Türk Vergi Hukukunda teminat uygulaması

Teminatın, kelime anlamı olarak ifade ettiği güvence terimindenanlaşılacağı üzere en temel fonksiyonu kamu alacağının güvence altınaalınmasıdır. Borcun tecil ettirilmesi, iade mekanizmasının işlerliği ve bazıhaklardan yararlanma imkanını sağlaması olan diğer amaçlarında da teminatmüessesesinin dayandırıldığı düşünce, bu amaçları gerçekleştirirken kamualacağının tahsilinde risk oluşturmamaktır.Örneğin tecil edilen borcun ödeme zamanı geldiğinde miktar itibari ileeksiksiz elde edilebilmesi için teminat gösterilmesi gereklidir. İade talep edenmükelleflerini vergi incelemesi sonucunda haksız iade elde etmiş olmaları vebu değerin daha sonra tahsilinin risk altına girmemesi için mükelleflere bellimiktarlardaki iadelerin teminat karşılığı yapılması, güvencenin sağlanmasıunsuruna dayanmaktadır. Yine mükellefler yürütmenin durdurulması gibi bazıhaklardan yararlanırken, dava halinin sonuçlanmasına kadar tahsilidurdurulan alacağa karşılık teminat istenmesi, bu süreç içerisinde alacağındeğer kaybına uğraması gibi oluşabilecek riskleri ortadan kaldırmaktadır.Uygulama açısından kanuni düzenlemeler farklılıklar içerse de, teminatmüessesinin ulaşmak istediği nihai amaç devletin alacağının tahsilinin garantialtında tutulmasıdır. Böylece borçluya bir yandan borcunu ödemesi için şansverilmekte, diğer taraftan alacaklı idarenin alacağını tahsil edememesi halindeteminatın paraya çevrilmesi yolu ile gelir kaybının önlenmesi sağlanmaktadır.