Ratlarda selenyumun yüzme dayanıklılığı, oksidatif stres ve NRF2/HO-1 protein ekspresyonları üzerine etkisi

Bu çalışmada, önemli bir antioksidan olan selenyumun tükeninceye kadar yüzdürülen ratlarda yüzme süresi, oksidatif stres ve oksidatif stresle ilişkili HO-1 ve Nrf2 protein düzeylerine olan etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. 18 adet Wistar- Albino ırkı erkek sıçanlardan, her grupta 9 adet olacak şekilde 2 grup oluşturulmuştur. Deneysel uygulama başlamadan önce ratların yüzmeye alışması için gruplar ayrı ayrı olarak yarım saat yüzdürülmüştür. İlk gün gruplar; Morris yüzme tankında tükeninceye kadar yüzdürülüp, yüzme süreleri kayıt altına alınmıştır. 20 gün boyunca günde bir kez; kontrol grubuna plasebo (serum fizyolojik), selenyum grubuna 0,8 mg/kg dozda selenyum uygulanmıştır. 20. günün sonunda gruplar tekrar yüzdürülüp yüzme süreleri kayıt altına alınmıştır. Ratlar son yüzdürmeden hemen sonra anestezi altında sakrifiye edilmiştir. Yüzme süreleri gruplar arasında karşılaştırılmıştır. Kan, kas ve karaciğer doku örneklerinden MDA, GSH düzeyi, CAT ve GSH-Px aktiviteleri belirlenmiştir. Kas ve karaciğer doku örneklerinden HO-1 ve Nrf2 protein düzeylerine Western Blott tekniğiyle bakılmıştır. Karaciğer ve kas dokusu MDA düzeyinin selenyum grubunda kontrol grubuna göre anlamlı düzeyde düşük olduğu görülmüştür (p<0.05). Karaciğer GSH düzeyinin selenyum grubunda kontrol grubuna göre anlamlı düzeyde yüksek olduğu tespit edilmiştir (p<0.05). Kas, plazma ve karaciğer dokusunda GSH-Px aktive düzeyi, selenyum grubunda kontrol grubuna göre anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur (p<0.05). Karaciğer dokusu HO-1 ve Nrf2 protein düzeyi selenyum grubunda anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur (p<0.01). Sonuç olarak selenyum uygulaması oksidatif stresi azaltıp antioksidan aktivite ve karaciğer dokusunda Nrf2 ve HO-1 protein düzeylerini artırmıştır, yüzme süresini etkilememiştir.