Sosyalleşme bağlamında İzmir'deki Türk sanat müziği amatör koroları ve toplu müzik pratikleri

Türk Müziğini kuramsal ve pratik yönüyle öğretmek için ortaya çıkan musiki cemiyetleri, tarihsel süreç içinde köklü değisim geçirerek günümüzde insanların, müzik yapmanın yanı sıra sosyallesme amacıyla katıldıkları birer performans kurumu haline gelmislerdir. ?zmir'de sayıları yüzü geçen ve günden güne çoğalan bu topluluklara bireyler, arkadaslık, çevre edinme, stres atma, terapi, statü olarak sıralayabileceğimiz ve hepsini sosyallesme baslığı altında toplayabileceğimiz müzik dısı sebeplerle katılmaktadırlar. Modernlesmenin ve kent yasamının birey üzerinde kurmus olduğu baskı, stres, yalnızlık, yabancılasma gibi sebepler insanların bu tip ortamlara olan ihtiyacını her geçen gün arttırmaktadır. Birey, bu ortamlar sayesinde sikayetçi olduğu gündelik yasama katlanabilecek enerjiyi sağlamakta, ruh sağlığını korumakta, kendini ifade edebilmekte, kendi varlığını duyumsayıp kaybolmusluk duygusundan uzaklasmakta, hayata tutunmaktadır. Koro sayısındaki hızlı artısın sebebinin yalnızca metropol insanının bu ortamlara olan ihtiyacının artmasıyla değil, ek gelir sağlama ve ?zmir'de yasanan issizlikle de yakından ilgisi bulunmaktadır. Bu sebeplerle bir çok insan için amatör müzik toplulukları ?kazanç kapısı? haline gelmistir. ?zmir'de oryantasyonu Türk Müziği olan dinleyicinin müzik beğenisine hitap eden ve müzik dinleme ihtiyacını karsılayan kurumlar amatör topluluklardır. Bunun sebebi, toplulukların geçmis olduğu repertuarın ağırlıklı olarak 1950 ve sonrası olması ile Türk Müziği dinleyicisinin bu repertuarla olusmus kitleden meydana gelmesi arasındaki iliskidir. Repertuar, tür olarak sarkı ağırlıklı olup piyasa üslubu ile ya da piyasa üslubu ve arı üslubun harmanlandığı senkretik bir üslup içinde seslendirilir.