Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Anabilim Dalı

Futbol eğiticilerinin beslenme bilgi ve alışkanlıları ( Ankara ilinde görev yapan futbol eğitcileri üzerine bir çalışma)

Sporcuların beslenme ile ilgili olarak doğru yönlendirilmelerinde, başta eğitim kurumları olmak üzere antrenörlerin büyük bir rol oynadıkları bilinmektedir. Sporcunun beslenmesi, antrenman sıklığı ve planlamasını gerçekleştiren antrenörlerin, beslenme konusunda gerekli bilgi ve donanıma sahip olmaları, sporcuların doğru yönlendirebilmeleri açısından büyük bir önem taşımaktadır.Bu araştırma, futbol antrenörlerinin, beslenme konusundaki bilgi ve alışkanlıklarını belirlemek amacıyla yapılmıştır. Çalışmanın araştırma grubu Ankara İlinde halen aktif olarak görev yapan 1200 futbol antrenörü arasından basit rastgele örneklem yöntemi kullanılarak seçilmiş 150 antrenörden oluşmaktadır. Beslenme bilgi alışkanlıklarının belirlenebilmesi için daha önce yapılmış bilimsel çalışmalardan yararlanılarak araştırmacı tarafından geliştirilen, ?kişisel bilgiler?, ? beslenme bilgisi?, ?beslenme alışkanlıkları? olmak üzere üç bölümden oluşan anket formu hazırlanmış ve uygulanmıştır.Ankete katılan kişilerin tamamı erkeklerden oluşmaktadır. Anket yapılan futbol antrenörlerinin yaklaşık %51'i üniversite ve %42'si ise lise mezunudur. Bu durum, antrenörlüğün artık bir meslek olarak görüldüğünü ve eğitiminin alındığını göstermektedir.Ankete katılanlar arasında beslenme bilgisi ve alışkanlıkları ile ilgili bilgilerin doğruluk derecesi incelendiğinde, ankete katılan kişilerin genel olarak doğru bilgilere sahip olduğu ifade edilebilmektedir. Ancak bazı konulardaki farkındalık düzeylerinin diğerlerine kıyasla daha düşük olduğu görülmektedir.Sporcu beslenmesine ilişkin araştırmaların sayıca çokluğu ile kıyaslandığında antrenörlerin beslenme bilgisine ilişkin araştırmaların henüz yetersiz olduğu görülmektedir. Bu nedenle bu çalışma, konuyla ilişkin teorik bilgilerin amprik olarak incelenmesi açısından önem taşımaktadır. Bu açıdan bakıldığında çalışma, varolan durumun betimsel yapısını analiz etme amacını taşımaktadır. Diğer bir deyişle, varolan durumun bir fotoğrafının çekilmesine hizmet etme amacındadır.Bu çalışmadan elde edilen verilerin, bu konuda daha sonra yapılabilecek çalışmalara veri sağlama açısından bir önem taşıdığı ifade edilebilmektedir. Antrenörlerin beslenme konusunda sahip oldukları yanlış kanıların belirlenmesi ve bu konudaki eksiklerin saptanması, gerek eğitim programlarına ve gerekse bu konuda gerçekleştirilecek seminerlere veri sağlayabilecektir.

Ortaöğretim öğrencilerinin sosyalleşmelerinde sporun etkileri

Bu araştırmanın amacını, ortaöğretim öğrencilerinin sosyalleşmelerinde sporun, etkileri, öğrencilerinin spor aktiviteleri ile sosyalleşme süreçlerinde meydana gelen değişimin ortaya çıkarılması, spor ve spor aktivitelerinin ortaöğretim öğrencilerin sosyalleşmesi üzerinde etkisinin olup olmadığı oluşturmaktadır.Araştırma grubunu, 2008?2009 eğitim ve öğretim yılında Denizli il merkezinde bulunan 8 Genel Lise, 1 Fen Lisesi, 3 Anadolu Lisesi ile 2 Endüstri Meslek ve Teknik Lisesi ve 2 Ticaret ve Meslek Liselerinden oluşan toplam 16 ortaöğretimde öğrenim gören 850 öğrenci oluşturmaktadır. Öğrenciler 9. 10. ve 11. sınıflarda rasgele (random) yöntemle seçilmişlerdir.Araştırmada veri toplama aracı olarak üç bölümden oluşan anket formu kullanılmıştır. Anket formunun birinci bölümü, öğrencilerin kişisel bilgi ve özelliklerini içeren 18 sorudan; ikinci bölümü, sosyalleşme kavramının ortaya çıkarılmasını amaçlayan 34 sorudan; üçüncü bölümü ise spor ile birlikte sosyalleşme kavramının ortaya çıkmasına yardım edecek 35 sorudan meydana gelmiştir.Soru kâğıdının hazırlanmasında kapalı uçlu soru tipi ile birlikte 5'li likert tipi soru ölçeği kullanılmıştır. Araştırmamızda kullanmış olduğumuz likert ölçeği puanlaması için ?1:Kesinlikle Katılmıyorum?, ?2:Katılmıyorum?, ?3:Kararsızım?, ?4:Katılıyorum?, ?5:Kesinlikle Katılıyorum? şeklindedir. Araştırmada kullanılan sosyalleşme ölçeği oluşmuştur. Bunların hazırlanması ise Hacettepe kişilik envanteri, sosyotropi otonomi ölçeği, sosyal karşılaştırma ölçeği, sosyal tanıma anketi, kendini tanımlama envanteri, kişisel bilgi formu gibi daha önce birçok kereler kullanılmış ölçeklerden yararlanılarak sosyalleşme ölçeği oluşturulmuştur.Anket 45 gün ara ile 35 lise öğrencisine uygulanması sonucu elde edilen test tekrar test yöntemine göre; sosyalleşme ölçeğimizin güvenirliği (Cronbach Alfa) =0.739 ile oldukça güvenilir olduğu, spor ile sosyalleşme ölçeğimizin güvenirliği =0.802 ile yüksek derecede güvenilir bir ölçek olduğunu ve genel olarak sorularımızın güvenirliliği = 0.846 ile yüksek derecede güvenilir çıkmıştır.Verilerin analizleri için ikili karşılaştırmalarda Mann-Whitney U Testi ve çoklu karşılaştırmalar için Kruskal-Wallis Test ve Korelasyon Testi analizi kullanılmıştır. Anlamlılık düzeyi 0,05 olarak belirlenmiştir. Çoklu karşılaştırmalarda Kruskal-Wallis Testi Analizinde sonuçların anlamlı farkın çıktığı durumlarda ortalama sırası(RANK)'na bakılarak farklılık incelenmiştir.Araştırma sonucunda; Ortaöğretim öğrencilerinin okudukları okul türlerine göre sosyalleşme ve spor ile sosyalleşme düzeyleri ortalamaları arasında farklılık olduğu ve fen lisesinde okuyan öğrencilerin en yüksek sosyalleşme düzeyine sahip olduğu gözükmektedir. En düşük sosyalleşme düzeyi okul türüne göre teknik lisede okuyan öğrencilerden oluşmaktadır. Erkek ve kız öğrencilerin sosyalleşme ve spor ile sosyalleşme düzeyleri arasında anlamlı düzeyde fark vardır. Ortaöğretim öğrencilerinin okudukları bölümlere göre sosyalleşme düzeyleri ortalamaları arasında farklılık olduğu ve düzeyi en yüksek olanların sayısal bölümde okuyanların olduğu gözükmektedir. En düşük sosyalleşme düzeyine sahip bölüm, teknik bölümlerde okuyan öğrencilerden oluşmaktadır. En uzun yaşadıkları yerlere göre sosyalleşme düzeyleri ortalamaları arasında farklılık olduğu ve sosyalleşme düzeyi en yüksek olanların en uzun yaşanılan yerin il merkezleri olduğu görülmektedir. En düşük sosyalleşme seviyesi en uzun süre kasaba'da yaşayanlardır. Birinci sınıf olan öğrenciler ile üst sınıfta okuyan öğrencilerin sosyalleşme düzeyleri arasında anlamlı düzeyde fark olmadığı görülmüştür.

Spor turizminde hizmet kalitesinin değerlendirilmesi: Antalya'daki futbol kampları üzerine bir araştirma

Bu çalışmanın amacı, Antalya'ya gelen yabancı profesyonel futbol kulüplerinin konakladıkları otellerdeki ve bu otellere ait futbol tesislerden aldıkları hizmete yönelik memnuniyet düzeylerinin belirlenmesi ve çeşitli değişkenlere göre karşılaştırılmasıdır. Çalışmaya Antalya'ya futbol kampı yapmak için farklı ülkelerden gelen toplam 124 kişi gönüllü olarak katılmıştır. Çalışmada yer alan katılımcılara araştırmacı tarafından geliştirilen ve ?Otelin Standart Turizme Yönelik Servis Kalitesi? ve ?Otelin Futbol Turizmine Yönelik Hizmet Kalitesi? ni değerlendirmek için iki faktörlü yapı ve toplam 33 sorudan oluşan ölçek uygulanmıştır. Katılımcılardan ölçekte yer alan ifadeleri ?Hiç Katılmıyorum? (1) ve ?Tamamen Katılıyorum? (6) şeklinde yer alan likert tipi ölçek üzerinde değerlendirmeleri istenmiştir.Katılımcılardan ayrıca, demografik bilgilerin elde edilmesi amacıyla 6 sorudan oluşan bir demografik bilgiler formunu da doldurmaları istenmiştir. İstatistiksel analiz kısmında ise, ölçeğin geçerlik yapısını test etmek için temel bileşenler faktör analizi uygulanırken güvenirlik düzeyini test etmek için Cronbach Alpha iç tutarlılık katsayısı hesaplanmıştır. Ayrıca, elde edilen verilen katılımcıların demografik değişkenlerine göre karşılaştırılması için frekans, yüzde ve ki-kare analizlerinden faydalanılmıştır.Yapılan analizler sonucunda, yöneticilik tecrübesi yüksek olan katılımcıların diğerleri ile karşılaştırıldığında ?otelin futbol turizmine yönelik hizmet kalitesi? memnuniyet faktörü üzerinde olduğu belirlenmiştir. Yöneticilerin Türkiye'ye kamp için geliş sayısına göre yapılan ki-kare analizi sonucunda ise ölçekte yer alan her iki faktör üzerinde de etkili olduğu görülmüştür. Katılımcıların, diğer demografik değişkenlerine göre ise gerekli istatsitiksel koşullar sağlanmadığı için analizler yapılamamıştır.

Düzenli spor yapan ve yapmayan üniversite öğrencilerinin fiziksel uygunlık düzeyleriyle akademik başarıları arasındaki ilişkinin karşılaştırılması

Düzenli Spor Yapan ve Yapmayan Üniversite Öğrencilerinin Fiziksel Uygunluk Düzeyleriyle Akademik Başarı Arasındaki İlişkinin KarşılaştırılmasıBu çalışmada, düzenli spor yapan ve yapmayan üniversite öğrencilerinin fiziksel uygunluk değerleri ile akademik başarıları arasındaki ilişki karşılaştırılarak, bu iki grubun değerlerinde anlamlı bir fark olup olmadığının tespit edilmesi amaçlanmıştır.Çalışmaya TOBB Ekonomi ve Teknoloji Üniversitesinde öğrenim gören 1. ve 2. sınıf öğrencilerden yaş ortalaması 20.94 ? 1.33 yıl olan ve düzenli spor yapan 38 erkek ile yaş ortalaması 20.71 ? 1.01 yıl olan ve düzenli spor yapmayan 38 erkek öğrenci olmak üzere toplam 76 öğrenci gönüllü olarak katılmıştır.Deneklerin; yaş, boy, vücut ağırlığı, çevre ölçümü, pençe kuvveti (sağ-sol el), sırt ve bacak kuvveti, reaksiyon zamanı (ışık,ses), gövde esneklikliği, denge, dikey sıçrama, anaerobik güç, 6dk. koş yürü testi, aerobik kapasite, vücut yağ yüzdesi ve akademik başarı parametreleri ölçülmüştür. Deneklerin, vücut ağırlığı ve dikey sıçramalarından yararlanılarak anaerobik güç, 6 dk. kos yürü testinden yararlanılarak aerobik kapasite, Zorba Formülü'nden yararlanılarak vücut yağ yüzdeleri ve öğrencilerin genel ortalamaları alınarak akademik başarı düzeyleri hesaplanmıştır.Çalışmamızda deneklerin fiziksel uygunluk parametreleri Eurofit Test Bataryası ile ölçülmüştür. Gruplar için tanımlayıcı istatistik analizi yapılmış ve istatistiksel analizler için SPSS 11.00 programı kullanılmıştır. Tüm değişkenlerin aritmetik ortalama ve standart sapma değerleri hesaplanmıştır. Gruplar arasındaki farklılığı bulmak için bağımsız gruplar arasındaki T testi olan Indedependent ?Samples T testi uygulanmış, önem seviyesi olarak 0.01 alınmıştır.Çalışma sonucunda düzenli olarak spor yapan ve yapmayan üniversite öğrencilerinin fiziksel uygunluk değerleri ile akademik başarıları arasındaki ilişki karşılaştırıldığında ön kol çevre ölçüm parametrelerinde p<0.05 düzeyinde anlamlı farklılıklar görülmezken diğer değişkenler açısından anlamlı farklılıklar görülmüştür.Sonuç olarak sporun fiziksel aktive, egzersiz boyutu ve hareket özelliği itibariyle fiziksel uygunluğun gelişimine dikkat çekilmiş, fiziksel gelişimininin yanında bireylerin psikolojik, sosyal, kültürel ve davranışsal gelişiminde de unsur olan sporun akademik başarıyı olumlu etkilediği görüşüne varılmıştır.Anahtar kelimeler: Spor , Fiziksel Uygunluk, Akademik Başar

Spor yapan ve spor yapmayan ortaöğretim öğrencilerinin sosyal beceri düzeylerinin karşılaştırılması (Kars ili örneği)

Bu çalışmanın temel amacı; spor yapan ve spor yapmayan ortaöğretim öğrencilerinin sosyal beceri düzeylerinin çeşitli değişken açısından (cinsiyet, sınıf, bölüm, okul türü) karşılaştırmasını yapmaktır.Araştırma tarama modelli bir çalışmadır. Araştırmanın evrenini Kars il merkezinde bulunan ortaöğretim öğrencileri, örneklemini ise yedi farklı ortaöğretim kurumunda aktif olarak spor yapan ve spor yapmayan 476 (234 bayan, 242 erkek) ortaöğretim öğrencisi oluşturmaktadır. Bu kapsamda; çalışmaya katılan okullardan, lisanslı olarak spor yapan ortaöğretim öğrencilerine ve spor yapmayanlara ulaşıldı.İlk olarak araştırmanın amacına ilişkin mevcut bilgiler, literatürün taranmasıyla sistematik bir şekilde verilmiş, böylece konu hakkında teorik bir çerçeve oluşturulmuştur. İkinci olarak araştırmanın amacına ulaşmak için Riggio (1989) tarafından geliştirilen ve Yüksel (1997) tarafından Türkçeye uyarlanan sosyal beceri envanteri öğrencilere uygulanmıştır. Ayrıca, çalışmaya katılan öğrencilerin demografik bilgilerine ulaşmak için araştırmacı tarafından geliştirilen Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır.Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler kullanıldı ve verilerin normal dağılım gösterip göstermediğine Kolmogorov-Smirnov Z testi ile bakıldı. Normal dağılım gösteren parametrik veriler için Korelasyon Analizi, T-testi, One Way Anova Testi (tek yönlü varyans analizi) ve gruplar arası farkı belirlemek için Tukey testi uygulandı. Verilerin değerlendirilmesinde ve hesaplanmış değerlerin bulunmasında SPSS 15 (Statistical package for social Sciences) paket programı kullanıldı ve tüm istatistiksel analizlerde anlamlılık düzeyi (p) 0.05 alındı.Araştırma sonucunda;?spor yapan öğrencilerin sosyal beceri düzeylerinin spor yapmayan öğrencilerden yüksek olduğu,?cinsiyet değişkenine göre spor yapan kız öğrencilerin duyuşsal duyarlık, sosyal duyarlık ve sosyal beceri düzeylerinin erkek öğrencilerden yüksek olduğu,?okul türü değişkenine göre düz liselerdeki spor yapan öğrencilerin sosyal duyarlık düzeyinin meslek lisesine göre yüksek olduğu,?sınıf değişkenine göre 9.sınıfta öğrenim gören spor yapan öğrencilerin 10. sınıfta öğrenim görenlere göre duyuşsal anlatımcılık düzeylerinin anlamlı şekilde yüksek olduğu,?ayrıca cinsiyet değişkenine göre spor yapmayan kız öğrencilerin duyuşsal duyarlık, sosyal anlatımcılık, sosyal kontrol ve sosyal beceri düzeylerinin erkek öğrencilerden anlamlı şekilde yüksek olduğu,?spor yapmayan öğrenciler arasında sınıf değişkenine göre 11. sınıfta öğrenim gören öğrencilerin 9. sınıftakilere göre sosyal duyarlılık düzeylerinin yüksek olduğu tespit edilmiştir.Orta öğretim kurumlarında öğrenim gören öğrencilerin spor yapıp yapmamaları ile sosyal beceri düzeyleri arasındaki karşılaştırma sonucu; öğrencilerin spor yapıp yapmamaları ile sosyal beceri düzeyleri arasında pozitif yönlü, anlamlı bir ilişkinin olduğu saptanmıştır.

Beden eğitimi ve spor öğretmenliği bölümü öğrencilerinin (1., 2., 3. ve 4. sınıf) sosyal öz yeterlikleri ile problem çözme becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu çalışma, Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği bölümü öğrencilerinin (1.2.3.4. sınıflar) sosyal öz-yeterlikleri ile problem çözme becerileri arasında bir ilişki olup olmadığını belirlemek amacıyla yapılmıştır.Araştırmaya 2009-2010 eğitim-öğretim döneminde farklı üniversitelerin Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Bölümlerinin 1., 2., 3. ve 4. sınıflarında okuyan 791 öğrenci katılmıştır. Araştırmada, ölçme araçları olarak ?Sosyal Öz-Yeterlik Envanteri (SÖZYE)? ve ?Problem Çözme Envanteri (PÇÖ)? kullanılmıştır. Sonuç olarak; Beden eğitimi öğrencilerinin öz-yeterlikleri ile problem çözme becerileri arasında düşük düzeyde, pozitif ve anlamlı bir ilişki olduğu görülmüştür. Öz-yeterlik konusunda kız ve erkek öğrencilerin puanları arasında erkekler yönünde anlamlı bir fark bulunmuştur. Öz-yeterlikleri üzerinde farklı sınıflar düzeyinde üçüncü ve dördüncü sınıf öğrencilerinin puanlarının 1. Sınıf öğrencilerinden yüksek olması nedeniyle anlamlı farklılıklar görülmüştür. Öz-yeterlikleri üzerinde farklı yaşlar düzeyinde 21-23 yaş grubundaki öğrencilerin puanlarının 18-20 yaş grubundaki öğrencilerin puanlarından yüksek olmasından, 24 ve üzeri yaş grubundaki öğrencilerin puanlarının da 18-20 yaş grubundaki öğrencilerin puanlarından yüksek olmasından dolayı anlamlı bir fark tespit edilmiştir. Problem çözme becerileri puanları üzerinde farklı yaşlar düzeyinde 21-23 yaş grubundaki öğrencilerin puanlarının 18-20 yaş grubundaki öğrencilerin puanlarından yüksek olmasından, 24 ve üzeri yaş grubundaki öğrencilerin puanlarının da 18-20 yaş grubundaki öğrencilerin puanlarından yüksek olmasından dolayı anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Problem çözme becerileri puanları üzerinde mezun oldukları ortaöğretim kurumu açısından, meslek lisesi grubundaki öğrencilerin puanlarının genel lise grubundaki öğrencilerin puanlarından yüksek olması sebebiyle anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir. Öz-yeterlikleri üzerinde yaşamını geçirdiği yerleşim yeri açısından, büyük şehirde yaşayan öğrencilerin puanlarının köyde ve ilçede yaşayan öğrencilerin puanlarından daha büyük çıkması, diğer farkın da şehirde yaşayan öğrencilerin puanlarının, köyde yaşayan öğrencilerin puanlarından daha yüksek olmasından kaynaklanması nedeniyle anlamlı farklılıklar bulunmuştur.

Beden eğitimi öğretmenlerinin mesleki yeterlik algıları

Bu araştırmada, beden eğitimi öğretmenlerinin mesleki yeterlik algıları, sınıf, cinsiyet, mesleki kıdem, spor branşı, hizmet içi eğitim alma durumları, çalıştıkları okul düzeyi, çalıştırdıkları okul takımlarında derece alma durumu ve düzenli olarak spor yapma değişkenleri açısından karşılaştırmalı olarak incelenmiştirKarşılaştırmalı İişkisel Tarama Modelinde gerçekleşen araştırmaya 2008-2009 eğitim-öğretim yılında; Kırşehir, Kırıkkale, Kayseri ve Yozgat illerinde görev yapan 247 beden eğitimi öğretmeni katılmış, 227 beden eğitimi öğretmeninin cevapları değerlendirmeye alınmıştır. Araştırmanın verileri, ?Beden Eğitimi Öğretmenleri Yeterlik Ölçeği? ile toplanmıştır.Araştırma verilerinin analizinde, ?Aritmetik Ortalama, Standart Sapma, Ağırlıklı Ortalama, Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Katsayısı ve t. Testi? tekniklerinden yararlanılmıştır.Araştırmada beden eğitimi öğretmenlerinin tüm yeterlik alanlarında kendilerini yeterli düzeyde algıladıkları görülmüştür. Beden eğitimi öğretmenlerinin cinsiyet, hizmet içi eğitim alma, ve düzenli olarak spor yapma durumlarına göre yeterlik algıları arasında anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Bunun yanında beden eğitimi öğretmenlerinin spor branşı ve çalıştıkları okul düzeyi ile yeterlik algıları arasında anlamlı bir farklılığa rastlanmazken, beden eğitimi öğretmenlerinin mesleki kıdemleri ile yeterlik algıları arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur.

İlköğretim 5. sınıf öğrencilerinin zekâ gelişimlerine halk dansları çalışmalarının çoklu zekâ boyutunda etkisi

Bu arastırma, halk dansları çalısmalarının Đlköğretim 5. sınıf öğrencilerinin çoklu zekâ boyutundaki zekâ türlerine etkisini belirlemek amacıyla yapılmıstır. Bu amacı ortaya koymak için Mimar Sinan Đlköğretim Okulu 5. sınıf öğrencilerine çoklu zekâ alanlarında kendini değerlendirme ölçeği uygulanmıstır. Bu öğrenciler arasından gönüllülük esasına dayalı olarak 25 kız 25 erkek öğrenci olmak üzere 50 kisilik deney grubu ve 25 kız 25 erkek olmak üzere 50 kisilik de kontrol grubu olusturulmustur. Deney grubuna normal okul eğitimlerinin dısında haftada 40 dakikalık halk dansları eğitimi verilmis, kontrol grubu ise sadece normal eğitimlerine devam etmistir. Bu arastırma deneysel bir çalısma olup, arastırmada yapılan halk dansları çalısmasının ilköğretim 5. sınıf öğrencilerinin çoklu zekâ alanlarının gelisimi üzerindeki etkisini belirlemek amacıyla ön test-son test uygulanmıstır. Arastırmada 2x2 karısık desen kullanılmıstır (deney ve kontrol grubu X ön test - son test). Karısık desenlerde, bağımlı değisken üzerinde etkisi incelenen en az iki değisken bulunmaktadır. Bunlardan birisi yansız grupların olusturduğu farklı deneysel islem kosullarını, diğeri ise deneklerin farklı zamanlardaki tekrarlı ölçümlerini (ön test-son test) tanımlar. Arastırmanın sonucunda, halk dansları çalısması uygulanan deney grubunun kontrol grubuna göre çoklu zekâ alanlarının tümünde daha fazla gelisim sağladığı görülmekle birlikte, en yüksek gelisim sosyal zekâ alanında olmustur. Diğer yandan cinsiyet değiskeninin anlamlı bir farklılık olusturmadığı belirlenmistir. Bu bulgular ısığında ilköğretim okullarında halk dansları gibi kültürel ve sportif uygulamaların yaygınlastırılması ve bireysel ve takım sporlarının çoklu zekâ alanları üzerindeki etkilerinin karsılastırmalı olarak arastırılmasına dair öneriler sunulmustur.

Beden eğitimi öğretmenlerinin ilköğretim beden eğitimi dersi yeni öğretim programı hakkında görüşleri

Araştırmaya 2007?2008 öğretim yılında Ankara ili Keçiören ilçesinde bulunan Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı 73 resmi ilköğretim okulunda görev yapan (65 erkek, 45 bayan) toplam 110 beden eğitimi öğretmeni katılmıştır.Beden eğitimi öğretmenlerinin ilköğretim beden eğitimi dersi yeni öğretim programına yönelik görüşlerini tespit etmek amacıyla beşli Likert tipinde bir ölçek hazırlanmıştır. Ölçekte, öğretmenlere programın içerik, zaman, materyal ve ölçme değerlendirme alt boyutlarında olmak üzere 28 durum verilmiş, öğretmenlerden bu durumlarla ilgili görüşlerini belirtmeleri istenmiştir. Öğretmenler ile ilgili bilgilerin değerlendirilmesinde frekans (f), yüzde (%) hesaplanmıştır. Sürekli değişkenlere ait puanların gruplar arasında anlamlı farklılık gösterip göstermediği, iki grup için t-testi, üç grup için tek yönlü varyans analizi ile test edilmiş, gruplar arası farkı belirlemek için Scheffe-Dunnett C Çoklu Karşılaştırma Testi kullanılmıştır. Araştırmada anlamlılık düzeyi 0.5 olarak kabul edilmiştir.Araştırmaya göre; kıdemi 16-20 yıl arasında olan öğretmenler, kıdemi 6-10 yıl arasındaki öğretmenlere göre zaman açısından daha az sorun yaşadıklarını düşünmektedirler. Kıdemi 11-15 yıl arasında olan öğretmenler, 1-5 yıl ve 6-10 yıl arasındaki öğretmenlere göre ölçme değerlendirme boyutunu daha olumlu bulmuştur. Ayrıca öğretmenlerin büyük bir kısmı yeni öğretim programının ülke şartlarına uygun olmadığını, ilköğretim beden eğitimi dersi yeni öğretim programının öğretmen nitelikleriyle bağdaştığını,beden eğitimi dersleriyle ilgili görevlendirmeler sorunu olmadığını, seçmeli spor dersleriyle ilgili sorun yaşanmadığını düşünmektedirler.

Türkiye'de doping, sporcuların doping bilgi düzeylerinin ölçülmesi (Hentbol örneği)

Bu çalışmanın amacı hentbolcuların doping bilgi düzeylerini belirlemektir. Çalışmanın örneklemi ise Türkiye Hentbol Federasyonunun Süper Lig Hentbolcuları, 2007?2008 döneminde mücadele eden 24 adet takımdan (12 Bay- 12 Bayan) 336 sporcu arasından tesadüfî yöntemle seçilmiş 148 sporcudan oluşturmuştur.Bu amaç doğrultusunda veri toplama aracı olarak anket uzman görüşleri alınarak hazırlanmıştır. Anket 40 kişilik bir hentbol sporcu grubuna uygulanmış, doldurulan anketlere göre sorulardaki eksiklikler giderilerek yeniden düzenlenmiş ve anketin geçerlik-güvenirlik çalışması yapılmıştır. Cronbach Alpha ( ? ) iç tutarlılık yöntemi ile güvenilirlik çalışması yapılmış ve 0.82 değeri bulunmuştur.Çalışma için ilgili literatür taranarak, tarihi süreç içerisinde dopingin gelişimi incelenmiş, bazı sayısal verilerle desteklenmiştir.Seçilen 148 hentbol oyuncusu arasından, % 50,7'si ?erkek? (N=75), % 49,3'ü ?bayan? (N=73), 105'i üniversite mezunu ve 124'ü ise haftada 9 saat ve üzeri antrenman yapmaktadır.Sporculara performanslarını arttırmak için doping içeren maddeler kullanıp kullanmadıkları sorulduğunda % 97,3 hayır, % 2,7 evet cevabı verdikleri tespit edilmiştir.Sporcuların doping hakkında bilgilerine ilişkin dağılıma bakıldığında, % 54,1'inin ?kısmen?, % 27,0'ının evet, % 18,9'unun hayır yönünde görüş bildirdikleri görülmektedir.Araştırma sonuçlarına göre;Hentbolcuların doping konusunda bilgi düzeylerine bakıldığında erkeklerin %16.9, bayanların ise %10.1'i olduğu tespit edilmiştir. Buna göre erkeklerin doping konusunda bayanlara oranla daha fazla bilgiye sahip oldukları görülmektedir. Bazı sporcularında doping kullandıkları tespit edilmiştir.Anahtar Kelimeler: Doping, Hentbol

Doğu Anadolu Bölgesi il merkezlerinde beden eğitimi dersinin işlenebilirliği, beden eğitimi öğretmenlerinin sorunları ve bunların öğrenci tutumları üzerine etkisi

Bu araştırmanın amacı, Doğu Anadolu bölgesindeki il merkezlerinde bulunan ilköğretim ve ortaöğretim okullarında beden eğitimi dersi için gerekli alt yapı ve malzeme durumunu belirlemek, beden eğitimi öğretmenlerinin sorunlarını ve öğrencilerin beden eğitimi dersine ilişkin tutumlarını araştırmaktır. Araştırmanın evrenini, 2008?2009 eğitim-öğretim yılında Doğu Anadolu bölgesi il merkezlerinde faaliyet gösteren, Milli Eğitim Bakanlığına bağlı ilköğretim ve ortaöğretim okullarında görev yapan 522 beden eğitimi öğretmeni ve bu okullarda öğrenim gören 216000 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise Doğu Anadolu bölgesinde bulunan (Ağrı, Erzincan, Ardahan, Bingöl, Elazığ, Muş, Malatya, Erzurum, Kars, Iğdır) illerin şehir merkezlerinde bulunan ilköğretim ve ortaöğretim okullarında görev yapan 277 öğretmen ve bu okullarda öğrenim gören 5825 öğrenci oluşturmaktadırAraştırmada verilerin toplanmasında üç farklı veri toplama aracından yararlanılmıştır. Bunlar öğretmen sorunlarını belirleme formu, beden eğitimi dersine karşın tutum anketi ve okul araç gereç belirleme formudur. Bu gruplara uygulanan anketlerden oluşan veriler SPSS for Windows 12.00 istatistik programında değerlendirildi. İstatistiksel işlem olarak ?Ki-kare, Pearson Momentler Çarpımı, Korelasyon, Tek Yönlü Varyans, LSD Post Hoc Testi? analizlerini kullanılmıştır. Verilerin istatistiksel analizi ve yorumlarında p=0.05 anlamlılık düzeyi dikkate alınmıştır.Araştırmada il merkezlerindeki okullarda spor malzemelerinin ve spor salonlarının yetersiz olduğu. Beden Eğitimi öğretmenlerinin dersle ilgili karşılaştıkları sorunların başında ders saatinin yetersiz geldiği görülmüştür. Doğu Anadolu Bölgesi'nin iklim koşullarından kaynaklanan sebeplerden dolayı kış aylarında büyük oranda ders yapma imkânının olmadığı ve iklim koşulları yüzünden Beden Eğitimi öğretmenlerinin genelde ders planlarını hazırladıklarını fakat uygulayamadıkları görülmüştür. Bölgenin sosyo-kültürel şartları göz önüne alındığında Beden Eğitimi ve Spor derslerine kız öğrencilerin katılımının yüksek olduğu gözlemlenmiştir.

Çoklu zeka kuramına dayalı öğretim yönteminin 6. sınıf öğrencilerinde beden eğitimi dersi başarısına etkisi

Bu araştırmanın amacı, 6. sınıf öğrencileri üzerinde Çoklu Zeka Kuramı'na dayalı öğretim yöntemi ile işlenen beden eğitimi dersinin voleybol ve hentbol ünitelerindeki başarısını incelemektir. Bu araştırma; deneysel nitelikte bir çalışmadır. Araştırmanın modelini deney ve kontrol gruplu ön test-son test modeli oluşturmaktadır.Araştırmanın evrenini 2008?2009 eğitim ve öğretim yılında Erzurum'da bulunan gelişmişlik düzeylerine göre belirlenmiş üç ilköğretim okulunda öğrenim gören 6. sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise bu ilköğretim okullarında öğrenim görmekte olan 6-A, 6-B, 6-C şubelerinin öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırma 95 deney 97 kontrol grubu olmak üzere toplamda 192 öğrenci ile tamamlanmıştır.Deney ve kontrol gruplarına beden eğitimi dersinin voleybol ve hentbol ünitelerine başlamadan önce öğretilecek konulara ilişkin bilişsel, duyuşsal ve psikomotor düzeylerini ölçmek amacıyla ön-test uygulaması yapılmıştır. Deney gruplarına haftada 40 dakikalık dersler şeklinde 10 hafta boyunca Çoklu Zeka Kuramı'na dayalı öğretim yöntemiyle ders işlenmiştir. Aynı süre içinde kontrol gruplarına ise haftada 40 dakikalık dersler şeklinde 10 hafta boyunca geleneksel öğretim yöntemiyle ders işlenmiştir. 10 haftanın bitiminde deney ve kontrol grubunun bilişsel, duyuşsal ve psikomotor düzeylerini ölçmek amacıyla testler tekrar uygulanmıştır.Verilerin toplanmasında her ünite başında ve sonunda bilişsel alan öğrenmelerini ölçmek amacıyla araştırmacı tarafından hazırlanmış ve uzman görüşleri alınmış çoktan seçmeli test uygulanmıştır. Psikomotor becerileri ölçmek için de gözlem formları kullanılmıştır. Duyuşsal alandaki tutumlarını ölçmek için Beden Eğitimi ve Sporda Tutum Ölçeği (BESTÖ) kullanılmıştır.Verilerin değerlendirilmesinde; SPSS 10,0 for Windows paket programı kullanılarak; yüzde, varyans analizi, bağımsız gruplarda t testi kullanılmıştır. İstatistiksel testlerde anlamlılık düzeyi 0.05 olarak alınmıştır.Araştırmada Çoklu Zeka Kuramı'na dayalı öğretim yöntemiyle ders işlenen deney grubu ve Geleneksel Öğretim Yöntemiyle ders işlenen kontrol gruplarının; bilişsel, duyuşsal ve psikomotor alan düzeyleri karşılaştırıldığında, her iki ünitede de (voleybol ve hentbol) bilişsel ve duyuşsal alanda deney grubu lehine istatistiksel açıdan anlamlı (p<0,05) bir fark bulunmuştur. Psikomotor alanda ise bütün becerilerde deney grubu lehine istatistiksel olarak anlamlı bir fark elde edilmiştir (p<0,05).

Beden eğitimi öğretmenlerinin ve beden eğitimi dersi alan lise öğrencilerinin çevresel boş zaman etkinliklerine katılımlarının çevreye yönelik tutumları ile ilişkisi, Ankara ili Sincan ilçesi örneği

Araştırmada Ankara ili Sincan ilçesinde görev yapan beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin ve beden eğitimi dersi alan lise öğrencilerinin, çevreye yönelik tutumları, çevresel boş zaman etkinliklerine katılımları ve çevresel boş zaman etkinliklerine katılımlarının çevreye yönelik tutumları ile ilişkisi incelenmiştir.Araştırmanın evrenini Ankara ili Sincan İlçesinde 2008-2009 eğitim ve öğretim yılında görev yapmakta olan tüm beden eğitimi öğretmenleri ile yine aynı ilçede öğrenim gören beden eğitimi dersi alan tüm lise öğrencileri; örneklemini ise Ankara ili Sincan ilçesinde görev yapmakta olan beden eğitimi öğretmenlerinden gönüllü olarak çalışmaya katılanlar ile yine aynı ilçede çeşitli liselerde öğrenim gören ve rastgele seçilen, dokuzuncu, onuncu, on birinci ve on ikinci sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Bu araştırma kapsamında beden eğitimi öğretmenlerine ve beden eğitimi dersi alan lise öğrencilerine çevreye yönelik tutumlarını ve çevresel boş zaman etkinliklerine katılımlarını belirlemek amacıyla Çevre Tutum Ölçeği ve Çevresel Boş Zaman Etkinliklerine Katılım Ölçeği uygulanmıştır. Verilerin analizinde; SPPS 15.0 (Sosyal Bilimler İçin İstatistik Paket Programı) programından faydalanılmış, ortalama değerlere ve frekans dağılımlarına bakılarak betimsel sonuçlar sunulmuş ve tek yönlü varyans analizi (ANOVA), t-testi ve Pearson Product Moment Korelasyon testlerinden faydalanılarak istatistiksel analizler yapılmıştır.Bulgular, beden eğitimi öğretmenlerinin ve beden eğitimi dersi alan lise öğrencilerinin çevreye yönelik olumlu tutumlara sahip olduklarını göstermiştir. Hem beden eğitimi öğretmenlerinin hem de öğrencilerin çevresel boş zaman etkinliklerine katılmak için çok fazla vakit bulamadıklarını belirtmelerine rağmen, gelişmeleri medyadan takip edebildikleri ve elde ettikleri bilgileri arkadaşlarıyla paylaşma çabası içinde oldukları görülmüştür. Boş zaman etkinliklerine katılım ile çevreye yönelik tutum arasında öğrenciler için ters korelasyon bulunurken, öğretmenler için anlamlı bir korelasyon bulunamamıştır.

Lise eğitimi sürecinde futbolcu öğrencilerin karşılaştıkları sorunların belirlenmesi

Araştırmada, lise eğitimi sürecinde bulunan ve lisanslı olarak futbol oynayan sporcu öğrencilerin aile, kulüp ve okul yaşantılarında karşılaştıkları sorunların belirlenmesi amaçlanmıştır.Araştırmanın evrenini, Ankara ili Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı 25 ilçedeki 172 devlet ortaöğretim okulu oluşturmaktadır. Evren içerisinden rastgele seçilmiş 14 devlet ortaöğretim okulu ise araştırmanın örneklemini oluşturmuştur. Bu örneklem içerisinde yer alan 382 lisanslı futbolcu öğrenciye ulaşılmıştır. Verilerin toplanmasında ölçme aracı olarak anket kullanılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde, SPSS 16.0 programından yararlanılmıştır. Araştırmaya katılan futbolcu öğrencilerin kişisel bilgileri ile aile, kulüp ve okul yaşamındaki sorunlarında betimsel istatistik kullanılmıştır. Futbolcu öğrencilerin aile, kulüp ve okul yaşamındaki sorunlarının belirlenen değişkenlere göre çapraz dağılım tabloları verilmiştir. Değişkenler arasındaki ilişkiler Ki-Kare Testi ile sınanmıştır.Araştırma sonucunda:Futbolcu öğrencilerin, büyük kısmının 16-17 yaşlarında lise 3 öğrencisi olduğu ve ailesi ile birlikte yaşadığı tespit edilmiştir. Ayrıca, çoğunun anne ve babalarının lise veya dengi okul mezunu olup, babalarının serbest meslek sahibi, annelerinin ise ev hanımı olduğu tespit edilmiştir. Futbolcu öğrencilerin büyük kısmının 4-8 yıl arası faal spor yaptığı, Süper Amatör ve 1. Amatör liglerde oynadığı ve milli müsabakalarda yer almadığı tespit edilmiştir. Futbolcu öğrencilerin spora yönelmesinde başta ailesinden ve arkadaş çevresinden destek gördükleri tespit edilmiştir. Futbolcu öğrencilerin çoğunun haftada 3-5 gün ve günde 1-3 saat arası antrenman yaptığı, ayrıca çoğunun okul takımlarında yer aldığı tespit edilmiştir.Futbolcu öğrencilerin aile yaşamı ile ilgili sorunlarında; ailelerinin öğrencilerin eğitimi, sağlığı ve meslek sahibi olması konularında endişeli oldukları tespit edilmiştir. Kulüp yaşamı ile ilgili sorunlarında, ders saatlerinin antrenman ve müsabakalara katılmalarına engel olduğu ve kulüplerinin maddi açıdan destek sağlamadığı tespit edilmiştir. Okul yaşamı ile ilgili sorunlarında ise; antrenman ve müsabakaların derslerini olumsuz yönde etkilediği, diğer branş öğretmenlerinin futbol oynamalarını olumsuz karşıladığı ve okul veya spor yaşantısından birini bırakma endişesi içinde oldukları tespit edilmiştir.

Rekreayonel etkinliklere katılım ve çevresel duyarlılık

Bu araştırma, üniversite öğrencilerinin rekreasyonel etkinliklere katılımı ve bunun sonucu olarak meydana gelebilen çevresel sorunlara karşı katılımcıların duyarlılıklarının incelenmesi amacıyla yapılmıştır.Araştırmanın evrenini Türkiye'deki devlet üniversitelerinde öğrenim gören üniversite öğrencileri, örneklemini ise Ankara'daki devlet üniversitelerinde öğrenim gören 587 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır.Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından geliştirilen ?Çevresel Duyarlılık Ölçeği? ve kişisel bilgi formu kullanılmıştır.Katılımcıların demografik dağılımlarının belirlenmesi için betimleyici istatistik yapılmıştır. Araştırmada kullanılan anketin 3 alt boyutunda katılımcıların cinsiyetlerine ve doğa sporları etkinliklerine katılım durumlarına göre istatistiksel olarak anlamlı bir fark olup olmadığını test etmek için verilere bağımsız örneklem t-testi analizi uygulanmıştır. Ayrıca, katılımcıların yaşlarına, refah düzeylerine ve en uzun süre yaşadıkları yerleşim birimine göre anlamlı bir fark olup olmadığını test etmek için ise tek yönlü varyans analizi (ANOVA) uygulanmıştır. Araştırmada anlamlılık düzeyi 0.05 olarak kabul edilmiştir.Araştırma sonucunda;1.Katılımcıların cinsiyetlerine göre çevresel duyarlılıklarının farklılık sergilediği ve bu farkın ?kadın? katılımcılar lehine olduğu görülmüştür.2.Katılımcıların çevresel duyarlılıklarının yaş kategorilerine göre anlamlı bir fark göstermediği belirlenmiştir.3.Katılımcıların, refah düzeylerine göre çevresel duyarlılıklarının sadece ?kişisel davranış? alt boyutunda anlamlı bir farklılık arz ettiği belirlenmiştir.4.Katılımcıların, en uzun süre yaşadıkları yerleşim birimine göre çevresel duyarlılıkları arasında ?öneri? alt boyutunda anlamlı bir farklılık arz ettiği belirlenmiştir.5.Katılımcıların doğa sporları etkinliklerine katılım durumlarına göre çevresel duyarlılıkları arasında ?genel bilgi? ve ?kişisel davranış? alt boyutlarında anlamlı bir farklılık olduğu tespit edilmiştir.Anahtar Kelimeler: Rekreasyon, çevre, doğa sporları, çevresel duyarlılık

Elit güreşçilerde hızlı kilo kaybının fiziksel, fizyolojik ve biyokimyasal parametreler üzerine etkisi

Bu çalışmanın amacı genç milli güreşçilerde, hızlı kilo kaybının sporcuların fiziksel, fizyolojik ve biyokimyasal parametrelerine etkilerini tespit etmektir.Araştırmaya 2008 genç milli takım kampında yer alan yaş, boy, vücut ağırlığı ve spor yaşı ortalamaları sırasıyla 19,03±0,83 yıl, 1,73±0,07 m, 75,19±13,82 kg, 7,25±1,51 yıl olan 40 genç milli güreşçi gönüllü olarak katıldı. Araştırmaya katılan deneklerden 48 saat süre içerisinde daha önce kullandıkları yöntemleri kullanarak vücut ağırlıklarının % 3-5 oranında kilo vermeleri istendi. Tüm fiziksel, fizyolojik ve biyokimyasal testler kilo kaybı öncesi (KKÖ) ve kilo kaybı sonrası (KKS) olmak üzere iki kez yapıldı.Deneklerin somatotipleri ve antropometrik özellikleri Heat Carter yöntemi ile Lange marka antropometrik set ve Skinfold yardımıyla belirlendi. Kuvvet testleri( Pençe, Bacak Ekstansiyon ve Sırt kuvveti) Takei marka dinamometre ile yapıldı. Sporcuların Esneklikleri Otur?Uzan, Anaerobik güçleri ise Sargent Sıçrama testiyle belirlendi. Akciğer Solunum Fonksiyonları Cosmed market Pony FX spirometre cihazıyla, Reaksiyon Zamanı Ölçümleri New Test 2000 cihazıyla belirlendi.İdrar örneklerindeki protein, üre ve kreatin miktarları sırası ile Lowry O, Kaplan A, ve Taussky HH' nın tarif ettikleri metotlara göre spektrofotometrik (Schimadzu, UV 1601) metodla tespit edildi. (93,94,95).Elde edilen verilerin analizleri, SPSS 15.00 istatistik paket programda; aritmetik ortalama (X), standart sapma (S), "Paired-Samples T Test" yardımıyla 0.05 anlamlılık düzeyinde yapıldı.Bu araştırmanın sonucunda elde edilen bulgulara göre güreşçilerde hızlı kilo kaybı (48 saat süre içinde meydana gelen % 3-5 lik) güreşçilerin anaerobik güç, kuvvet, reaksiyon zamanı(sol işitsel) ve solunum kapasitelerinde anlamlı bir azalmaya neden olmuştur.(p<0.05). Ayrıca hızlı kilo kaybı sonrasında deneklerin üre miktarında azalma görülürken kreatin miktarlarında anlamlı artış gözlenmiştir. (p<0.05).

Beden eğitimi ve spor yüksekokulu bölümlerinde okuyan öğrencilerin çoklu zeka kuramına göre karşılaştırılması

Bu çalışmada Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulunun 3 bölümünde okuyan öğrencilerin çoklu zeka kuramına göre karşılaştırılması amaç edinilmiştir. Farklı bölümlerde okuyan öğrencilerin çoklu zeka kuramları açısından oluşan farklılıkları göstermek araştırmanın temel olgusunu oluşturmaktadır. Gazi Üniversitesi 1. Sınıf öğrencilerini kapsayan bu çalışma sonucunda, bölüme girişteki tercih sebeplerini ortaya çıkarabilme açısından bu konuya ışık tutması düşünülmüştür.Araştırmanın çalışma evrenini Ankara ili Gazi Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu öğrencileri, örneklemini ise Öğretmenlik, Antrenörlük ve Spor Yöneticiliği Bölümleri 1. Sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Toplam 92 Kız ve 103 Erkek öğrencinin 60 kadarı öğretmenlik bölümü, 60 kadarı antrenörlük bölümü ve 75 kadarı ise spor yöneticiliği bölümü öğrencisidir. Araştırmada Howard Gardner tarafından geliştirilen ve Gonce Seber tarafından türkçeleştirilerek geçerlilik ve güvenilirliği yapılmış olan ?Çoklu Zeka Alanlarında Kendini Değerlendirme Envanteri? uygulanmıştır. Envanter 80 sorudan oluşmaktadır. 8 zeka kuramı ve her zeka kuramından 10 soru mevcuttur. Sorular karışık olarak düzenlenmiştir.Bu araştırma kapsamında bulunan, üniversiteli öğrenciler için anket formu kullanılmıştır. Üniversite öğrencilerinin görüşlerinin demografik özelliklere göre ilişkileri çapraz tablolar ile kontrol edilmiştir ve p=0,05 anlamlılık düzeyi olarak kabul edilmiştir. Araştırmada, verilen analizi bilgisayar ortamında SPSS 15.0 programı kullanılarak gerçekleştirilmiştir.

Amatör sporcuların antrenörlerinden beklentileri

Araştırmada; Ankara İlindeki ?Amatör sporcuların antrenörlerinden beklentileri? belirlenmiş ve bu beklentilerin amatör sporcuların kişisel bilgilerinden de elde edilen sonuçlar doğrultusunda amatör sporcuların antrenörleri hakkındaki görüşlerinin bağımsız değişkenlere göre, farklılaşıp farklılaşmadığını karşılaştırılarak sporcuların beklentileri ortaya konulmuştur. Araştırmada Ankara İlindeki Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğüne bağlı amatör lisans sahibi sporcuların antrenörlerinden beklentilerine ilişkin kişisel görüşleri incelenerek değerlendirilmiştir.

Çocuk tribünü uygulamasının çocuklar ve futbol taraftarları üzerine etkisi

Çocuk Tribünü Uygulaması; daha önce belirlenmiş olan ilköğretim okullarındaki 8-15 yaş arasındaki çocukların, sistemli bir organizasyonla stadyumun ayrılmış olan bölgesindeki çocuk tribününe yerleştirilip, burada toplu olarak faaliyetler yapmasını sağlayan bir organizasyondur.Betimsel nitelikteki bu çalışmada, Çocuk Tribünü Uygulamasının çocuklar ve futbol taraftarları üzerindeki etkilerini ve uygulamanın yarattığı bu etkilerin Türk sporunun bazı önemli sorunlarının çözümünde katkı sağlayabilme durumu araştırılmıştır.Araştırmada öncelikle konuyla ilgili daha önce yapılmış çalışmalar taranmıştır. Daha sonraki süreçte geliştirilen araştırma formları uygulamaya geçirilmiştir. Araştırma formlarındaki sorular yetişkin taraftarlar ve çocuklar için farklı özellikler taşımaktadır. Araştırma formları araştırmacının kendisi tarafından geliştirilmiş, bu süreçte uzman görüşü alınmış ve ölçeğin anlaşılabilirliği ile güvenirliliği test edilmiştir. Araştırma Bursa Atatürk Stadyumunda gerçekleştirilmiş, çalışmaya 171 i erkek 79 u bayan olmak üzere 250 yetişkin taraftar ve 178 i erkek 72 si kız çocuğu olmak üzere çocuk tribünündeki 250 çocuk katılmıştır. Araştırmada elde edilen bulguların analizi için uzman kişilerden destek alınmış ve SPSS (Statistical Packet for Social Sciences) programından yararlanılmıştır.Araştırma sonucunda Çocuk Tribünü Uygulamasının, Türk futbolundaki küfür ve şiddet eylemlerinin azalmasına, bayan seyirci ve bayan futbolcu azlığı probleminin aşılmasına, daha dolu tribünler ve eğitimli taraftar grupları oluşmasına, sporcu sayısının artmasına ve daha sağlıklı futbol kültürü oluşmasına katkısının olabileceğini söyleyebiliriz. Ayrıca tribünlerdeki küfür ve şiddet eylemleri çocuklara rağmen devam etmesi durumunda çocukların bu davranışları örnek almaları ve uygulamaları tehlikesi oluşabilecektir. Bu durumda küfürlerin ve şiddet eylemlerinin çocuklar üzerinde sosyal ve psikolojik açıdan olumsuz etkiler yaratabileceği araştırmanın sonuçlarındandır.Anahtar Kelimeler: Çocuk, Tribün, Futbol, Taraftar

Zihinsel engelli çocuklarda denge eğitimi çalışmlarının bazı öz bakım becerileri üzerine etkisinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı zihinsel engelli çocuklarda denge eğitimi çalışmalarının seçilen özbakım becerileri üzerine etkisini ortaya koyabilmektir. Çalışmada uzmanlar eşliğinde hazırlanan denge beceri ölçüm aracı ile çocukların denge performansları alınmış ve iki grup birbiri arasında homojenlik gösterecek şekilde deney ve kontrol grubu olmak üzere oluşturulmuştur. Özel eğitim uzmanının görüşleri alınarak ön koşul olarak denge becerisi gerektiren 4 giyinme-soyunma becerisi seçilmiştir. Özel eğitim uzmanının hazırlamış olduğu beceri analiz formu ile her iki grubunda seçilen becerilerde ki performansları değerlendirilmiştir.Performans değerlendirme aşamasından sonra deney grubuna 8 hafta süreyle uzmanların yardımı ile hazırlan denge geliştirici istasyon çalışması uygulatılmıştır. Bu çalışmayla eş zamanlı olarak, seçilen özbakım becerileri özel eğitim uzmanı tarafından her iki grupla çalışılmıştır. Denge becerisinde 8. haftanın sonunda, özbakım becerilerinde ise 4. ve 8. haftaların sonunda değerlendirmeler yapılmıştır.Elde edilen veriler SPSS 11.0 paket programında wilcoxon eşleştirilmiş iki örnek testi kullanılarak analiz edilmiştir.Araştırmada elde edilen sonuçlar şu şekilde sıralanabilir;1)5-7 yaş grubundaki zihinsel engelli çocukların denge beceri düzeyleri normal gelişim gösteren akranlarına oranla çok düşük seviyededir.2)Deney grubuna uygulanan 8 haftalık denge eğitimi sonucunda grubun denge becerileri düzeylerinde ilerleme görülmüştür.3)Deney grubunun özbakım becerilerini öğrenme düzeylerindeki hız, kontrol grubuna göre daha yüksektir.Çalışma sonunda her iki grupta belirlenen özbakım becerilerini bağımsız olarak yapabilecek düzeye ulaşmıştır.Ancak deney grubundaki çocukların bazıları 4.hafta sonunda yapılan değerlendirmede seçilen özbakım becerilerini bağımsız olarak gerçekleştirebilecek duruma gelmişlerdir.

Beden eğitimi öğretmenlerinin okul içi ve okul dışı faaliyetlerde karşılaştıkları sorunların incelenmesi (Trabzon ili örneği)

Bu çalışmada; beden eğitimi öğretmenlerinin çalıştıkları okullardaki Beden Eğitimi derslerinde ve okul dışındaki sportif faaliyetlerde karşılaştıkları çeşitli sorunlar, okul yöneticileri, aileler ve öğrencilerin spora ve Beden Eğitimi derslerine gösterdiği ilgi düzeyleri ve sportif faaliyetler için okul içi ve dışı fiziki imkanların yeterliliği tespit edilmeye çalışılmıştır.Bu çalışmada nitel araştırma metodolojisi yöntemlerinden olan ?özel durum çalışması? yöntem olarak kullanılmıştır. Bu araştırma Trabzon ili merkezindeki ilköğretim ve orta öğretim okullarında çalışan toplam 20 Beden Eğitimi öğretmeni ile yürütülmüştür. Araştırmaya katılan Beden Eğitimi öğretmenleriyle yar ı yapılandırılmış mülakat (görüşme) formu kullanılarak yüz yüze görüşmeler yapılmış ve çalışma için veri sağlanmıştır. Çalışmada elde edilen verilerin analizinde nitel araştırma veri analizi tekniklerinden olan ?sürekli karşılaştırmalı analiz (constant comparison method) ve içerik analizi (content analysis)? teknikleri kullanılmıştır.Araştırma sonuçlarına göre;Okullarda yürütülen Beden Eğitimi derslerine öğrencilerin göstermiş olduğu ilgi yüksek düzeyde olmasına rağmen, branş dışı öğretmenlerin, okul yönetimlerinin ve ailelerin desteği çok yüksek değildir. OKS ve ÖSS gibi sınav sisteminin bunda etkili olduğu düşünülmektedir. Okul içinde karşılaşılan en önemli sorun fiziksel alt yapı ve malzeme eksikliği, Beden Eğitimi ders saatlerinin az olduğu dolayısıyla programın uygulanma düzeyinin düşük olmasıdır. Okul dışı faaliyetlerde ise, sportif faaliyetler için tesislerin yetersiz oluşu, öğretmenlerin okul dışı faaliyetleri yürütmede izinler konusunda bazı engellerle karşılaştıkları sonucuna ulaşılmıştır.

Okullar arası karşılaşmalara katılan sporcu öğrencilerin saldırganlık algılarının sosyal bilişsel öğrenme kuramı açısından incelenmesi: Ankara ili örneği

Bu araştırmanın amacı, okullar arası karşılaşmalarda sergilenen saldırgan davranışların edinilmesinde, sosyal bilişsel öğrenmenin etkisinin bizzat sporcuların algılarından yola çıkılarak incelenmesidir.Araştırmanın evrenini, Ankara ilinde 2006-2007 eğitim-öğretim yılında, birinci küme gençler futbol birinciliği müsabakalarında mücadele eden ortaöğretim öğrencileri, örneklemini ise aynı kümede yer alan kırk dört futbol takımı arasından rastgele örnekleme yöntemiyle seçilmiş, yirmi beş takımdan, toplam 421 öğrenci oluşturmaktadır.Verilerin genel dağılım özelliklerini belirlemek için tanımlayıcı istatistik türlerinden frekans ve yüzde dağılımları kullanılmış, ölçekteki ifadelere ilişkin görüşlerin ortalama değeri verilmiştir. Araştırmanın alt amaçlarının analizinde ilk olarak Kolmogorov-Smirnov testi ile verilerin normal dağılıma uyup uymadığı incelenmiştir. Ölçekte yer alan maddelerin normal dağılıma uymadığı görüldüğünden iki grubun karşılaştırmasına ilişkin testlerde normallik varsayımı sağlanmadığı için, Mann-Whitney U testi, ikiden fazla grubun olduğu durumda ise Kruskal-Wallis H testi kullanılmıştır.Çalışmaya katılan sporcu öğrencilerin algılarına göre saldırgan davranışların oluşmasında ?seyirci? %78,6'lik oranla katılımcılar tarafından en çok desteklenen faktör olmuştur. Ardından ?hakemler? (%75,8) ve ?rakip takım oyuncuları? (%75,8) gelmektedir. Sporcu öğrencilerin saldırgan davranmalarında etkili olan bir diğer önemli faktör ise yetiştikleri ?sosyal çevre?dir (%75,8). Öne çıkan bir başka önemli bulgu da, okul takımında uzun süre oynayan sporcu öğrencilerin ?taktiksel açıdan saldırgan davranmaya? diğerlerine göre daha eğilimli olmalarıdır.Araştırma sonuçlarından, sporcu öğrencilerin algılamalarına göre sosyal bilişsel öğrenmenin onların saldırgan davranışları edinmelerinde önemli bir faktör olduğu anlaşılmaktadır. Ailesinde, okulda, sokakta ve medya organlarında sürekli saldırgan davranışlara maruz kalan gençlerin bu tarz davranışlara karşı duyarsızlaşmaları ve bu davranışları uygulamaya yönelik eğilimlerinin olması şaşırtıcı olmamalıdır.

Orta öğretimde öğrenim gören öğrencilerden spor yapan ve yapmayanlar arasındaki yaratıcılık ve çoklu zekâ alanlarının araştırılması

Bu araştırmanın amacı; orta öğretimde öğrenim gören spor yapan ve yapmayan öğrencilerin yaratıcılık ve çoklu zekâ alanları arasındaki farkı ortaya koymak.Araştırma grubunu; Afyon, Karaman, Kastamonu, Çorum, İstanbul, Batman, Kocaeli, Malatya, Antalya, Konya, Van il merkezlerindeki orta öğretim kurumlarında spor yapan; 292'si erkek, 208'i kız, spor yapmayan 315'i erkek, 185'i kız toplam 1000, 9.10. ve 11. sınıf öğrencisi oluşturmaktadır.İlk olarak araştırmanın amacına ilişkin mevcut bilgiler, literatürün taranmasıyla sistematik bir şekilde verilmiştir. Böylece konu hakkında teorik bir çerçeve oluşturulmuştur. İkinci olarak araştırmanın amacına ulaşmak için; Raudsepp (1977) tarafından geliştirilmiş Çoban (1999) tarafından türkçeye uyarlanan ?Ne Kadar Yaratıcısınız? ?How Creative Are You?? yaratıcılık ölçeği ile Saban (2001) tarafından geliştirilen ?Çoklu Zekâ Alanları Envanteri? kullanılmıştır.Verilerin çözüm ve yorumlanmasında; frekans, t testi, Pearson Momentler Çarpım Korelâsyonu, One Way Anova (tek yönlü varyans analizi) testi kullanılmış ve gruplar arasındaki farkı belirleyebilmek için tukey testi kullanılarak anlamlılık P<0,05 alınmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde ve hesaplanmış değerlerin bulunmasında SPSS (Statistical package for social sciences) paket programı kullanılmıştır.Bu çalışmanın sonucunda; Spor yapan öğrencilerin yapmayan öğrencilere göre; çoklu zekâ alanlarının yüksek olduğu sonucu ortaya çıkmıştır.Cinsiyet değişkenine göre spor yapan öğrencilerin mantıksal-matematiksel zekâ alanı ve bedensel kinestetik zekâ alanı, spor yapmayan öğrencilerin de mantıksal-matematiksel zekâ, görsel uzamsal zekâ, müziksel ritmik zekâ, bedensel kinestetik zekâ, sosyal zekâ ve doğacı zekâ alanları yüksek çıkmıştır.Bireysel sporlarla uğraşan sporcuların takım sporu ile uğraşan sporculara göre sosyal ve içsel zekâ alanları yüksek çıkmıştır.Sınıf değişkenine göre; Spor yapan 9. sınıfta öğrenim gören öğrencilerin 11. sınıfta öğrenim gören öğrencilere göre sözel dilsel zekâ, mantıksal-matematiksel zekâ, içsel zekâ, müziksel ritmik zekâ, görsel uzamsal zekâ alanı yüksek çıkarken, spor yapmayan 9. sınıfta öğrenim gören öğrencilerin 10. ve 11. sınıfta öğrenim gören öğrencilere göre sadece sözel dilsel zekâ alanı yüksek çıkmıştır.Spor yapan öğrenciler yapmayan öğrencilere göre, bireysel spor yapan öğrencilerin takım sporu yapan öğrencilere göre yaratıcılık düzeyleri yüksek çıkmıştır.Cinsiyet değişkenine göre; spor yapan erkek ve kız öğrencilerinin yaratıcılık düzeylerinin yüksek olduğu sonucu ortaya çıkarken, spor yapmayan erkek ve kız öğrencilerinin ise yaratıcılık düzeyleri düşük çıkmıştır. Sınıf değişkenine göre; spor yapan 9. 10. ve 11. sınıf öğrencilerinin yaratıcılık düzeylerinin yüksek olduğu sonucu ortaya çıkarken, spor yapmayan 9. 10. ve 11. sınıf öğrencilerinin ise yaratıcılık düzeyleri düşük çıkmıştır.Anne ve baba öğrenim düzeyi değişkenine göre; spor yapan öğrencilerin yapmayan öğrencilere göre yaratıcılık düzeylerinin yüksek olduğu sonucu ortaya çıkmıştır.Spor yapan öğrencilerin yaratıcılık ve çoklu zekâ alanları arasındaki ilişki incelendiğinde; yaratıcılık düzeyleri ile sözel dilsel zekâ, mantıksal-matematiksel zekâ, görsel uzamsal, bedensel kinestetik zekâ, müziksel ve ritmik zekâ, sosyal zekâ, içsel zekâ, doğacı zekâ alanları arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişkinin olduğu saptanmıştır.Anahtar Kelimeler: Orta Öğretim, Sporcu, Yaratıcılık, Çoklu Zekâ

Beden eğitimi öğretmenlerinin yeterlikleri ve sınıf yönetimi davranışları

Bu araştırmada, beden eğitimi öğretmenlerinin yeterlik algıları ve sınıf yönetimi davranışları, cinsiyet, mesleki kıdem, spor branşı, hizmet içi eğitim alma durumları, çalıştıkları okul düzeyi, çalıştırdıkları okul takımlarında derece alma durumu ve düzenli olarak spor yapma değişkenleri açısından karşılaştırmalı olarak incelenmiştir.Karşılaştırmalı İişkisel Tarama Modelinde gerçekleşen araştırmaya 2007-2008 eğitim-öğretim yılında; Kırşehir, Aksaray, Konya, Kayseri ve Yozgat illerinde görev yapan 280 beden eğitimi öğretmeni katılmış, 262 beden eğitimi öğretmeninin cevapları değerlendirmeye alınmıştır. Araştırmanın verileri, ?Beden Eğitimi Öğretmenleri Yeterlik Ölçeği? ve ?Beden Eğitimi Öğretmenleri Sınıf Yönetimi Davranışları Ölçeği? ile toplanmıştır.Araştırma verilerinin analizinde, ?Aritmetik Ortalama, Standart Sapma, Ağırlıklı Ortalama, Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Katsayısı ve t. Testi? tekniklerinden yararlanılmıştır.Araştırmada, beden eğitimi öğretmenlerinin tüm yeterlik alanlarında kendilerini yeterli düzeyde algıladıkları görülmüştür. Beden eğitimi öğretmenlerinin cinsiyet, hizmet içi eğitim alma, okul takımlarının derece alması ve düzenli olarak spor yapma durumlarına göre yeterlik algıları arasında anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Bunun yanında beden eğitimi öğretmenlerinin spor branşı ve çalıştıkları okul düzeyi ile yeterlik algıları arasında anlamlı bir farklılığa rastlanmazken, beden eğitimi öğretmenlerinin mesleki kıdemleri ile yeterlik algıları arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur.Araştırmanın beden eğitimi öğretmenlerinin sınıf yönetimi davranışlarına ilişkin boyutunda, beden eğitimi öğretmenlerinin sınıf yönetimi davranışlarının olumlu düzeyde olduğu görülmüştür. Araştırmada, beden eğitimi öğretmenlerinin cinsiyet değişkeni açısından sınıf yönetimi davranışlarında anlamlı bir farklılığa rastlanırken, beden eğitimi öğretmenlerinin spor branşı, hizmet içi eğitim alma, çalıştıkları okul düzeyi, okul takımlarının derece alması ve düzenli olarak spor yapma durumları arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Ayrıca beden eğitimi öğretmenlerinin mesleki kıdem ve sınıf yönetimi davranışları arasında da anlamlı bir ilişkiye rastlanmamıştır.Araştırmada bir diğer boyut olan; beden eğitimi öğretmenlerinin yeterlik algıları ile sınıf yönetimi davranışları arasında ise anlamlı ilişkiler bulunmuştur. Buna göre; öğretmenlik yeterliğini yüksek düzeyde algılayan beden eğitimi öğretmenlerinin olumlu sınıf yönetimi davranışları sergiledikleri görülmüştür.Anahtar Kelimeler: Beden Eğitimi, Beden Eğitimi Öğretmeni, Yeterlik, Öğretmen Yeterliği, Sınıf Yönetimi, Sınıf Yönetimi Davranışı.

Bayan sporcuların bedenlerini algılama düzeyleri ve cinsiyet rolleri üzerine bir araştırma

Erkeklere özgü bilinen spor branşlarına bayanların katılımı ile bayan sporcularda erkeksi davranışlar gözlenmiştir. Bu nedenle, bireysel ve takım sporları ile uğraşan elit bayan sporcular ile spor yapmayan bayanların Bedenlerini algılama düzeyleri ve Cinsiyet rollerini belirlemek, spor yapma durumlarının spor branşlarının beden algısı-cinsiyet rolü üzerindeki etkisini araştırmak, aralarındaki ilişkiyi tespit etmek amacıyla bu araştırma yapılmıştır.Araştırmanın örneklemini, 2006?2007 sezonunda müsabık olan Ankara, İstanbul ve İzmir'de bulunan 6 spor branşında, güreş (30), boks (30), halter (30), voleybol (30), basketbol (30), futbol (30) tespit edilen 180 elit sporcu ile Gazi Üniversitesi ve Selçuk Üniversitesi'nden tesadüfi örneklem yöntemiyle seçilen 180 spor yapmayan üniversite öğrencisi bayanlar oluşturmuştur.Araştırmada veri toplama aracı olarak, bayanların bedenlerini algılama düzeylerini belirlemek için ?Çok Yönlü Beden-Benlik İlişkisi Ölçeği? cinsiyet rollerini belirlemek için ?BEM Cinsiyet Rolü Envanteri? ve öğrencilerin kişisel özelliklerini belirlemek için araştırmacı tarafından geliştirilen, ?Kişisel Bilgi Formu? kullanılmıştır.Spor yapan ve yapmayan bayanların kişisel bilgilerinin analizinde betimsel istatistiki analiz tekniği kullanılmıştır. Araştırmaya katılanların spor yapıp yapmama durumlarına göre Çok Yönlü Beden-Benlik İlişkileri Ölçeği'nin maddelerine verdikleri yanıtların betimsel istatistikleri (aritmetik ortalama ve standart sapma) hesaplanmış; Çok Yönlü Beden-Benlik İlişkileri Ölçeği Puanlarının Karşılaştırılmasında ise Tek yönlü Varyans Analizi (ANOVA) kullanılmıştır.Araştırmanın sonucunda;Araştırmaya katılan bayanların bedenlerini algılama ve cinsiyet rolleri arasında anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir.Bireysel ve takım sporu yapan bayanların bedenlerini algılama düzeyleri bakımından görünüş yönelimi puanları ve fiziksel yeterlilik yönelimi puanları spor yapmayan bayanlardan anlamlı derecede daha düşük bulunmuştur.Spor yapan ve yapmayan bayanların erkeksilik özellikleri ile spor yapma durumları arasında anlamlı farklılıklar tespit edilmiş ve spor yapmayan bayanların erkeksilik puanları spor yapan bayanların puanlarından anlamlı derecede düşük bulunmuştur.Bedenlerini algılama ve cinsiyet rolleri arasındaki ilişkiyi incelediğimizde; Spor yapan ve yapmayan bayanların bedenlerini algılama ve cinsiyet rolleri açısından anlamlı farklılıklar olduğu belirlenmiştir. Bireysel spor yapan bayanların erkeksilik özellikleri, spor yapmayan bayanlara göre, spor yapmayan bayanların kadınsılık özelliklerinin spor yapan bayanlara göre yüksek olduğu tespit edilmiştir. Sosyal beğenilirlik özelliklerinde ise tüm gruplar arasında farklılık bulunmaktadır. Fakat takım sporlarını yapan bayanların sosyal kabul edilirlik puanlarının diğer iki grubun puanlarından yüksek olduğu belirlenmiştir.Anahtar Kelimeler: Beden algısı, toplumsal cinsiyet rolü, spor yapan ve yapmayan bayanlar, bireysel sporcular, takım sporcuları.

Beden eğitimi öğretmenlerinin okul içi ve okul dışı yaşantılarının incelenmesi

Bu araştırmada beden eğitimi öğretmenlerinin eğitim bütünlüğü içindeki yeri ve öneminin yanı sıra okul içi ve okul dışı yaşantılarının değerlendirilmesi üzerinde durulmuştur.Bu nedenle Erzurum il ve ilçelerinde orta dereceli ve ilköğretim okullarında görev yapan Beden eğitimi öğretmenlerinden ulaşılabildikleri (100 kişi) örnekleme alınarak, araştırma yapılmıştır. Beden eğitimi öğretmenlerinin okul içi yaşantılarının yanı sıra okul dışı yaşantılarının nasıl olması gerektiği üzerinde ayrı ayrı durulmuştur. Sağlıklı bilgiler elde etmek için beden eğitimi öğretmenlerine anket uygulanmıştır. Bu anketten çıkan sorular itibariyle görülmüştür ki, beden eğitimi öğretmenleri üzerine düşen ve yapmaları gerektiği görevlerini tam anlamıyla yerine getirmemektedir.Ancak bunu tamamen beden eğitimi öğretmenlerinin üzerine yüklemek de hatadır.Bu nedenle araştırmada meydana gelen olumsuzlukların giderilmesine yönelik çeşitli öneriler sunulmuştur.

Spor liselerindeki öğrencilerin problemleri ve beklentilerinin belirlenmesi

Araştırmada Spor liselerindeki öğrencilerin problemleri ve beklentileri belirlenerek, bu problem ve beklentilerin sporcu öğrencilerin kişisel bilgilerine göre farklılaşıp farklılaşmadığı karşılaştırılmıştır.Araştırmanın evrenini 2007-2008 Eğitim-Öğretim yılında Elazığ, Eskişehir, İstanbul, Malatya ve Sivas illerindeki Spor Liselerinde okuyan 490 sporcu öğrenciye uygulanmıştır. Araştırmada tesadüfi örneklem yöntemi kullanılmıştır. Elde edilen verilerin istatistiksel analizlerinde kolmogorov-smirnov testi, student t testi, tek yönlü varyans analizi, scheffe testi uygulanmıştır. Araştırmada anlamlılık düzeyi 0.5 olarak kabul edilmiştir. Araştırmada iki envanter kullanılmış olup, geçerlilik ve güvenirlikleri ayrı ayrı yapılmıştır. ?Sporcu Öğrenci Problem Tarama Envanteri? dört problem alanı ve 19 problem maddesinden, ?Sporcu Öğrenci Beklenti Belirleme Envanteri? ise beş beklenti alanı ve 27 beklenti maddesinden oluşmuştur.Araştırma sonucunda ?Sporcu Öğrencilerin Problem Tarama Envanteri?nden elde edilen puanların sayısal dağılımına göre, araştırmaya katılan sporcu öğrencilerin problem alanları öncelik sırasıyla şunlardır: Kurum ve kuruluşlarla ile ilgili problemler, okul yaşamı ile ilgili problemler, ekonomik durum ile ilgili problemler, aile yaşamı ile ilgili problemler olduğu görülmektedir. Öncelik sırasıyla problem maddeleri ise, tesislerin yetersiz olması daha verimli spor yapmamı engelliyor, okulda spor yapmaya elverişli ortam yok, spor malzemeleri çok pahalı olduğu için alamıyorum, ailem önce okulu bitirmemi, sonra sporla ilgilenebileceğimi söylüyor maddeleridir. Ayrıca ?Sporcu Öğrenci Beklenti Envanteri?nden elde edilen puanların sayısal dağılımına göre araştırmaya katılan sporcu öğrencilerin beklenti alanları öncelik sırasıyla şunlardır: Arkadaşlarınızdan beklentiler, kulüplerden beklentiler, Ailenizden beklentiler, federasyondan beklentiler, okul yöneticilerinden ve öğretmenlerden beklentilerdir. Öncelik sırasıyla beklenti maddeleri ise, okul arkadaşlarımız maçlarımıza- yarışmalarımıza gelerek bize destek olmalıdırlar, kulüpler antrenmanların düzenli yapılmasını denetlemelidirler, ailem bana güvenmelidir, sadece zirve sporlarına ve zirve takımlarına değil, alt yapı ve amatörlere de eşit imkanlar sağlanmalıdır, okullarda sınav günleri belirlenirken müsabaka günleri dikkate alınmalıdır maddeleridir.

Türkiye' deki bayan futbolcuların sosyo-ekonomik durumları ve futbol branşına yönelme nedenleri

Araştırmada, Türkiye'de lisanslı olarak futbol oynayan bayanların görüşlerine göre, Sosyo-ekonomik durumları ve futbol branşına yönelme nedenleri araştırılmıştır.Araştırmanın evrenini, T.F.F. Amatör işler departmanlığına bağlı, 2007-2008 futbol sezonu, büyükler kategorisi bayanlar futbol ligine katılan 25 takımda bulunan 521 lisanslı bayan futbolcu oluşturmaktadır. Araştırmada evrenin tümüne ulaşılamadığından, 15 takımdan 259 lisanslı bayan futbolcu araştırmamıza katılıp örneklem grubunu oluşturmuştur. Bu araştırma kapsamında bulunan, bayan futbolcular için anket formu kullanılmıştır. Bayan futbolcuların demografik bilgileri frekans ve yüzde olarak ortaya konulmuştur. Futbol branşını tercih etmelerindeki çeşitli unsurlar, Futbol Branşıyla Uğraşma Nedenleri ve Futbol Branşından Beklentileri yine frekans ve yüzde olarak ortaya konmuştur. Bayan futbolcuların görüşlerinde ilişki olup olmadığı, ki-kare (chi-square) testi ile kontrol edilmiştir ve p=0.05 anlamlılık düzeyi kabul edilmiştir.Araştırma sonucunda:1)Türkiye'deki bayan futbolcuların demoğrafik bilgileri incelendiğinde; Büyük kısmının 16-20 yaş aralığında lise öğrencisi olduğu. Futbola 13-16 yaşlarında başlayanların sayısının fazla olduğu tespit edilmiştir. Çoğunun babalarının ilkokul mezunu olup, mesleklerinin serbest meslek olduğu, annelerinin ise yine ilkokul mezunu olup, işsiz (ev hanımı) olduğu tespit edilmiştir.2)Bayan futbolcuların, futbol branşını tercih etmelerinde, arkadaş ve akran gruplarının ve beden eğitimi öğretmenlerinin futbola yönelmelerindeki etkisinin çok fazla olduğu tespit edilmiştir.3)Bayan futbolcuların, futbol branşıyla uğraşma nedenlerinden, arkadaşlarla birlikte bir takım ruhu içinde hareket etmek, futbol branşını sevmek, futbol branşıyla uğraşarak sağlıklı olmak, başarı ve kazanmaktan zevk duymak gibi görüşlerin etkisinin çok fazla olduğu tespit edilmiştir. Maddi geliri artırmak görüşünün etkisinin ise çok az olduğu çıkan sonuçlar arasındadır.4)Bayan futbolcuların, büyük kısmının futbol branşından beklentilerinin, milli takıma seçilmek, antrenör olmak, beden eğitimi öğretmeni olmak ve ilerde sporla ilgili üniversite düzeyinde eğitim görmek olduğu tespit edilmiştir.5)Ekonomik durumu orta düzeyde olan bayan futbolcuların, futbol branşını tercih etmelerindeki unsurlardan maliyetinin düşük olduğu görüşüne hiç katılmadıkları tespit edilmiştir6)Ekonomik durumu iyi düzeyde olan bayan futbolcuların ise futbol branşıyla uğraşma nedenlerinden, maddi geliri artırma görüşüne hiç katılmadıkları tespit edilmiştir.7)Ailelerinin ekonomik durumu iyi düzeyde olan bayan futbolcuların futbol branşını tercih etmelerindeki unsurlardan, anne, baba ve kardeşin futbola yönelmelerindeki etkisinin fazla düzeyde olduğu tespit edilmiştir.8)Çoğunlukla öğrenim durumu lise olan bayan futbolcuların, futbol branşından beklentilerinden, ilerde üniversite düzeyinde eğitim görmek görüşüne çok fazla katıldıkları tespit edilmiştir.Anahtar Kelimeler: Bayan Futbol, Sosyo-Ekonomi, Futbol, Yönelme

Beden eğitimi öğretmenlerinin sözel olmayan iletişim davranışlarının öğrenci algılarına göre değerlendirilmesi

Bu araştırma ile ilköğretim okullarında çalışan beden eğitimi öğretmenlerinin, sınıf içi iletişimde sözel olmayan iletişim davranışlarını nasıl kullandıkları, öğrenci görüşleri doğrultusunda belirlenmiştir.Araştırma verileri anket yoluyla elde edilmiştir. Araştırmada kullanılan anket formu 43 sorudan oluşmaktadır. Anketin geçerlik ve güvenirlik çalışmaları yapılmıştır.Araştırmada, Ankara ili Yenimahalle ilçesinde bulunan, 24 ilköğretim okulundaki, 1133 öğrenciye uygulanan anketler kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS paket programıyla çözümlenmiş ve istatistiksel analizlerde frekans (f), yüzde (%), standart sapma (ss), aritmetik ortalama (Xort), Mann-Whitney U (U) ve Kruskal-Wallis H (H) kullanılmıştır.Beden Eğitimi Öğretmenlerinin Sözel Olmayan İletişim Davranışlarını, ölçmeye yönelik yapılan analizler sonucunda, öğrencilerin; ?el ve kol hareketlerini kullanma? ile ? yüz ifadelerinden yorgunluk, kızgınlık ve bıkkınlık davranışlarını gösterme? durumlarına az katıldıkları görülmüştür. Ayrıca öğrenciler; ?selamlaşarak derse başlama?, ?fiziki görünüme dikkat etme?, ?yüz ifadeleri ile hoşnutluğunu belli etme?, ?ders çıkış saatlerine uyma?, ?dersi herkesin görebileceği bir yerde, göz teması kurarak anlatma? davranışlarına çoğunlukla katıldıklarını belirtmişlerdir.Anahtar Sözcükler: Sözel Olmayan İletişim, Beden Eğitimi Öğretmeni.

Ortaöğretimde okuyan takım sporları ile uğraşan sporcu öğrencilerin spor branşlarına göre kişilik özelliklerinin incelenmesi

Bu çalışmada ortaöğretimde okuyan takım sporuyla uğraşan sporcu öğrencilerin, branşlarına göre kişilik özelliklerini incelemek, bu alanda yapılacak çalışmalara ve literatüre katkıda bulunmak amaçlanmıştır.Araştırma evrenini Tokat il merkezi, örneklemini ise 2007-2008 Eğitim-Öğretim yılında Tokat il merkezinde ortaöğretimde okuyan 113 kız sporcu, 218 erkek sporcu olmak üzere toplam 331 sporcu öğrenci oluşturmaktadır. Araştırma tarama modelindedir. Araştırmada ?Eysenck Kişilik Envanteri? kullanılmıştır.Çalışmada ilk olarak Kolmogorov-Smirnov testi ile verilerin normal dağılıma uyup uymadığı incelenmiştir. Ölçekte yer alan maddelerin normal dağılıma sahip olduğu görüldüğünden cinsiyete ilişkin karşılaştırmalarda Student t testi, ikiden fazla grubun olduğu branşa ilişkin karşılaştırmalarda ise Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA) kullanılmıştır.Araştırma sonuçlarına göre; Kız sporcuların erkek sporculara göre daha nevrotik eğilimler gösterdiği söylenebilir. Voleybol branşındaki sporcu öğrenciler diğer branşlardaki sporculardan psikotik değerleri daha küçük çıkmıştır. Branşlara göre nevrotik puanlar incelendiğinde en yüksek puan ortalamasının futbol branşıyla uğraşan sporcularda olduğu görülmektedir. Branşları kendi içerisinde cinsiyete göre karşılaştırıldığında basketbolcu kızların nevrotik puan ortalamaları, basketbolcu erkeklerin nevrotik puan ortalamalarına göre yüksek çıkmıştır. Voleybol branşında erkek sporcuların psikotik değerleri kız voleybolculardan daha yüksek çıkmıştır. Hentbol branşında ise kız sporcuların psikotik değerleri erkek hentbolculardan daha yüksek çıkmıştır.Kız sporcuları branşlarına göre karşılaştırıldığında, psikotiklik boyutunda en yüksek ortalama hentbol branşındaki kız öğrencilere ait olduğu, basketbol branşındaki kız sporcuların diğer branşlardaki kız sporculara göre daha içedönük özellik gösterdiği görülmektedir. Hentbolcu kız sporcuların diğer branşlardaki kız sporculara göre daha az nevrotik özellik gösterdiği söylenebilir. Erkek sporcular karşılaştırıldığında ise sadece nevrotiklik boyutunda anlamlı düzeyde farka rastlanmıştır. Futbolcu erkek sporcular diğer branşlardaki erkek sporculara göre daha nevrotik eğilim gösterdiği söylenebilir.

Üniversite öğrencilerinin rekreasyonel bir faaliyet olarak halk oyunlarına katılım nedenleri

Araştırmada rekreasyonel bir faaliyet olarak halk oyunlarıyla ilgilenen üniversite öğrencilerinin halk oyunlarına bakış açısı, katılım nedenleri ve bu nedenlerin çeşitli değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığı incelenmiştir.Araştırmanın evrenini, 2007-2008 eğitim-öğretim yılı bahar döneminde, Ankara'daki üniversitelerde öğrenim gören ve rekreasyonel bir faaliyet olarak halk oyunlarıyla ilgilenen üniversite öğrencileri oluşturmaktadır. Örneklemi ise bu evrenden ulaşılan; Gazi Üniversitesi, Hacettepe Üniversitesi, ODTÜ (Orta Doğu Teknik Üniversitesi), Ankara Üniversitesi'nde öğrenim gören ve rekreasyonel bir faaliyet olarak halk oyunlarıyla ilgilenen 199 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Bu araştırma kapsamında, kişisel bilgi formu ve anket formu kullanılmıştır. Her iki formdan elde edilen bilgiler frekans ve yüzde olarak ortaya konmuş, halk oyunlarına katılım nedenlerinin çeşitli değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığı ise One-Way ANOVA (Tek Yönlü Varyans Analizi) ve bağımsız gruplar t testi ile kontrol edilmiştir. Araştırmada anlamlılık düzeyi 0.5 olarak kabul edilmiştir.Araştırma sonucunda;1)Öğrencilerin büyük bir kısmı (% 68,3) halk oyunlarına ilgi duymakta, %25,6'sı kısmen ilgi duymakta, çok az bir kısmı (% 6) ise ilgi duymamaktadır.2)Öğrencilerin büyük bir çoğunluğu (% 59,4) halk oyunlarına üniversite öncesi dönemlerde başlamışlardır.3)Halk oyunları branşından herhangi bir maddi kazanç sağlamasalar da öğrencilerin büyük bir çoğunluğu tüm yaşamları boyunca halk oyunlarıyla ilgilenme eğilimindedirler.4)Tüm yaşamı boyunca halk oyunlarıyla ilgilenme eğiliminde olduğunu söyleyen öğrencilerin (135) tamamına yakını (123), halk oyunlarını bedensel ve ruhsal gerginliklerin azaltılmasında bir araç olarak görmekte ve ilerde çocuklarını halk oyunları oynamaları için özendirme eğilimi içerisindedirler.5)Öğrenciler halk oyunlarına daha çok sosyal, kişisel ve fiziki gelişim, sağlıklı yaşamak, hoş vakit geçirmek vb. nedenlerle yönelmekte; ekonomik ve çevresel nedenler onların halk oyunlarına yönelmelerinde fazla etkili olmamaktadır. Bu araştırmada ayrıca, öğrencilerin cinsiyetlerine, ailelerinin sosyo-ekonomik düzeylerine, öğrencilerin okudukları üniversite ve sınıf düzeylerine göre halk oyunlarına yönelme nedenlerinde farklılaşmaların olduğu görülmüştür.Araştırma sonunda ortaya çıkan sorunlara dayalı olarak araştırmacı tarafından ortaya konulan önerilere yer verilmektedir.Anahtar Kelimeler: Üniversite öğrencileri, rekreasyon, halk oyunları

Beden eğitim ve spor yüksekokulu yöneticilerinin liderlik stilleri ve çatışma yönetimi stratejilerinin incelenmesi

Bu araştırma, Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu yöneticilerinin liderlik stilleri ve çatışma yönetim stratejilerini kullanma düzeylerini yönetici ve akademisyenlerin algılarına göre belirlemek, kişisel özelliklerinin liderlik stilleri ile çatışma yönetim stratejileri üzerindeki etkisini araştırmak ve yöneticilerin dönüşümcü ve etkileşimci liderlik stilleri ile çatışma yönetim stratejileri arasındaki ilişkiyi ortaya koymak amacıyla yapılmıştır.Araştırmanın evrenini, 2007?2008 eğitim-öğretim yılında Türkiye'deki devlet üniversitelerine bağlı 38 Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokullu ve 2 Spor Bilimleri ve Teknolojisi Yüksekokulu'nda görev yapan, 89 yüksekokul yöneticisi ile 521 akademisyen oluşturmaktadır.Araştırmada veri toplama aracı olarak, Bernard Bass ve Bruce Avolio (1995) tarafından geliştirilen ?Liderlik Stilleri Ölçeği (Multifactor Leadership Questionnaire-MLQ 5X - KISA)?, M. Afzalur Rahim (1983) tarafından geliştirilen ?Çatışma Yönetimi Stratejileri Ölçeği? (The Rahim Organizational Conflict Inventory-II) ve kişisel özellikleri belirlemek için araştırmacı tarafından geliştirilen ?Kişisel Bilgi Formu? kullanılmıştır.Yönetici ve akademisyenlerin algılarına göre, okul yöneticilerinin liderlik stilleri ve çatışma yönetimi stratejilerini kullanma düzeylerinin kişisel özelliklerine göre farklılaşıp farklılaşmadığının incelenmesinde ikili küme karşılaştırmalarda Mann-Whitney U testi ve ikiden çok küme karşılaştırmalarında ise Kruskal-Wallis varyans analizi istatistik yöntemi kullanılmıştır. Yöneticilerin ve akademisyenlerin liderlik stilleri ile kullandıkları çatışma yönetimi stratejileri arasındaki ilişkiyi Spearman Brown Sıra Farkları Korelasyon katsayısı tekniğinden faydalanılarak bakılmıştır. Araştırmada anlamlılık düzeyi 0.05 olarak kabul edilmiştir.Araştırma sonucunda,1.Yöneticiler akademisyenlerden daha yüksek ve anlamlı bir ortalamayla kendilerinin dönüşümcü ve etkileşimci liderlik stili davranışlarını gerçekleştirdiklerini düşünmektedirler.2.Okul yöneticilerinin dönüşümcü ve etkileşimci liderlik stilleri yöneticilerin ve akademisyenlerin kişisel özelliklerine göre bazı boyutlarda anlamlı farklılık göstermiştir.3.Yöneticilerin algılarına göre kullandıkları çatışma yönetimi stratejileri sırasıyla; tümleştirme, uzlaşma, ödün verme, kaçınma ve hükmetmedir. Akademisyenlerin algılarına göre ise okul yöneticilerinin kullandıkları çatışma yönetimi stratejileri tümleştirme, hükmetme, uzlaşma, kaçınma ve ödün vermedir.4.Okul yöneticilerinin çatışma yönetimi stratejilerini kullanma dereceleri yönetici ve akademisyenlerinin kişisel özelliklerine göre bazı boyutlarda anlamlı farklılık göstermiştir.5.Okul yöneticilerinin liderlik stilleri ile kullandıkları çatışma yönetimi stratejileri arasında, yönetici ve akademisyenlerin algılarına göre anlamlı ilişkiler vardır.

İlköğretim ikinci kademe yedinci sınıf beden eğitimi ve spor dersinin uygulanmasında aktif öğrenme ile klasik öğrenme yöntemlerinin öğrenme düzeyleri üzerindeki etkilerinin karşılaştırılması

Bu araştırmada, voleybol konusunun öğretiminde aktif öğrenme yönteminin öğrenme düzeyleri üzerindeki etkisinin belirlenmesi amacıyla deneysel bir çalı?ma yapılmıltır.Araştırmanın problemi, ??lköğretim ikinci kademe yedinci sınıf beden eğitimi ve spor dersinin uygulanmasında aktif öğrenme ve klasik öğrenme yöntemlerinin öğrenme düzeyleri üzerindeki eklerini nelerdir? ?eklinde belirlenmi?tir. Bu probleme ait alt problemler şunlardır;1- İlköğretim yedinci sınıf beden eğitimi dersinde voleybol konusunun öğretiminde, aktif öğrenme yöntemlerinin uygulandığı grupta ilk test ve son test arasında anlamlı bir fark var mıdır?2- İlköğretim yedinci sınıf beden eğitimi dersinde voleybol konusunun öğretiminde, klasik öğretim yönteminin uygulandığı grupta ilk test ve son test arasında anlamlı bir fark var mıdır?3- İlköğretim yedinci sınıf beden eğitimi dersinde voleybolDeneysel çalı?ma a?amasında; ilköğretim 7. sınıfta voleybol ünitesi, deney grubuna aktif öğrenme yakla?ımına uygun etkinliklerle; kontrol grubuna ise klasik öğretim yöntemleriyle anlatılmı?tır.Ara?tırmanın alt problemlerini cevaplamak için deney ve kontrol gruplarına ön test ve son test olarak ? ilköğretim 7. sınıf voleybol ünitesi ba?arı değerlendirme testi uygulanmı?tır.Yapılan çalı?malar sonucunda Aktif öğrenme yöntemlerine uygun etkinliklerinin kullanıldığı deney grubu ve klasik öğretim yöntemlerinin kullanıldığı kontrol grubunun her ikisinde de ba?arı artı?ı görülmü? fakat deney grubundaki ba?arı artı?ının kontrol grubuna oranla daha fazla olduğu belirtilmi?tir.Sonuç olarak; aktif öğrenme yönteminin beden eğitimi öğretiminde klasik öğretim yöntemlerine göre daha fazla ba?arı sağladığı görü?üne varılmı?tır. Ara?tırmada bu sonuç doğrultusunda Beden eğitimi ve spor öğretimi için bazı öneriler sunulmu?tur.Anahtar sözcükler: Beden Eğitimi, Voleybol Öğretimi, Aktif Öğrenme Yöntemi, Klasik Öğrenme Yöntemi

İlköğretim dördüncü sınıf beden eğitimi dersinde geleneksel ve yapılandırmacı öğretim yaklaşımlarının öğrencilerin kaba motor becerilerinin gelişimine etkisi

Araştırmada; 2006?2007 Eğitim-Öğretim yılında Kütahya İlinde Dumlupınar ve Şeker İlköğretim okullarındaki dördüncü sınıf öğrencilerinin Beden Eğitimi Derslerinde Geleneksel ve Yapılandırmacı Öğretim Yaklaşımlarının Öğrencilerin Kaba Motor Becerilerinin Gelişimlerine Etkisi incelendi.Araştırma verileri Dale Ulrich tarafından geliştirilen kaba motor beceri gelişim testi ile elde edildi. Araştırmada Kütahya ilinde eğitim gören ilköğretim dördüncü sınıf Türk öğrencilerine güvenirlik çalışmaları yapıldı. Araştırmada deney ve kontrol gruplu araştırma deseni kullanıldı.Araştırmaya 2006?2007 Eğitim-Öğretim yılında Kütahya ilinde Dumlupınar ve Şeker ilköğretim okullarında eğitim gören dördüncü sınıf öğrencisi toplam 239 öğrenci katıldı.Araştırma sonucu elde edilen veriler bilgisayar ortamında SPSS istatistik paket programından yararlanılarak analiz edildi. Araştırma sonuçlarının değerlendirilmesinde Bağımsız örnekler t-testi kullanıldı ve anlamlılık düzeyi 0,05 olarak kabul edildi.Araştırma sonuçlarına göre; Yapılandırmacı yaklaşım ile işlenen beden eğitimi derslerinde, Geleneksel yaklaşım ile işlenen beden eğitimi derslerine göre örneklem grubunda yapılandırmacı yaklaşım ile ders işlenen grubun lokomotor, obje kontrol ve toplam beceri test değerlerinin geleneksel yaklaşım ile ders işlenen gruptan anlamlı düzeyde farklı olduğu gözlendi. Araştırma sonucunda yapılandırmacı yaklaşım ile işlenen beden eğitimi derslerinin geleneksel yaklaşıma göre işlenen beden eğitimi derslerine göre ilköğretim dördüncü sınıf beden eğitimi dersinde öğrencilerin kaba motor becerilerini geliştirmede daha etkin bir yaklaşım olduğu tespit edildi.

Ortaöğretim kurumlarında ders dışı sportif etkinliklere katılan öğrencilerin sosyo-ekonomik yapılarının araştırılması (Giresun ve Trabzon ili örneği)

Çalışmada ortaöğretim kurumlarında ders dışı sportif etkinliklere katılan öğrencilerin sosyo-ekonomik özelliklerinin Giresun ve Trabzon illerindeki durumları tespit edilmiş ve bu durumlar her iki il arasında karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiştir. Araştırmanın evrenini, Giresun ve Trabzon il merkezinde bulunun ortaöğretim öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini, Giresun ve Trabzon illerinde karşılıklı aynı türden yedişer ortaöğretim kurumunda, ders dışı sportif etkinliklere katılan öğrenciler oluşturmaktadır. Araştırmada, anket formu kullanılmıştır. Araştırmaya Giresun ilinden 280, Trabzon ilinden 320 öğrenci katılmıştır. Elde edilen bilgiler frekans ve yüzde olarak ortaya konulmuştur. Soruların birbirleriyle ilgisi ise, Ki Kare tekniği ile analiz edilmiştir. Tüm analizler SPSS 13,0 istatistik paket programı kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmada anlamlılık düzeyi 0.5 olarak kabul edilmiştir.Araştırma sonuçlarına göre;Trabzon ve Giresun illerindeki öğrencilerin yarısından fazlasının, ailelerini ekonomik olarak orta düzeyde gördüğü sonucuna ulaşılmıştır. Ailelerini ekonomik olarak alt düzeyde görenlerin oranın ise, Giresun ilinde daha yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Öğrencilerin aylık harçlık miktarlarına ve ailelerinin aylık gelirlerine bakıldığında, Trabzon ilindeki öğrencilerin durumlarının daha iyi olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Her iki ilde de sportif etkinliklere katılanların büyük çoğunluğunu erkek öğrencilerin oluşturduğu sonucuna ulaşılmıştır. Öğrencilerin sportif tercihlerinin, her iki ilde de futbol, voleybol, basketbol branşlarında yoğunlaştığı sonucuna ulaşılmıştır. Trabzon ilinde en fazla oranla futbol ile, Giresun ilinde ise, en fazla oranla voleybol ile ilgilenildiği sonucuna ulaşılmıştır. Üniversite mezunu anneye veya babaya sahip olan öğrencilerin, Trabzon ilinde en fazla oranla futbol ile, Giresun ilinde ise, en fazla oranla basketbol ile ilgilendiği sonucuna ulaşılmıştır. Her iki ilde de ailelerin büyük çoğunluğunun, öğrencilerinin sportif etkinliklere katılımını desteklediği sonucuna ulaşılmıştır.

Eğitilebilir zihinsel engelli çocuklarda beden eğitimi ve spor aktivitelerinin ruhsal uyum düzeylerine etkisi

Bu araştırmanın amacı, eğitilebilir zihinsel engelli çocuklarda düzenli olarak yapılan beden eğitimi ve spor aktivitelerinin ruhsal uyum düzeylerindeki etkisini belirlemektir.Araştırma grubu , özel eğitim alan ve 9-11 yaş aralığında olan 16 eğitilebilir zihinsel engelli çocuktur. Çocuklar yansız atama yaklaşımıyla sekizer kişilik iki gruba (uygulama ve kontrol) ayrılmıştır. Uygulama grubuna haftada 2 gün, birer saat, içerik olarak; ısınma hareketleri, işlevsel egzersizler (bireysel, eşli, grup stafet, istasyon parkurları) ve sportif oyunlar (eşli, yardımlaşmalı, grup yarışmaları ve kurallı oyunlar) bölümlerinden oluşan özel beden eğitimi programı uygulanmıştır. Araştırma, Öntest-sontest kontrol gruplu deneme modelinde desenlenmiştir. Veri toplama aracı olarak, Hacettepe Ruhsal Uyum Ölçeği kullanılmıştır. Uygulama programının başında ve sonunda, çocukların annelerinin ve özel eğitim öğretmenlerinin değerlendirmeleriyle gruplar bazında toplanan veriler karşılaştırılmıştır. Bağımsız karşılaştırmalarda ?mann whitney u? testine, bağımlı karşılaştırmalarda ise ?wilcoxon testine? başvurulmuştur.Sonuç olarak uygulama grubunda yer alan ve düzenli beden eğitimi ve spor etkinliklerine katılan çocukların nevrotik ve davranış sorunlarında , kontrol grubuna göre azalan bir fark olduğu ve farkın uygulama grubu lehine anlamlı olduğu bulunmuştur

Değişen değerlerin sportif katılıma etkisi

Bu çalışmanın amacı, değişen değerlerin bayan sporcuların spor yapma ve spor yaşamlarını sürdürmeleri üzerindeki etkisinin tespit edilmesi; sporcuların ne tür toplumsal, kişisel, ailevi ve ekonomik değişim süreçleri yaşadıklarını ve bu değişimin spor yaşamları üzerinde nasıl etkileri olduğuna ilişkin görüşlerinin belirlenmesidir.Araştırmanın evrenini, ulusal düzeyde müsabakalara katılmış veya katılmakta olan bayan sporcular, örneklem grubunu ise, ulusal düzeyde müsabakalara katılmış veya katılmakta olan Ankara bölgesindeki 99 bayan sporcu oluşturmaktadır.Veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından uzman görüşleri alınarak hazırlanmış 38 sorudan oluşan bir anket kullanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen veriler, bilgisayar ortamında SPSS 15.00 istatistik programı kullanılarak işleme alınmıştır. Tanımlayıcı veriler için yüzde ve frekans dağılımlar kullanılmış, karşılaştırmalarda ise ki-kare testleri kullanılarak, %95 güven aralığı ve 0.05 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. Çalışmada, güvenirlik düzeylerini test etmek için, içsel tutarlılığı sınamada kullanılan Cronbach Alpha katsayısına bakılmış ve toplam iç tutarlılık katsayısı .55 olarak hesaplanmıştır.Çalışmanın sonuçlarına göre; bayan sporcuların ailelerinin spor yaşamları üzerinde etkisinin çok önemli olduğu, ailelerinin ve çevrelerin spor ile ilgili değerlerinin değiştiğini bu değişimde bayan sporcuların kazanmış oldukları başarıların payının çok büyük olduğu söylenebilir. Ailelerin eğitim düzeyleri ile sporla ilgili tutumları arasında bir ilişki bulunmadığı ama toplumsal anlamda yaşanan değişikliklerden etkilendikleri söylenebilir. Ayrıca bayan sporcuların da zaman içersinde spor yapma amaçları ile ilgili değerlerinin değiştiğini bu değişimin spor yapma yıllarıyla paralellik gösterdiği saptanmıştır. Sporcuların çevresel şartlarında da zaman içersinde değişikler yaşanmış, bu değişiklerden olumlu etkilenmelerinin yanı sıra halen daha metropol ve kentlerde spor saha vb. alanlarının yetersiz kaldığı, bu durumun sporcuları olumsuz yönde etkilediği söylenebilir.

Edirne'de orta öğretimdeki sporcu öğrencilerin sportif tercihlerini etkileyen sosyo-ekonomik faktörler

ÖZET Araştırmada, 2005-2006 Eğitim-Öğretim yılında Edirne İlindeki orta öğretim okullarında öğrenim gören lisanslı sporcu öğrencilerin sportif tercihlerine etki eden sosyo-ekonomik faktörler incelenmiştir. Araştırma verileri anket yoluyla elde edilmiştir. Araştırmada kullanılan anket formu 33 sorudan oluşmaktadır. Anketin geçerlilik ve güvenirlilik çalışmaları yapılmıştır. Anket 2005-2006 Eğitim-Öğretim yılında Edirne'de orta öğretimde okullar arası müsabakalara katılmış 1457 lisanslı sporcu öğrenciye uygulanmıştır. Araştırma sonucu elde edilen veriler bilgisayar ortamında SPSS istatistik paket programında analiz edilmiştir. Araştırma sonuçlarının değerlendirilmesinde Ki-Kare ilgi analizi testi uygulanmıştır. 0,05 anlamlılık seviyesi kabul edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, sporcu öğrencilerin sportif tercihlerine etki eden sosyo-ekonomik faktörlerden; cinsiyetleri, yaşları, doğdukları yer, yaşadıkları yer, aileleri ile birliktelik durumları, ailelerinin büyüklüğü, kardeş sayısı, okul türü, okudukları sınıf, anne-babalarının öğrenim durumu, anne-babalarının mesleği, ailenin gelir durumu, oturdukları konut tipi ve mülkiyeti, spora başlama yaşları, spora başladıkları sınıf, spordaki tecrübe yılları, bir kulüpte spor yapıp yapmama durumları, spor branşlarındaki statüleri, sporcu öğrencilerin anne, baba ve kardeşlerinin, aile dışı çevrelerindeki arkadaş, komşu ve akrabalarının, örnek aldıkları sporcuların ilgilendikleri spor dalları ile sporcu öğrencilerin sportif tercihleri arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Sporcu öğrencilerin ailelerinin kaçıncı çocuğu oldukları faktörünün ise sporcu öğrencilerin sportif tercihlerinde etkisinin olmadığı görülmüştür. Sporcu öğrencilerin sportif tercihleri futbol, voleybol ve basketbol branşlarında yoğunlaşmaktadır. En az tercih edilen spor branşları ise karate ve halterdir. Öğrencilerin takım sporlarını tercih etme oranlarının yüksek, bireysel sporları tercih etme oranlarının ise düşük olduğu görülmüştür.

Türkiye'deki arama kurtarma elemanlarının temel sorunları

Bu çalısmanın amacı, Türkiye'de ki arama kurtarma elemanlarının temel sorunlarının tespit edilmesi, görev yaptıkları kurumda ki problemleri, ekip ve ekip elamanlarının görüslerinin tespit edilmesidir. Arastırmanın evrenini, Türkiye'deki arama ve kurtarma ekiplerinde yer alan resmi ve gönüllü arama kurtarma elemanları, örneklem grubunu ise, Sivil Savunma Genel Müdürlüğü'ne bağlı arama ve kurtarma birlik müdürlüklerinde (468), Arama Kurtarma Derneğinden (87), Gölcük Arama Kurtarma Ekibinden (47), ve Gazi Üniversitesi Arama ve Kurtarma Merkezinden (22), görev yapan toplam 624 arama kurtarma elemanı olusturmustur. Çalısmada veri toplama aracı olarak ?Arama Kurtarma Elemanlarının Temel Sorunları Ölçeği? uygulanmıstır. Kullanılan ölçek, 31 madde ve (1) organizasyon, (2) yasal düzenlemeler, (3) teskilat, (4) eğitmenler, (5) malzeme, (6) yazılmıs eserler, (7) psikolojik gibi 7 alt boyuttan olusmaktadır. Arama kurtarma elemanlarının karsılasabileceği sorunlar ?Hiç Katılmıyorum (1)? ve ?Kesinlikle Katılıyorum? (5) seklinde 5'li Likert tipi ölçek üzerinde değerlendirilmektedir. Çalısmada, anketin alt boyutlarının güvenirlik düzeylerini test etmek için, içsel tutarlılığı sınamada kullanılan Cronbach Alpha katsayısına bakılmıs ve toplam iç tutarlılık katsayısı .81 olarak hesaplanmıstır. Çalısmanın sonuçlarına göre; gönüllü olarak görev yapan arama kurtarma elemanlarının resmi arama kurtarma elemanlarına göre, toplumun kendilerine karsı tutumlarından daha çok memnun oldukları, ?Arama Kurtarma Elemanlarının Temel Sorunları Ölçeği?nin alt boyutlarına iliskin puanlarının görev yaptığı kuruma, yaslarına, eğitim durumlarına ve görev süresine göre anlamlı bir farklılık gösterdiği tespit edilmistir. Sonuç olarak; resmi görevli olarak çalısan arama kurtarma personelinin görevlerinin öneminin farkında oldukları, görevlerini önemsedikleri ancak riskli bir is yaptıklarından bunun farkına varılmasını ve buna göre yasal güvence altına alınmalarının gerektiği ve görev öncesi, görev esnası ve sonrasında eğitim, ortam, imkan, psikolojik destek gibi katkılar sağlanması konusunda görüs birliğinde oldukları söylenebilir. Gönüllü kuruluslarda ise görevle ilgili koordinasyon sağlama, iletisim kurma gibi sorunlar temel sorun gibi algılanırken, gönüllülerin yaptıkları isten mutlu olmaları ve toplumda olumlu algılanmalarının motivasyonlarını artırdığı ortaya çıkmaktadır.

Beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencileri ile eğitim fakültesi sınıf öğretmenliği öğrencilerinin strese karşı problem çözme becerilerinin karşılaştırılması

Bu betimsel çalısmada, Beden Egitimi ve Spor Yüksekokulu'ndaki ögrenciler ile Egitim Fakültesi Sınıf Ögretmenligi Anabilim Dalı'ndaki ögrencilerin strese karsı problem çözme becerilerinin karsılastırılması amaçlanmıstır. Arastırma 2006-2007 ögretim yılının bahar yarıyılında Kırsehir ilinde bulunan Ahi Evran Üniversitesinde yürütülmüstür. Arastırma Beden Egitimi ve Spor Yüksekokulunda ve lkögretim Bölümü Sınıf Ögretmenligi Ana Bilim Dalında Okuyan toplam 200 ögrenci üzerinde gerçeklestirilmistir. Arastırmada Rosenbaum (1980) tarafından gelistirilen, Dag (1981) ve Siva (1991) tarafından Türkçe'ye uyarlanan ?Stres Envanteri?, Heppner ve Peterson (1982) tarafından gelistirilen, Sahin, Sahin ve Heppner (1993) tarafından Türkçe'ye uyarlanan ?Problem Çözme Envanteri? ve arastırmacı tarafından gelistirilen ?Kisisel Bilgiler Formu? veri toplama araçları olarak kullanılmıstır. 2006-2007 ögretim yılında gerçeklestirilen arastırmanın genel amacı çerçevesinde; cevapları aranan alt problemlere yönelik toplanan verilerin gerekli istatistiksel çözümleri için, SPSS (Statistical Packet for Social Sciences) programından yararlanılmıstır. Arastırmada (f) frekans, (%) yüzde, ( X ) aritmetik ortalama, Tek Faktörlü Anova ve korelasyon analizlerinden yararlanılmıstır. Arastırma sürecinde belirlenen verilerin analiz edilmesi ile asagıdaki sonuçlar elde edilmistir: 1. Beden Egitimi bölümünde ögrenim gören ögrencilerin stres toplam puanları ile cinsiyet, sınıf düzeyleri, aylık gelir, sosyal çevre ve bos zaman faaliyetleri gibi degiskenler arasında anlamlı bir iliski bulunmamıstır. Sınıf Ögretmenligi bölümündeki ögrencilerin stres toplam puanları ile cinsiyet, sınıf iii düzeyleri, aylık gelir degiskenleri arasında anlamlı bir fark bulunurken, Sınıf Ögretmenligi bölümündeki ögrencilerin stres toplam puanları ile sosyal çevre ve bos zaman faaliyetleri gibi degiskenler arasında anlamlı bir iliski bulunmamıstır. 2. Sınıf Ögretmenligi'nde bölümündeki ögrencilerin problem çözme becerileri toplam puanları ile cinsiyet, aylık gelir düzeyleri, sosyal çevreleri yer ve bos zamanlarında en çok ugrastıkları faaliyetler gibi degiskenler arasında anlamlı bir fark bulunmazken, sınıf düzeyleri arasında anlamlı bir fark bulunmustur. Beden Egitimi bölümündeki ögrencilerin problem çözme becerileri toplam puanları ile aylık gelir düzeyleri, sosyal çevreleri ve bos zamanlarında en çok ugrastıkları faaliyetler gibi degiskenler arasında anlamlı fark bulunmazken, cinsiyet ve sınıf düzeyleri arasında anlamlı bir fark bulunmustur. 3. Beden Egitimi bölümü ögrencilerinin stres toplam puanları ile Sınıf Ögretmenligi bölümü ögrencilerinin stres toplam puanları arasında anlamlı bir fark görülmezken, Beden Egitimi bölümü ögrencilerinin problem çözme becerileri toplam puanları ile Sınıf Ögretmenligi bölümü ögrencilerinin problem çözme becerileri toplam puanları arasında da anlamlı bir fark görülmemistir. 4. Beden Egitimi bölümü ögrencilerinin problem çözme becerileri toplam puanları ile stres toplam puanları arasında orta düzeyde, negatif ve anlamlı bir iliski oldugu görülmüstür. Yine Sınıf Ögretmenligi bölümü ögrencilerinin problem çözme becerileri toplam puanları ile stres toplam puanları arasında da orta düzeyde, negatif ve anlamlı bir iliski oldugu görülmüstür.

Ankara bölgesi basketbol hakemlerinin sosyo-ekonomik yapılarının incelenmesi ve hakemliği seçme nedenleri üzerine bir araştırma

ÖZET Bu çalısma ile Ankara basketbol hakemlerinin sosyo-ekonomik yapıları ve hakemlige baslama nedenleri arastırılmıstır. Arastırma grubunu, Ankara bölgesinde bulunan basketbol hakemleri olusturmustur. Arastırma grubu; A klasman hakem (10 kisi), B klasman hakem (12 kisi), C klasman hakem (12 kisi), Federasyon hakem (13 kisi), Bölge ve il hakemi (113 kisi) olusturmaktadır.lk olarak arastırmanın amacına uygun mevcut bilgiler, ilgili literatürün taranmasıyla sistematik bir sekilde verilmistir. Böylece konu hakkında teorik bir çerçeve olusturulmustur. kinci olarak, arastırmanın amacına ulasmak için gelistirilen anket örneklem grubuna uygulanmıstır. Arastırmada bilgi toplama aracı olarak kullanılan anket 32 soru ve tek bölümden olusmaktadır. Basketbol hakemlerinin klasmanlarına göre diger degiskenler arasında anlamlılık düzeyleri belirlenmistir. Arastırmada kullanılan verilerin analizinde MINITAB istatistik paket programından yararlanılmıstır. Verilerin çözümlenmesinde frekanslar bulunmus, basketbol hakemlerinin klasmanlarına göre diger degiskeler arasında anlamlı bir iliski bulunup bulunmadıgına Kikara (x²) testi ile bakılmıstır. Ki-kare testi için p=0,05 anlamlılık düzeyi kullanılmıstır. Arastırma sonuçlarına göre, hakemlerin çogunlugu büyük sehirde oturmakta, ögrenim düzeyleri yüksekokul seviyesindedir. Genellikle bekar, anneleri genellikle ev hanımı, babaları ise genelde memurdur. Hakemlerin yaslarının artması ile klasman yükselmeleri arasında dogru orantı vardır. Klasman yükselmis hakemlerin büyük bir çogunlugunun evli oldugu ve egitim düseyi yüksek olan hakemlerin basarılı oldukları ortaya çıkmıstır. Klasman derecesi yüksek hakemlerimiz genelde memur ve serbest meslek isine sahiplerken daha düsük klasmandaki hakemlerimiz ögrenci ve isçi sınıfını olusturmaktadırlar. Ekonomik statü bakımından en rahat olan hakemlerin klasman hakem oldugu klasmanın küçülmesiyle bu oranın düstügü göze çarpmaktadır. Genel olarak bakıldıgı zaman hakemlerin ailelerinin IV hakemlik meslegine bakıs açıları olumlu olmakla birlikte ailenin hakemligi istememe nedeni genelde olaylı maçlar sonrasında çıkan tatsız durumlardan kaynaklanmaktadır. Hakemlerin meslege yönelme egiliminin küçük yaslarda ve bir hobi seklinde basladıgı daha sonra hakemligi meslek olarak görenlerin klasmanlarının yükseldigi anlasılmaktadır. Hakemlerimizin sosyo-ekonomik yapılarına baktıgımızda yüksek klasman hakemlerin çevreleriyle uyumlu oldugu sosyal açıdan belirli bir konuma sahip, ekonomik açıdan rahat oldukları sonucu ortaya çıkmıstır.

Türkiye'deki çim hokeyi ve buz hokeyi sporcularının sosyo-ekonomik yapıları, branşlara katılım nedenlerinin ve beklentilerinin araştırılması

Bu arastırmanın amacı Türkiye'deki çim hokeyi ve buz hokeyi sporcularının sosyo-ekonomik yapılarını, branslara katılım nedenlerini ve beklentilerini saptamaktır. Arastırma betimsel bir yöntem içermektedir. ?lgili literatür taranarak Çim hokeyi, Buz hokeyi bransları ve sosyo-ekonomik yapı ile ilgili bilgiler verilip, bu bilgiler diğer çalısmalarla ve bazı sayısal verilerle desteklenmistir. Arastırma için ayrıca Çim hokeyi ve Buz hokeyi sporcularına bir anket uygulanmıstır. Bu anketten elde edilen verilerle arastırmanın problemine çözüm aranmıstır. Arastırmanın evrenini, Çim hokeyi ve Buz hokeyi branslarının 2006-2007 sezonunda ligde mücadele eden kulüp takımlarından her brans için ortalama 150 sporcu olmak üzere yaklasık 300 sporcu olusturmaktadır. Arastırmada Ankara, ?stanbul, Kocaeli, Malatya, Osmaniye, Samsun, Gaziantep, Aksaray illerinin kulüp sporcuları seçilmistir. Arastırmada anket yoluyla toplanan veriler kullanılarak frekans ve yüzde dağılımları bulunmus, ankete verdikleri cevapların değerlendirilmesinde t-testi, anova testi, ki-kare testi ve frekans testi, verilerin değerlendirilmesinde ve hesaplanmıs değerlerin bulunmasında ise ?SPSS 11.0? istatistik paket program kullanılmıstır. Yapılan arastırmalar neticesinde, Buz Hokeyi Sporcularının sosyo-ekonomik durumlarının Çim Hokeyi sporcularından daha iyi olduğu, sporcuların branslarından beklentilerinin benzerlikler gösterdiği ve aynı beklentileri tasıdıkları, branslara baslamalarındaki nedenlerde ise yine ortaklıklar olduğu ancak bazı değiskenlerde birbirlerinden farklılıklar gösterdikleri söylenebilir.

Güreşçilerin psikolojik ihtiyaçları ile atılganlık düzeylerinin bireysel başarılarına etkisi

Bu çalışmanın amacı, güreş sporu yapan elit düzeydeki güreşçilerin bireysel başarıları ile psikolojik ihtiyaçlarının ve atılganlık düzeylerinin incelenmesidir. Araştırmanın evrenini; Türkiye'deki farklı il ve kulüplerde güreş sporuyla ilgilenen ve 2006?2007 sezonunda büyükler Türkiye şampiyonasına katılmaya hak kazanan sporcular oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise; 17 ? 40 yaş arası büyükler Türkiye şampiyonasına katılan Serbest stilde 89 erkek sporcu, Grekoromen stilde 80 erkek sporcu ve bayanlar serbest stilde mücadele eden 44 bayan güreşçi oluşturmaktadır. İlk olarak araştırmanın amacına ilişkin mevcut bilgiler, literatürün taranmasıyla sistematik bir şekilde verilmiştir. Böylece konu hakkında teorik bir çerçeve oluşturulmuştur. İkinci olarak araştırmanın amacına ulaşmak için araştırmacı tarafından oluşturulan kişisel bilgi formu, Deci ve Ryan(2000) tarafından geliştirilen, Kesici, Üre ve ark.( 2002) tarafından Türkçe'ye uyarlaması yapılan Temel Psikolojik İhtiyaçlar Ölçeği ve Rathus(1973) tarafından geliştirilen, voltan(1980) tarafından Türkçeye uyarlanması yapılan atılganlık envanteri tesadüfî örneklem yoluyla erkek ve bayan güreşçilere uygulanmıştır. Verilerin çözümlenmesinde t Testi uygulanırken, One Way (tek yönlü varyans analizi) testi kullanılmış gruplar arası farkları belirleyebilmek içinde Tukey testi kullanılarak manidarlık (P)0,05 alınmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde ve hesaplanmış değerlerin bulunmasında SPSS (Statistical Package For Social Sciences) paket programı kullanılmış ve ölçeğin güvenilirlik katsayısı özerklik için (Cronbach Alpha) 0.73, yeterlik için 0.60, ilişki için 0.73 ve atılganlık için 0,78 bulunmuştur. Bu çalışmanın sonucunda; Güreşçilerin temel psikolojik ihtiyaç düzeylerine bakıldığında: Anne- Baba tutumu demokratik olanların koruyucu olanlara göre, milli olan güreşçilerin milli olmayanlara göre, Spor yılı değişkeni 1?3 yıl arası olan güreşçilerin 10 yıl ve üzerinde olan güreşçilere göre ilişki ihtiyaçları yüksek çıkmıştır. Ayrıca, 1?3 yıl arası olan güreşçilerin 10 yıl ve üzerinde olan güreşçilere göre, Bayan güreşçilerin erkek güreşçiler göre, Serbest stil güreşçilerin grekoromen stildeki güreşçilere göre özerklik ihtiyaçları yüksek çıkmıştır. Güreşçilerin atılganlık düzeylerine bakıldığında ise: Grekoromen güreşçilerin serbest güreşçilere göre, Bayan güreşçilerin erkek güreşçilere göre, Başarılı güreşçilerin başarısız güreşçilere göre, Demokratik Aile ortamında yetişen güreşçilerin koruyucu aile ortamında yetişen güreşçilere göre atılganlık düzeyleri yüksek çıkmıştır.

İlköğretim I. ve II. kademede beden eğitimi dersinin amaçlarına göre uygulanma durumunun incelenmesi

Ortaöğretim öğrencilerinin beden eğitimi dersine ilişkin tutumlarının araştırılması

Arastırmanın amacını, ortaögretim ögrencilerinin beden egitimi dersine iliskin tutumlarının belirlenmesi, ortaögretim ögrencilerin kisisel özelliklerine göre beden egitimi dersine iliskin tutumları arasındaki farklılıkların incelenmesi ve ortaögretim ögrencilerinin beden egitimi ögretmenlerinin kisisel ve mesleki özelliklerine göre beden egitimi dersine iliskin tutumları arasındaki farklılıkların incelenmesi olusturmaktadır. Arastırma grubunu, 2006?2007 egitim ve ögretim yılında Malatya il merkezinde bulunan 10 genel lisede ögrenim gören 1200 ögrenci ile 4 meslekî ve teknik lisede ögrenim gören 300 ögrenci olmak üzere toplam 1500 ögrenci olusturmaktadır. Ögrenciler 9., 10. ve 11. sınıflarda rasgele (random) yöntemle seçilmislerdir. Arastırmada veri toplama aracı olarak üç bölümden olusan anket formu kullanılmıstır. Anket formunun birinci bölümü, ögrencilerin kisisel bilgi ve özelliklerini içeren 14 sorudan; ikinci bölümü, Beden Egitimi Dersi Tutum Ölçegi'nden; üçüncü bölümü ise beden egitimi ögretmenlerinin mesleki ve kisisel özelliklerini içeren 10 sorudan meydana gelmistir. Anketin ikinci bölümünü olusturan Beden Egitimi Dersi Tutum Ölçegi, 600 ögrenciye uygulanarak gelistirilmistir. Ölçek, 11 maddesi olumsuz ve 24 maddesi olumlu olmak üzere toplam 35 maddeden meydana gelmistir. Ölçek tek boyutlu olup, tek faktörün açıkladıgı varyans %36,19 ve birinci öz degeri 12,67'dir. 45 gün ara ile 50 ortaögretim ögrencisine uygulanması sonucu elde edilen test tekrar test yöntemine göre güvenirlilik katsayısı 0,80 olarak ve tutarlılık katsayısı (Cronbach Alfa) 0,94 olarak bulunmustur. Verilerin analizleri için ikili karsılastırmalarda Mann-Whitney U Testi ve çoklu karsılastırmalar için Kruskal-Wallis Varyans Analizi kullanılmıstır. Anlamlılık düzeyi 0,05 olarak belirlenmistir. Çoklu karsılastırmalarda Kruskal Wallis Varyans Analizinde sonuçların anlamlı farkın çıktıgı durumlarda Bonferrroni Düzeltmeli Mann Whitney U Testi uygulanmıstır. Arastırma sonucunda, 1) Ortaögretim ögrencilerinin beden egitimi dersine iliskin tutumlarının olumlu oldugu bulunmustur. 2) Ortaögretim ögrencilerinin cinsiyetlerine, sınıflarına, okul türlerine, ebeveynlerinin egitim düzeylerine, üniversite hazırlık kurlarına gitme durumlarına, bos zamanlarında egzersiz ve spor yapma sıklıklarına ve bir kulüpte spor yapmalarına göre beden egitimi dersine iliskin tutumları arasında anlamlı düzeyde fark bulunmustur. 3) Ortaögretim ögrencilerinin yaslarına, kardes sayılarına, ebeveynlerinin hayatta olma durumlarına, ebeveynlerinin mesleklerine ve ailelerinin aylık ortalama gelirlerine göre beden egitimi dersine iliskin tutumları arasında anlamlı düzeyde fark bulunamamıstır. 4) Ortaögretim ögrencilerinin beden egitimi ögretmenlerinin kisisel ve mesleki özelliklerine göre beden egitimi dersine iliskin tutumları arasında anlamlı düzeyde farklar bulunmustur.

Bayan voleybolcular ile bayan güreşçilerin bazı davranış özelliklerinin karşılaştırılması

Bu araştırmanın temel amacı, 2006-2007 sezonunda 1. Ligde mücadele eden bayan voleybolcular ile Türkiye şampiyonasına katılan bayan güreşçilerin saldırganlık ve kaygı düzeylerinin karşılaştırılması ve değerlendirmesidir. Bireylerin saldırganlık türlerini ölçmek için İpek İlter Kiper tarafından geliştirilen saldırganlık envanteri kullanılmıştır. Bireylerin durumluluk ve sürekli kaygı düzeylerini belirlemek için Spielberger'in Durumluluk Sürekli Kaygı Envanteri kullanılmıştır. Araştırmaya Türkiye Şampiyonasına katılan 37 bayan güreşçi ile Türkiye Bayanlar Voleybol 1. Liginde oynayan 111 bayan voleybolcu olmak üzere toplam 148 sporcu katılmıştır. Araştırmada tespit edilen müsabaka öncesinde ve sonrasında ki kaygı ve saldırganlık puanları arasındaki farkları belirlemek amacı ile bağımsız gruplar arası T testi ve pearson momentler çarpımı korelasyon katsayısı ve çoklu regreasyon analizi uygulanmıştır. Verilerin analizi SPSS for Windows 11.0 paket programında gerçekleştirilmiştir. Bayan voleybolcular ile bayan güreşçiler arasındaki saldırganlık türleriyle olan ilişkilerine bakıldığında yıkıcı saldırganlık, edilgen saldırganlık ve genel saldırganlık arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık tespit edilmiştir (p<0.05). Bayan voleybolcular ile bayan güreşçiler arasındaki kaygı türleriyle olan ilişkilerine bakıldığında durumluluk kaygı ile süreklilik kaygı arasında istatiksel olarak anlamlı bir farklılık tespit edilmiştir (p<0.05).

Lise öğrencilerinin saldırganlık düzeyleri ve sportif aktivitelere katılımla ilişkisi

Bu araştırmanın öncelikli amacı belirli sınırlılıklar içerisinde spor ve saldırganlık ilişkisini tüm boyutlarıyla ortaya koyabilmektir. Araştırmada, geçerlilik ve güvenirlik çalışması araştırmacı tarafından yapılmış, İpek İlter (Kiper) tarafından geliştirilmiş ve 30 maddeden oluşan ?Saldırganlık Envanteri? (Kiper, 1984) ve araştırmacı tarafından yanıt formunun başına yerleştirilmiş, deneklerin demografik özelliklerini (cinsiyetleri, spor yapıp yapmadıkları, branşları, velisinin mesleki ve öğrenim durumu) gösteren soru kağıdı kullanılmıştır. Elde edilen verilerin istatistiksel analizinde betimsel istatistikler (ortalama, standart sapma, minimum ? maksimum değerler vb.), ilişkisiz t-test ve tek yönlü varyans analizi (anova) istatistiksel teknikleri uygulanmış ve SPSS paket programı kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen sonuçlar şu şekilde sıralanabilir; spor yapan denekler spor yapmayanlardan daha atılgandırlar. Yıkıcı, edilgen ve genel saldırganlık özellikleri açısından spor yapmayan ve spor yapan denekler arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanamamıştır. Cinsiyetlerine göre tüm deneklerde saldırganlık özellikleri açısından da anlamlı bir fark bulunamamıştır. Spor yapan kız deneklerin yapmayan kızlardan daha atılgan oldukları saptanmış ancak diğer saldırganlık özelliklerinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark tespit edilememiştir. Spor yapan kız ve erkek deneklerin atılganlık özelliklerinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark belirlenmiş, kızların erkeklerden daha atılgan oldukları anlaşılmıştır. Spor yapan kız ve erkeklerin diğer saldırganlık özelliklerinin ise birbirlerine yakın olduğu belirlenmiştir. Spor yapmayan erkek ve kız deneklerin saldırganlık özelliklerinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark tespit edilememiştir. Bireysel ve takım sporlarına ve branşlarına göre spor yapan deneklerin saldırganlık özellikleri arasında anlamlı bir fark bulunamamıştır. Babalarının eğitim düzeyi incelendiğinde spor yapan deneklerin yıkıcı saldırganlık envanter alt ölçeğinde anlamlı bir fark bulunmuş, babasının eğitim düzeyi ortaokul olan deneklerin daha fazla yıkıcı saldırganlık özelliğine sahip oldukları tespit edilmiştir. Diğer saldırganlık özelliklerinde ise anlamlı bir fark bulunamamıştır. Babalarının eğitim durumlarına göre spor yapmayan deneklerden babalarının eğitim düzeyi lise olanların edilgen saldırganlık özelliklerinin diğer deneklerden daha yüksek olduğu saptanmıştır.

Ortaöğretim öğrencilerinin beden eğitimi ve spora ilişkin tutumlarının karşılaştırılması (Kırşehir il örneği)

Bu araştırmada betimsel bir yaklaşımla Kırşehir ili ortaöğretim öğrencilerinin beden eğitimi ve spora ilişkin tutumları karşılaştırılmıştır. Araştırmaya örneklem olarak Kırşehir ili ve ilçelerindeki ortaöğretim okullarından random yolu ile seçilen, 30 ortaöğretim okulu lise1. sınıfta öğrenim gören 422 erkek 392 kız, lise 2. sınıfta öğrenim gören 306 erkek 290 kız, lise 3. sınıfta öğrenim gören 334 erkek 277 kız olmak üzere toplam 2021 gönüllü öğrenci katılmıştır. Veri toplama aracı olarak anket kullanılmıştır. Anketin birinci bölümde demografik özellikler ikinci bölümde ise Demirhan ve Altay (2001)'ın revize ettiği ve Cronbach Alpha güvenirlik katsayısı 0.93, sınıfiçi korelasyon katsayısı 0,85, ölçüt geçerliği korelasyon katsayısı 0.83 olarak hesaplanmış oldukları beden eğitimi ve spor tutum ölçeği (BESTÖ) yer almıştır. Verilerin frekans (f), yüzde (%), aritmetik ortalama (X) ve standart sapma (S) değerleri SPSS 13,0 istatistik programında hesaplanmıştır. İstatistiksel işlemlerde varyansların homojen olduğu durumlarda tek yönlü varyans analizi, t-testi ve Scheffe testi kullanılmıştır. Varyansların homojen olmadığı durumlarda ise Dunnett T3 testi kullanılmıştır. Sonuçlar göstermiştir ki: öğrencilerin beden eğitim ve spora ilişkin tutumları olumlu düzeydedir. Öğrencilerin cinsiyetine, genel başarı düzeylerine, annelerinin mesleklerine, babalarının mesleklerine, ailelerinde spor yapanın olmasına ve ailenin öğrencilerin spor yapmasına izin vermesine göre beden eğitim ve spora ilişkin tutumları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark gözlenmiştir (P<0.05). Öğrencilerin yaş düzeyine, okul türüne, sınıf düzeyine, annelerinin öğrenim durumuna, babalarının öğrenim durumuna, ailenin gelir düzeyine ve daha önceden rahatsızlık, sakatlanma vb. geçirmesine göre ise anlamlı fark gözlenmemiştir (P>0.05). Ortaöğretim öğrencilerinin yaşanılan yere göre tutumları incelendiğinde tek yönlü varyans analizine göre anlamlı bir fark gözlenirken (P<0.05), Scheffe testine göre bakıldığında alt gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark gözlenmemiştir (P>0.05).

Yatılı ilköğretim bölge okullarında öğrenim gören öğrenciler ile velilerinin beden eğitimi ve ders dışı etkinliklere yaklaşımları (Hakkari ili örneği)

Bu arastırmada; Yatılı lkögretim Bölge Okullarında (YBO) yatılı ve gündüzlü ögrenci ve velilerinin, ders dısı etkinliklere yaklasımları incelenmistir. Arastırma grubunu 2006-2007 egitim ögretim yılında Hakkari ili Semdinli Güzelkonak YBO ders dısı etkinliklere katılan ögrenciler ve bunların velileri olusturmustur. Arastırma bu okulda okuyan yatılı veya gündüzlü ikinci kademe ögrenci ve velileri üzerinde yürütülmüstür. Anket; 22'si yatılı 24'ü gündüzlü ögrenci velisine ve 25'i yatılı, 17'i gündüzlü ögrenciye uygulanmıstır. Verilerin analizi paket istatistik programıyla yüzde, frekans, ortalama ve standart sapma yöntemleriyle yapılmıstır. Velilerin YBO'ları tercih etme nedenleri olarak; egitim durumlarının yetersiz olması, gelir düzeylerinin düsüklügü ve çocuk sayısının fazla olması söylenebilir. Egitimin seviyesi ve kalitesinin artmasıyla ögrenci ve veliler arasıdaki beden egitimi dersi ve ders dısı etkinliklere yaklasımlardaki farklılık dikkat çekmektedir. Ögrenciler ileride çocukları olma durumunda cinsiyet ayrımı yapmadan etkinliklere katılma iznini vermislerdir. Ögrenciler ve veliler arasındaki diger bir farklılıkta okul takımı ve ders dısı etkinliklerin ders basarısını olumsuz etkileyecegi yönündedir. Velilerin büyük bir çogunlugu etkinliklere katılmanın ders basarısını olumsuz etkileyecegini düsünmektedir. Veliler ve ögrenciler, beden egitimi dersi ve ders dısı etkinliklerin daha etkili olabilmesini okul idaresine ve ögretmenin bilgisine baglamıs, ögrenci ve veli ilgisini göz ardı etmislerdir. Veliler ve ögrenciler, beden egitimi dersi ve ders dısı etkinliklerinde kullanılan malzeme ve tesisi yetersiz bulmuslardır. Veliler ve ögrenciler beden egitimi ders saatlerinin iki saat olması gerektigini belirtmislerdir.

Çocukluk ve ergenlikteki fiziksel aktivite deneyimleri ile yetişkinlikteki fiziksel aktivite düzeyi arasındaki ilişki

Bu arastırmanın genel amacı, ögretim elemanlarının çocukluk ve ergenlikteki fiziksel aktivite deneyimleri ile yetiskinlikteki fiziksel aktivite düzeyleri arasındaki iliskinin incelenerek çesitli degiskenlerle karsılastırılmasıdır. Tarama modelindeki bu arastırmanın evrenini 2005-2006 yılında Ankara ilinde faaliyet gösteren üniversitelerde çalısan 15 457 ögretim elemanı, örneklemini ise evrenden tesadüfi olarak seçilen 752 ögretim elemanı olusturmaktadır. Arastırmada veri toplama aracı olarak, son üç aydır yapılmakta olan fiziksel aktivite düzeylerini ölçmek üzere ?Cooper Anketi?, çocukluk ve ergenlikteki fiziksel aktivite deneyimlerini belirlemek üzere ise ?Çocukluk ve Ergenlik Fiziksel Aktivite Biçimleri Anketi? kullanılmıstır. Ön uygulamadan elde edilen veriler ile yapılan güvenirlik analizi sonucunda maddelerin güvenirlik katsayısı =.95 hesaplanmıstır. Arastırma grubunun çocukluk ve ergenlikte beden egitimi derslerine ve dısarıda yapılan (rekreatif) fiziksel aktivitelere katılımları genel olarak üniversite dönemleri hariç, yüksek düzeydedir. Organize spor faaliyetlerine ve bir spor bransında kursa katılım ise tüm egitim dönemlerinde düsüktür. Arastırma grubunun çocukluk ve ergenlikte en çok dısarıda yapılan fiziksel aktivitelere katılmaktan hoslandıkları görülmüstür. Ögretim elemanları genel olarak çocukluk ve ergenlikte tüm fiziksel aktivitelere ilkokul ve ortaokulda yüksek, lise ve üniversitede ise orta düzeyde katılmıstır. Katılımdan hoslanma puanları ise ilkokul, ortaokul ve lisede orta, üniversitede ise düsük düzeydedir. Ögretim elemanlarının %35,9'u sedanter ve %33,6'sı düsük düzeyde aktif iken, %16,5'i orta düzeyde ve %14,0'ı yüksek düzeyde aktiftir. Üniversite yıllarındaki fiziksel aktivitelere toplam katılım puanları ile lise ve üniversite yıllarındaki fiziksel aktivitelere katılımdan toplam hoslanma degerleri yetiskinlikteki fiziksel aktivite düzeyinin önemli belirleyicilerindendir.