Periodontal olarak sağlıklı, periodontitisli ve periodontitisli diyabetli yetişkin bireylerin dişeti oluğu sıvısı örneklerinde asprosin ve apelin düzeylerinin değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışmanın amacı; periodontal açıdan sağlıklı, periodontitisli ve diyabetli periodontitisli bireylerin diş eti oluğu sıvısı (DOS) örneklerinde diyabet, obezite ve periodontitis hastalıklarında önemli rolleri olduğu düşünülen asprosin ve apelin seviyelerinin tespit edilmesi ve klinik parametreler ile ilişkilerinin değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntem: Çalışma tasarımına uygun olarak 90 kişi her grupta 30 kişi olacak şekilde 3 gruba ayrıldı. Sistemik hastalığı olmayan ve periodontal sağlıklı bireyler 1. grubu, sistemik hastalığı olmayan periodontitisli bireyler 2. grubu, diyabeti olan ve periodontitisi bulunan bireyler 3. grubu oluşturdu. Her hastada plak indeksi (Pİ), gingival indeks (Gİ), sondalama derinliği (SD) ve klinik ataçman kaybı (KAK) ölçülüp kaydedildi. Her hastadan DOS örneği Periopaper strip ile toplandı ve ELISA yöntemi ile analiz edildi. Bulgular: DOS apelin değeri sağlıklı, periodontitis ve periodontitis+DM gruplarında benzer olup anlamlı değildir. Periodontal klinik indeks değerleri sağlıklı grupta en azdır (p<0,001). KAK değeri periodontitis+DM grubunda en yüksektir (p=0,012). DOS hacmi sağlıklı grupta en düşük olup, anlamlıdır (p<0,001). DOS hacmi ile apelin konsantrasyonu arasında ters yönlü bir korelasyon mevcuttur (rs = –0.39; p <0.001). DOS asprosin seviyelerini tespit etmek için ELISA kiti (Elabscience® Biotechnology Co., Ltd.) kullanıldı. Çalışmamızda elde edilen DOS asprosin değerleri Elabscience® kitinin standart kalibrasyon eğrisinin altında kaldığı için (Şekil 16), ELISA okuyucu sonuçlarımız sayısal bir değere çevrilemedi. Bu sebeple asprosin hormonuyla ilgili istatistiksel bir analiz yapılamadı. Sonuç: DOS apelin düzeyleri çalışma grupları arasında anlamlı farklılık göstermemiştir. Apelin konsantrasyonu ile lokal inflamasyonun dolaylı bir göstergesi olan DOS hacmi arasındaki ters korelasyon, lokal inflamatuvar durumla bir ilişkiyi yansıtıyor olabilir. Bu bulgular, DOS apelin düzeylerinin tek başına periodontitis+DM bireyleri ayırt etmede sınırlı klinik değere sahip olduğunu göstermektedir. Bununla birlikte, bu sonuçlar metabolik durumlar ile periodontal inflamasyon arasındaki ilişkinin anlaşılmasına katkı sağlamaktadır. Apelinin periodontal dokulardaki kökenini ve düzenlenmesini netleştirmek ve biyobelirteç ya da terapötik hedef olarak potansiyel rolünü belirlemek için ileriye dönük, uzunlamasına ve mekanistik çalışmalara ihtiyaç vardır. Anahtar Kelimeler: Apelin, Asprosin, Diyabet, DOS, Periodontitis