A foreign policy research on contiunity in Turkey-Syria relations

Dış politika analizlerinde kimlik ve güvenlik olguları ana belirleyici etken olarak kabul edilmiş ve uluslararası ilişkilerde aktör ve devletlerin dış politika uygulamalarında sıklıkla karşılaşılmıştır. Güvenlik olgusu karar alıcıların Realist yaklaşımlarından kaynaklanırken, kimlik olgusu ise karar alıcıların İnşacı yaklaşımından kaynaklanmaktadır. Türkiye ve Suriye ilişkileri de bu iki yaklaşıma örnek olacak olaylar ve dış politika yaklaşımları benimsemiş, Ortadoğu bölgesinin iki önemli ülkesidir. Bu çalışmada Türkiye ve Suriye'nin süreklilik ve dönüşüm gösteren ilişkileri güvenlik kaygısı ve kimlik olgusu üzerinden açıklanmaya çalışılmıştır. Devletlerin 2000 yılı sonrası yakınlaşma dönemleri, karar alıcıların kimlik algısındaki değişimlere bağlı olarak açıklanmıştır. Ortadoğu Bölgesi'nde ortaya çıkan, halkların reform istekleri ile sokağa çıkmaları ile başlayan ve "Arap Baharı" olarak isimlendirilen sürecin Suriye'ye sıçraması sonrası ülkede yaşanan iç savaş, Türkiye ve Suriye ilişkilerini de derinden etkilemiştir. Bu süreçte iki ülke ilişkileri kriz dönemine girmiş ve güvenlik kaygıları ülke ilişkilerini şekillendirmiştir. Türkiye ve Suriye ilişkilerinde yaşanan bu değişim süreçleri devletlerin dış politika algılamaları ile süreklilik arz etmemekte ve değişim göstermektedir. Yaşanacak farklı olay ve ortaya çıkabilecek farklı algılar iki ülkenin ilişkilerini yeniden değiştirebilir ancak bunu zaman gösterecektir.