Uluslararası ilişkilerde yumuşak güç ve Türkiye'de kamu diplomasisi politikaları

Yumuşak güç kavramı, küreselleşmenin de hız kazandığı 1990'ların başında ortaya çıktığı andan itibaren uluslararası ilişkiler alanında gündem belirleyen terimlerden biri haline gelmiştir. Terim, özellikle Joseph Nye ile birlikte daha tartışılır hale gelmiştir. Yumuşak güç, siyasi değerler ve dış politika gibi manevi kaynaklardan beslenmektedir. Bu nedenle birçok büyük aktörün ilgisini çekmiş ve çekmeye devam etmektedir. Bu çalışma, dünyadaki belli başlı ülkelerdeki gelişmelerle birlikte, Türkiye'nin yumuşak gücü ve kamu diplomasisi uygulamalarını incelemektedir. Jeopolitik konum ve coğrafya, askeri kapasite, ekonomik durum, değerler, siyaset, kültür ve tarih Türkiye'nin yumuşak güç kaynaklarının şekillenmesinde oldukça önemlidir. Bu tezin amacı, Türkiye'nin uluslararası alanda izlediği kamu diplomasisi politikalarını ortaya koyarak, yumuşak gücü kullanma politikaları açısından Türk dış politikasındaki dönüşümleri incelemektir. Araştırmada bir nitel araştırma yöntemi olarak literatür taraması kullanılmıştır. Bu kapsamda kamu diplomasisi çalışmaları ve nasıl ilerlediğinden yola çıkılarak, genel olarak TİKA, Yunus Emre Kültür Merkezi, TÜRKSOY gibi kamu diplomasisi kurumlarının çalışmaları değerlendirilmiştir. Özellikle 2000'li yıllarla birlikte görünür hale gelen bu yeni dış politika aktörleri, Türkiye'nin dünya siyasetinde geliştirmiş olduğu diyaloğa bir örnek olarak siyasi, ekonomik ve kültürel alanları kapsayacak şekilde, çok boyutlu bir perspektif ile ele alınmaktadır. Tezde, Türkiye'de kamu diplomasisi alanında yumuşak gücün önemi ortaya konulmakla birlikte, dünyadaki yumuşak güç uygulamalarından farklı olarak, Türkiye'nin dış siyaset arenasındaki bu faaliyetlerinin genel olarak, Türk kültürel değerleri ve gelenekleri doğrultusunda şekillenen kültürel etkileşim faaliyetleri ve insani yardım stratejileri şeklinde olduğu görülmüştür.