Anaokulu çağı çocukların ilişkisel muhakeme becerilerindeki varyans kaynakları: Dil kullanımı ve işler bellek etkileşimi

Önceki araştırmalar, belirli ilişkisel terimlerin bilinmesinin (örn., aynı, farklı) veya bu terimlere maruz bırakılmanın ve işler belleğin, ilişkisel muhakeme üzerindeki etkilerini göstermiştir. Ancak, dili kullanma eğilimi (ilişkisel veya nesne odaklı dil kullanma, odak nesneleri veya arka planı tanımlama) ve bunun işler bellekle etkileşimi araştırılmamıştır. Bu tez, Türkçe öğrenen okul öncesi çocukların ilişkisel muhakemelerinde görülen, dil ve işler bellekle ilgili varyasyon kaynaklarının rollerini araştırmıştır. Bunları incelemek için, 4 ila 5 yaşındaki çocuklardan (N = 41) Zoom aracılığıyla ilişkisel-örneğe eşleştirme görevi, bir sahne açıklama görevi ve işler bellek görevleriyle veri topladık. Genelleştirilmiş (binom) doğrusal karışık etki modelleri, ilişkisel muhakemenin hem sahnelerde kullanılan arka plan açıklamaları ile hem de ilişkisel dil kullanımı ile anlamlı negatif bir ilişkisi olduğunu göstermiştir. Ayrıca, ilişkisel dili daha az kullanan ve sahnelerin odak nesnelerini daha az açıklayan çocuklar, ilişkisel muhakeme görevinde başarılı olmak için işler bellekten daha fazla yararlanmıştır. Bu sonuçlar, ilişkisel muhakemenin altında yatan bilişsel mekanizmaların ortak katkılarını incelemenin önemini vurgulayarak, çocukların ilişkisel muhakeme becerilerini daha iyi hale getirmek için kullandıkları potansiyel farklı yolları göstermektedir.