Organo-bentonit bileşiklerinin hazırlanması, karakterizasyonu ve p-kloro-fenol'un çözeltiden adsorpsiyonunda kullanılması

Killer, yüksek yüzey alanlarından dolayı iyi adsorplama özelligi gösterirler. Ancak killerin, hidrofilik karakterli olmalarından dolayı suda fazla çözünen polar ya da katyonik haldeki organik maddeler hariç, organik moleküllere karsı gösterdikleri sorpsiyon kapasiteleri çok düsüktür. Günümüzde killerin, organik maddelere karsı adsorpsiyon açısından ilgilerini arttırmak üzere n-alkilamonyum tuzlarıyla isleme sokularak organo-kil bilesikleri hazırlanmaktadır. Organo-killer, çevre kirliligine neden olan pestisitler için adsorplayıcı olarak çok etkili olmaktadır. Bu çalısmada, Elazıg-Yalavuz bentoniti, N'-didodesil, N,N'-tetrametiletandiamonyum diiyod (DEDMAI) ile katyon degisim kapasitesinin %40, %80 ve %100'ü oranında etkilestirilerek organo-bentonit kompleksleri ( sırasıyla DEDMAB-40, DEDMAB-80 ve DEDMAB-100) hazırlanmıstır. Daha sonra bu örneklerin TGA, DTG ve FTIR ile karakterizasyonu yapılmıstır. Orijinal kilin katyon degisim kapasitesi, ?amonyum asetat yöntemi? yardımıyla belirlenerek, organo-kil komplekslerinin hazırlanmasında kullanılacak tuz miktarları tespit edilmistir. Örneklerin adsorpsiyon özellikleri, p-kloro-fenol'ün sulu çözeltiden iki farklı sıcaklıkta ( 25 ve 40 oC de) adsorpsiyonunun yapılmasıyla incelenmistir. p-kloro-fenol'ün tüm örnekler üzerinde, 40 oC de 25 oC den daha fazla adsorplandıgı görülmüstür. p-kloro-fenol'ün DEDMAB üzerine adsorpsiyonunun DEDMAB-40Anahtar Kelime: Adsorpsiyon = Adsorption ; Organobentonit = Organobentonite