Sepsisli hastalarda beslenmenin moleküler düzeydeki etkinliğinin araştırılması

Sepsis enfeksiyonla indüklenen fizyolojik, patolojik, biyokimyasal anormalliklerin eşlik ettiği bir sendrom olup ciddi bir halk sağlığı sorunudur. Gerçek insidansı bilinmemesine rağmen dünya çapında mortalitenin başta gelen nedenlerinden biri olduğu tahmin edilmektedir (1). Septik şok mortalite riski tek başına sepsisten çok daha yüksek olan, dolaşım sistemi bozukluğu, hücresel ve metabolik anormalliklerin eşlik ettiği, ortalama arter basıncını 65 mmHg ve üzerinde tutmak için vazopressör gereksinimi duyulan ve hipovolemi yokluğunda serum laktat seviyesinin 2 mmol/L (>18 mg/dL) üzerinde olması ile tanımlanan tablodur. Bu iki bulgunun varlığında mortalite riski %40'dan yüksektir (1). Sepsis ve septik şok bugün bile %20-%50 arasında değişen yüksek mortalite oranlarına sahiptir. Etken mikroorganizmanın belirlenmesi gerekli olmasına rağmen kültür testleri zaman alıcı ve sensitivitelerinin düşük olması nedeniyle her zaman faydalı olamamaktadır (2). Sepsis şiddetini değerlendirmek için sıklıkla SOFA ve APACHE 2 skorları kullanılmaktadır. Bu skorlama sistemlerinin kullanımı oldukça kompleks ve zaman alıcıdır. Skorlama için gerekli parametrelerin toplanması her zaman mümkün olmayabilir. Bu yüzden sepsis şiddetini daha kolay değerlendirebilmek için kolaylıkla ölçümü yapılabilecek bir biyobelirtece ihtiyaç vardır (2). Yoğun bakım hastalarında bilhassa sepsis de dahil olmak üzere malnutrisyon artmış morbidite ve mortaliteyle ilişkili olup bu hastaların standart bakımlarında nutrisyonel destek son derece önemlidir. Sepsis, proinflamatuvar metabolik yanıt, artmış enerji tüketimi, hızlanmış katabolizma ve hiperdinamik dolaşımsal değişiklikler ile karakterizedir. Bu bağlamda sepsis hastalarında yağsız vücut kütlesinde azalma, organ fonksiyonlarında ve immün fonksiyonlarda bozulma gerçekleşir ki bu durumun uzun sürmesi halinde protein enerji malnutrisyonu, enfeksiyoz morbiditede artış, yapay 2 solunum bağımlılığı, yoğun bakım ve hastanede kalış süresinin artması ve mortalitede artış gibi durumlar ortaya çıkabilmektedir. Bu araştırmada sepsisli hastalarda 1,3mg/kg/gün dozunda protein desteği ile 2mg/kg/gün dozunda protein desteği ile beslenen hastalarda inflamatuar ve antiinflamatuar moleküllerin düzeyinin karşılaştırılması amaçlanmıştır.