Tibia distal diafiz kırıklarının distal bolt kilitlemeli (DSBLS) intramedüller çivi ile kilitli plak karşılaştırılması

ÖZET Giriş ve Amaç: Bu çalışmada; Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Ortopedi kliniğinde 2011 ile 2017 tarihleri arasında takip edilen tibia distal diafiz kırıklı hastalara yapılan kilitli plak vidalama ile bolt kitlemeli çivilerin klinik ve radyolojik olarak karşılaştırılması amaçlandı. Materyal ve Metod: Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Ortopedi Kliniğinde, 2011 ve 2017 tarihleri arasında tibia distal diafiz kırıklarıile hastanemize başvuran ve takip süresi en az 12 ay olan 40 hasta çalışmaya dahil edilip retrospektif incelendi. Çalışmamızda20 hasta Kilitli plak vidalama ve 20 hasta Bolt kitlemeli intramedüller çivi (DSBLs)gruplarına ayırılarak incelemeye dahil edildi.Kırık tiplerini belirlemek için OTA/AO ve açık kırıklarda gustilo anderson sınıflama sistemi kullanıldı. Hastaların fonksiyonel sonuçları AOFAS skorlama sistemi kullanılarak değerlendirildi. Bulgular:Çalışmamızda hastaların 13'ünün kadın, 27'sinin de erkek olduğu görüldü. Erkek hastaların %70'inin çivi tedavisi, %65'inin de plak tedavisi gördüğü görüldü. Hastaların yaş ortalamasına bakıldığında çivi tedavisi gören hastaların yaş ortalamasının 34.85 (18-74) yıl, plak tedavisi gören hastaların ise yaş ortalamasının 39.85 (18-68) yıl olduğu görüldü. Çivi tedavisi ve plak tedavisi gören hasta grupları ile yaş ortalaması arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmadığı görüldü (p>0.05).Araştırmada çivi tedavisi gören hastaların %30'unun ve plak tedavisi görenlerin %35'ininaraç dışı trafik kazası (ADTK) sonucu yaralandıkları, çivi tedavisi gören grubun %20'sinin ve plak tedavisi grubun %30'unun da basit düşme ile yaralandıkları görüldü. Çivi tedavisi ve plak tedavisi gören hasta grupları ile Gustilo Anderson kırık sınıflaması arasında istatistiksel olarak anlamlı fark görüldü (p<0.05). Gustilo anderson Tip-II (n=8) ve Kapalı (n=7) kırık olan hastalara çivi tedavisi daha çok uygulanırken, plak tedavisi gören olguların çoğu kapalı (n=15) kırık türüne sahiptir. Çivi tedavisi grubunun radyolojik AP grafilerinde ki açılanma değerinin ortalaması 4.13° (1-13) iken Plak tedavisi için bu değer 2.94°(1-8)'dir.Lateral grafileride ki açılanma değeri hastaların tedavi yöntemine göre istatistiksel olarak anlamlı farklılık göstermektedir (p<0.05). Lateral grafideki açılanma ortalaması çivi tedavisi görenlerde 1.50° (1-3) iken plak tedavisi görenlerde 3.12° (1-11)'dir. Radyoloji tam kaynama süresi uygulanan tedavi yöntemine göre anlamlı farklılık göstermiştir (p<0.05). Tam kaynama süresi ortalaması plak tedavisi gören hastalarda 32.60±6.90 (24-56), çivi tedavisi uygulanmış hastalarda 29.00±9.87(20-52) olduğu görüldü. Tam kaynama süresi ile plak tedavisi ve çivi tedavisi görenler arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olduğu görüldü (p<0.05). Tam yük verme süresi çivi tedavisi gören hastalarda7.70±2.34(6-16) hafta iken plak tedavisi görmüş hastalarda23.00±6.85(16-44) hafta olarak görüldü. Tam yük verme süresi ile plak tedavisi ve çivi tedavisi görenler arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olduğu görüldü (p<0.01). Tam yük verme süresi çivi tedavisi uygulanan hastalarda daha kısadır. Hastaların ortalama AOFAS skoru ortalaması plak tedavisi gören hastalarda 93.45±6.01 (84-100), çivi tedavisi uygulanmış hastalarda91.00±9.12 (70-100) olduğu görüldü. Sonuçlar:Tibia distal diafiz kırıklarında yeni geliştirilmiş DSBLs kilitlemeli intramedüller çiviler de kilitli plaklar kadar iyi sonuçlar vermektedir. Yük verme ve kaynama süreleri bakımından daha üstün olması immobilizayona bağlı görülebilen komplikasyonları azaltabilir. Anahtar Kelimeler: Tibia distal diafiz, kırık, intramedüller çivi, kilitli plak