Okul yöneticilerinin Eğitim Bölgeleri ve Eğitim Kurulları uygulamalarına ilişkin görüşleri

Bu araştırmanın temel amacı, 1999 yılında yürürlüğe girmiş olan Eğitim Bölgeleri ve Eğitim Kurulları yönergesine dayanarak yapılan uygulamalarının incelenmesidir. Buna göre, Eğitim Bölgeleri ve Eğitim Kurulları uygulamaları konusunda okul yöneticilerinin görüşleri alınmıştır.Araştırmanın evreni, İzmir ilinde kent merkezinde bulunan ilçelerin eğitim bölgelerindeki okul müdürleridir. Buna göre araştırma 12 ilçede yani 19 eğitim bölgesinde yapılmıştır. Örneklem, 19 alt evrenden oluşmuştur. Ayrıca, her eğitim bölgesinde oransız eleman örnekleme yöntemlerine göre birer okul seçilmiştir. Böylece örneklem, 19 koordinatör okul müdürü ve 19 ilköğretim veya ortaöğretim kurumu müdürleri olarak toplam 38 yönetici olarak oluşmuştur. Görüşme 37 yönetici ile yapılabilmiştir.Araştırmada, nitel yöntem kullanılmıştır. Veri toplama aracı olarak, araştırmacının hazırladığı yarı yapılandırılmış görüşme formları kullanılmıştır. Verilerin çözümlenmesi için araştırmacı verileri belli temalara ayırmış, işlemeyi kolaylaştırmak için kodlamalar yapmıştır.Araştırmanın sonuç kısmı şu şekilde özetlenmiştir:Genel olarak yöneticiler bulundukları ilçe Eğitim Bölgelerine ayrılırken, oluşturulan komisyonda yer almak istemektedirler. Aynı zamanda eğitim bölgeleri okul tür ve sayılarından ziyade coğrafi koşullar göze alınarak belirlenmiştir.Okul yöneticileri Eğitim personelinin ortak kullanımını olumlu bulmuştur. Bölgedeki eksik olan eğitim personelinin bu şekilde tamamlandığını ve belli okullarda personelde yığılma olmadığını belirtmişlerdir.Eğitim Bölgeleri ve Eğitim Kurullarında alınan kararların sadece kağıt üzerinde kaldığı ve uygulanabilirliğinin düşük olduğu sonucu ortaya çıkmıştır. Toplantılarda alınan kararlar, üst yönetimlerce yeterli şekilde değerlendirilmemektedir.Okul çevresinin Danışma Kurullarına olan katılımları yetersiz bulunmuş, yerel yönetimlerin sağladığı katkılar ise ilçelere göre değiştiği belirlenmiştir. Bazı ilçelerde özellikle yerel yönetimler okullara çok katkıda bulunmuştur. Yerel yönetimler dışında okulun çevresini oluşturan diğer örgütlerin katılımları neredeyse hiç yoktur.Eğitim Bölgeleri ve Eğitim Kurulları yönergesi okulların kaynakları ortak verimli ve etkili şekilde kullanımını sağlayamamaktadır. İlköğretim okullarının kaynakları kendileri sağlamaktadırlar, ortaöğretim kurumlarına ise bakanlığın sağladığı kaynaklar bulunmaktadır. Dolayısı ile ilköğretim okullarının aynı bölge içerisinde kaynakları ortak kullanımı söz konusu değildir. Ortaöğretim kurumları ise ancak kendi giderlerini karşılayabilmektedir.Okullar, sahip oldukları imkanlardan kira geliri elde ettikleri için, fiziki alanlarını diğer okulların kullanımına sunamamaktadırlar. Okulların sosyal-fiziki alanlarını ortak kullanmadıkları, bu konuda çok sıkıntıların yaşandığı sonucu çıkmıştır.Aynı eğitim bölgesinde farklı fiziki yapıdaki okulların bulunmaktadır. Öğrencilerin adrese dayalı sistemle okullara kayıt olmaları okullardaki öğrenci yığılmalarını azaltırken, eğitimde fırsat eşitliğine aykırı durum olduğu sonucu ortaya çıkmıştır.