Pleurotus florida fouose'nin çeşitli evrelerindeki gelişimi ve verimi üzerine bazı besi ortamlarının etkileri

ÖZET Bu çalışmada, pieurotus f lnrlda/ nın üretiminde, Güney doğu Anadolu Bölgesinde bol bulunan ve ucuz fiyatla sağlana bilen bazı bitkisel materyalleri değerlendirebilme olanakları araştırılmıştır. Burada, bir yandan üretimde maliyetin düşü rülmesi, diğer yandan da iyi bir verimin eldesi amaçlanmış tır. Misellerin vegetatif çoğaltımı için hazırlanan ve 1 İt saf suda, 10 gram malt-ekstrakt, 0.2 gram K HPO, 0.1 gram 2 4 CaCl. 2H 0, 0.05 gram MgSO. 7H 0, 0.5 gram (NH )S0 ve 15 2 2 4 2 4 4 gram agar içeren besin ortamına, arpa kırması ve buğday unun dan 10, 15 ve 20 gramlık dozlar katkı maddesi olarak ilave edilmiştir (kontrol grubuna katkı maddesi ilave edilmemiştir) Petri kutularında, besin-agar ortamına aşılanan P.florida misellerinin, en kısa sürede, 8.60 gün ile 15 gram buğday unu dozunda, en uzun sürede ise, 15.40 gün ile buğday ununun 20 gram dozunda ortamı sardığı saptanmıştır. Kontrol grubunda ise, misellerin ortamı 14.20 günde sardığı görülmüştür. Buğ day ununun 20 gram dozu hariç, katkı maddesi kullanılan bütün besin-agar ortamlarının, kontrol grubuna göre misel gelişim süresini kısalttığı saptanmıştır. Kompost ortamına "mantar tohumu" olarak aşılanan misel yumağı eldesi için, haşlanmış buğday ve arpa tanelerinden ya rarlanılmıştır. Bu amaçla, 500 ml'lik erlenlere ayrı ayrı 250 gram haşlanmış buğday ve arpa taneleri doldurulmuştur.VI Buraya aşılanan misellerin, arpa taneleri ortamını 8.60 günde, buğday taneleri ortamını da 9.60 günde sardığı tespit edil miştir. Kompost ortamı ipin ham materyal olarak kullanılan 1 kg buğday samanına,, katkı maddesi olarak mercimek artığı, pirinp kepeği ve ayçiçeği samanının 50, 100 ve 150 gramlık dozları ilave edilmiştir (kontrol grubuna katkı maddesi ilave edilme miştir). Burada, P-f lprida'nın farklı gelişim evreleri ve ve rim miktarı üzerine, katkı maddelerinin kullanılan farklı dozlarının etkileri araştırılmıştır. Gelişim evreleri gün olarak, ürün miktarı ise, 100 gram kuru materyalde elde edi len taze mantarın gram cinsinden miktarı olarak belirlenmiş tir. Misel gelişimi en kısa sürede, 10.60 gün olarak pirinç kepeğinin 50 gram dozunda, en uzun sürede ise, 19.40 gün ola rak kontrol grubunda elde edilmiştir. Mantar taslak (primor- dîyum) oluşumunda en kısa süre, birinci evrede, 23.80 günde pirinç kepeğinin 150 gram dozunda, ikinci evrede, 35.60 günde mercimek artığının 150 gram dozunda, üçüncü evrede ise, 52.60 günde yine mercimek artığının 150 gram dozunda elde edilmiş tir. En uzun süredeki mantar taslak oluşumu, birinci ve ikin ci evrede kontrol grubunda sırasıyla 35.40 ve 51.60 gün ola rak, üçüncü evrede de ayçiçeği samanının 100 gram dozunda 64.60 gün olarak saptanmıştır. En kısa süredeki hasat, birinci evrede, mercimek artığı ile pirinç kepeğinin 50, 100 ve 150 gram dozlarındavii 28.20-29.40 günde, ikinci ve üpüncü evrede ise, mercimek artığının 150 gram dozunda sırasıyla 41.60 ve 58.40 günde elde edilmiştir. En uzun süredeki hasat, birinci, ikinci ve üçüncü evrede sırasıyla 39.20, 56.20 ve 68.40 günde kontrol grubunda saptanmıştır. En yüksek verim miktarı, birinci hasatta, 31.20 gram olarak pirinp kepeğinin 100 gram dozunda, ikinci ve üpüncü hasatta, mercimek artığının 100 gram dozunda sırasıyla 38.67 ve 18.19 gram olarak elde edilmiştir. En düşük verim miktarı, birinci hasatta, aypipeği samanının 100 gram dozunda 13.95 gram, ikinci hasatta, mercimek artığının 150 gram dozunda 10.99 gram, üpüncü hasatta ise, aypipeği samanının 50 gram dozunda 10.17 gram olarak saptanmıştır. Toplam verim, en yüksek miktarda, mercimek artığının 100 gram dozunda 84.72 gram olarak, en düşük miktarda ise, 44.80 gram olarak mercimek artığının 150 gram dozunda elde edilmiş tir.