinci bölümde yöneticilere, öğretmenlere ve velilere yöneltilen soruların analizinde nitel yöntem kullanılmıştır. Araştırma verileri nitel yöntemin tekniklerinden olan içerik analizi tekniği ile çözümlenmiştir. Araştırma sonucunda, yöneticilerin, öğretmenlerin ve velilerin yaşadığı ortak sorunlara ve sundukları çözüm önerilerine ulaşılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre yöneticiler yaşanılan sorunları; velilerin eğitim seviyesi, kadronun bayan olması, kullanılan izinler, yeniliğe kapalılık, çocukların okula uyumlarının geciktirilmesi, öğretmeni bakıcı olarak görme, eğitim eksikliği, çocukların şiddet davranışına meyilli olması olarak tanımlamışlardır. Öğretmenler de yaşanılan sorunları; veli isteksizliği, veli tutumu, öğretmeni bakıcı olarak görme, ön yargılı olma, öğretmeni eleştirme, öğretmeni değersizleştirme, öğretmenin sorumluluğunun çok olması, velilerin etkinliklerde aktif olmaması, işbirliği kuramama, eğitim eksikliği, yönetimin tutarsızlığı, yönetici müdahalesi, yöneticilerin öğrenci ve veliyi tanımaması, iletişimsizlik veli beklentilerinin fazla olması, öğrenciler arası yaş farkının olması, öğrenci cinsiyeti ve hazırbulunuşluk seviyeleri, öğrencilerin okula alışma sorunu, şiddet davranışları, öğretmen hedeflerinin farklı olması, meleki yetersizlik ve farklı kültür yapısına sahip olma olarak tanımlamışlardır. Veliler ise yaşanılan sorunları; Veli fikirlerinin önemsenmemesi, veli ilgisizliği, okul idaresinin yetersizliği, güven problemi, olumsuz veli ve öğretmen yaklaşımı, yönetimin üslubu, temizlik ve emniyet sıkıntısı, kayıt parası sıkıntısı, çocukların şiddet davranışı, öğrencilerin küçük olması ve elektronik aletlere çok fazla zaman ayırıyor olması, öğrencilerin yemek yeme sorunu yaşamaları, velilerin duyarlı olmaması, ailelerin değişime açık olmaması, iletişim kopukluğu, velilerin fazla beklentiye sahip olmaları, öğretmenlerin öğrencilere bağırması, öğretmenlerin aşırı kitap kullanımı ve öğretmenlerin etkinlik yapmaması olarak tanımlamışlardır. Yönetici, öğretmen ve veliler yaşanılan sorunlara ortak çözüm önerilerini ise şunlardır: Daha fazla etkinlik yapmak, öğretmen-aile iletişimi ve işbirliğini sağlamak, aile ve öğretmenlere bilgilendiri ve eğitici seminerler vermek, aile katılımını sağlamak. Bazı yöneticiler, öğretmenler ve veliler ise işbirliğinin yeterli olduğu ve sorun yaşanmadığı konusunda hemfikirdirler.