Orta çağ ve erken modern Avrupa'da işkence

Tarihsel kurumlar arasında Engizisyon figürü etkileyici bir şekilde göze çarpmaktadır. Engizisyon Orta Çağ'ın en azami kutsal ofisi olarak adlandırıldı. Kutsal ofis Kilisenin doğasının bütün korkutucu ve negatif özelliklerini içinde barındıran özetidir. Çünkü adaletsiz gelişmemiş ve huzursuz bir Orta Çağ'dan Avrupa'ya taşınan temel taşlardan biri haline geldi. Bu durum, Engizisyonun Orta Çağ'dan beri kötü bir şekilde hatırlanmasını da etkiledi. Kilise ve Engizisyon, kendi öğretilerini kabul etmeyen Heretik büyücülük gibi birçok gruba karşı daima mücadele etti. Orta Çağ da Engizisyonun toplumda egemenlik kurma nedenlerinden biri de işkencedir. Orta Çağda sosyal olaylar arasındaki en acı olaylardan biri işkencedir. İşkence, Orta Çağ Engizisyonuna kadar pratikte yaygın bir uygulama değildi. Diğer yandan Orta Çağ Engizisyonu boyunca işkence, itirafları çıkarmanın, suçluları cezalandırmanın ve infaz gerçekleştirmenin meşrû bir yolu olarak kabul edildi. İşkencelerin çoğu engizisyon emirlerini yerine getiren cellatlar tarafından gizli yer altı zindanları ve hapishaneler de yapılırdı. En yaygın işkence yöntemlerinden bazıları kanca, Judas Sandalyesi (Yahudi Kazığı), İdam, Quartering, Testere, Göğüs Sökücü, Su, Sıkıştırarak Öldürme, Strappado ve Rack işkenceleridir. Hiç şüphesiz bu işkencelerin hepsi çok acı vericidir. Bu yüzden işkence yapıldığı için Orta Çağlar kesinlikle karanlık zamanlardı. Bu nedenle bu tez çalışmasında işkence, Engizisyon ve Kiliseyi analiz ederek sosyo-ekonomik-dinî ve kültürel yönden tanıtmaya Geç Orta Çağlar ve Erken Modern Dönem Avrupasındaki görüntüsünü vermeye çalıştık.