8
Archived Theses
0
DOIs Assigned
0%
DOI Rate
Discipline
2021 - 2022 sezonu Türkiye ligini ilk sırada tamamlayan takımın attığı gollerin teknik analizi
Bu çalışmanın amacı, 2021 – 2022 futbol sezonu Türkiye Süper Futbol Ligini ilk sırada tamamlayan Trabzonspor'un attığı gollerin teknik kriterlere göre analizini yaparak, şampiyon olan takımı belirleyen gollerin hangi hücum aksiyonlarıyla atıldığını ve gollerin vuruş şekli ile bölgesi, gol dakika aralığına ve golden önce topa temas sayılarına göre incelemesi yapmaktır. Araştırmanın örneklemini 2021 – 2022 futbol sezonu Türkiye Süper Futbol Ligi'ni ilk sırada bitiren Trabzonspor takımı oluşturmaktadır. Çalışma, Trabzonspor'un oynamış olduğu 38 Lig maçında atılan 69 golden oluşmaktadır. Verilerin toplanmasında İnstatScout web sitesinden oynanan lig maçlarının görüntüleri kullanılmıştır. Değerlendirmeye alınan maçlarda, atılan goller futbol analiz programında (Sportscode) ayıklanmıştır. Araştırma verileri, bütün maçların önce kayıt altına alınıp izlenmesi, izlenen maçlardaki teknik konuların not alınarak düzenli bir şekilde organize edilmesi ve daha sonra bilgisayar ortamında Jamovi istatistiksel analiz programında verilerin değerlendirilmesi süreci ile toplanmıştır. Gol dakikaları, gol oluş şekilleri, gol vuruş şekilleri, gol vuruş bölgesi ve gol öncesi pas sayısı arasında fark olup olmadığını belirlemek için Ki–Kare testi yapılmıştır. Araştırmada değerlendirmeye alınan goller; gol dakika aralığı, gol oluş şekli, gol vuruş şekli, gol vuruş bölgesi, gol öncesi yapılan pas sayısı olmak üzere toplam beş parametreye ayrılmış ve ayıklanmıştır. Ayıklanan goller Microsoft Office Excel programına aktarılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler incelendiğinde, gol dakika aralığına baktığımızda çalışmamız literatürdeki diğer çalışmalara göre farklı olduğu, literatürde en fazla atılan gol dakika aralığı 76 – 90 olmasına rağmen bizim çalışmamızda 46 – 60 dakika aralığı olarak ortaya çıkmıştır. Gol oluş şekline göre en fazla gol organize ataklarla, gol vuruş şekline göre ayak vuruşuyla, gol vuruş bölgesine göre ceza sahası içinden ve gol öncesi yapılan pas sayılarına baktığımızda ise 3 ve daha fazla pasla gol atıldığı ortaya konulmuştur.
Yıldız erkek voleybolcularda branşa özgü ısınma uygulamalarının nöromüsküler performansa etkisi
Bu çalışmanın amacı, Yıldız erkek voleybolcularda 12 hafta süreli uygulanan branşa özel ısınma programlarının yaralanma risklerini belirlemede kullanılan nöromüsküler performans test sonuçlarına etkisinin incelenmesidir. Bu araştırmanın tipi ön test- son test kontrol gruplu deneysel modeldir. Bu modele göre her iki gruptan hem deney öncesinde hem de sonrasında ölçüm alınmıştır. Çalışma İstanbul Dereağzı Tesislerinde Voleybol salonunda 01/03/2023 ile 05/06/2023 tarihleri arasında 12 hafta içerisinde yapılmıştır. Araştırmada güven seviyesi, güç analizi yapıldığında etki büyüklüğü 1.1, gücü 0.80 ve anlamlılık 0.05 olarak ele alındığında toplam 24 kişinin yeterli olacağı hesaplanmıştır. Çalışmanın evrenini İstanbul ilinde Yıldız Erkekler kategorisindeki yaşları 15-17 olan 12 kişilik iki takım, toplamda 24 yıldız erkek voleybol sporcusu katılacaktır. Voleybolcuların spor geçmişi ve diğer demografik bilgileri için "kişisel bilgi formu " hazırlanmıştır. Verilerin analizinde SPSS (Statistical Package Program for Social Science) 21.0 yazılımından yararlanılmıştır. Bu çalışmada, VOLLEY12+ adlı branşa özgü ısınma programının, genç erkek voleybolcuların nöromüsküler performansları üzerindeki etkisi araştırılmıştır. Araştırma ve kontrol grupları arasında demografik bilgilerde ve betimsel bilgilerde anlamlı bir farklılık görülmemiş, ancak spor yaşları arasında anlamlı bir fark belirlenmiştir. Performans testleri sonuçlarına göre, Bess testi ve Less testi skorlarında araştırma grubu ile kontrol grubu arasında anlamlı farklar tespit edilmiştir. Y balance testinin tüm açıları değerlendirildiğinde, araştırma ve kontrol grupları arasında ön ve son testlerde anlamlı farklılıklar saptanmıştır. Sonuç olarak, VOLLEY12+ programının 12 haftalık uygulamasının genç erkek voleybolcuların nöromüsküler performanslarını olumlu yönde etkilediği belirlenmiştir. Çalışmanın sonuçlarına dayanarak öneriler şunlardır: Voleybol branşına özgü planlanmış ısınma programlarının sayısının artırılması, VOLLEY12+'nin yaş gruplarına uygulanması, 12 haftalık uygulamanın sezon boyunca devam ettirilmesi ve farklı nöromüsküler performans testlerinin değerlendirilmesi, voleybolun performans parametrelerine katkı sağlayabilir ve literatüre fayda sağlayabilir.
Adölesanlarda oluşan postürel deformasyonların izlenmesi ve rom-spine eğitim uygulamalarının adölesanlar üzerindeki etkisinin incelenmesi
Bu çalışma adölesan ve genç bireylerde oluşan postüral deformasyonların belirlenerek Romspine eğitim uygulamalarının, yaşam kaliteleri üzerine katkısını incelemek ve sağlıklı yaş alma kültürü oluşturmak amacı ile gerçekleştirilmiştir. Dahil edilme kriterlerini sağlayan 14-17 yaş arasındaki 34 birey, bir müdahale ve bir kontrol grubu olarak ikiye ayrılmıştır. Bu çalışmaya katılan bireylerin esneklikleri, aerobik kapasiteleri, postür analizleri ve postüral farkındalık düzeyleri, eğitim öncesi ve sonrası olarak değerlendirilmiştir. Müdahale grubuna önce ilk ölçümler yapılmıştır. Sonra 8 hafta boyunca haftada 2 gün 20 dk. Romspine teorik eğitimi ve ardından 20 dk. Romspine uygulama eğitimi Uluslararası Klinik Pilates Federasyonu Master eğitmenleri tarafından yüz yüze olarak verilmiştir. Romspine teorik eğitimleri; Romspine uygulama eğitimleri öncelikle tüm eklemlerin çalışmasını sağlayan kasların güçlenmesi, tüm vücut eklemlerinin ideal hareket açıklıklarına yönelik çalışmalar, postür kaslarını güçlendirme çalışmaları, büyük ve küçük kas gruplarına yönelik kuvvetlendirme çalışmaları ile esneme, germe egzersizlerinden oluşan Romspine egzersiz programı uygulanmıştır. 8 hafta sonra son ölçümler yapılmıştır. Kontrol grubuna ise önce ilk ölçümler yapılmıştır. 8 hafta boyunca haftada üç gün kendi kendine egzersiz yapmaları istenmiştir. 8 hafta sonra son ölçümler yapılmıştır. Müdahale grubunda, egzersiz ve hareket uzmanı eşliğinde verilen Romspine postüral gelişim teorik ve uygulama eğitimi ve egzersiz programı sonucunda postür farkındalıklarında, postüral rahatsızlıklar bilgisi düzeylerinde, esneklik düzeylerinde, postürlerinde, aerobik kapasitesinde, nefes ve nabız sayılarında anlamlı değişimler görüldü (p<0, 05).
U-18 erkek futbolcularda 8 haftalık düzeltici egzersiz uygulamalarının FMS test skorlarına etkisi
Bu çalışmanın amacı, FMS toplam puanı 14 ve altında olan 18 yaş altı erkek futbolcularda 8 hafta süreli uygulanan progresif düzeltici egzersizlerin FMS puanlarına olan etkisinin incelenmesidir. Çalışmaya Türkiye Bölgesel Lig U-18 grubunda futbol oynayan yaşları 15-17 arasındaki 38 erkek futbolcu katılmıştır. Futbolcuların FMS verileri ve demografik bilgileri için 'kişisel bilgi ve FMS test formu' hazırlanmıştır. Çalışmanın başında tüm sporculara FMS testi uygulanmış ve test puanları kaydedilmiştir. Yaralanma riski olarak belirlenen 14 ve altında toplam FMS puanına sahip olan 14 sporcu araştırma grubunu, 15 ve üzeri puana sahip 14 sporcu ise kontrol grubunu oluşturmuştur. Rutin futbol antrenmanlarına ilave olarak araştırma grubuna haftada 3 gün toplam 8 hafta düzeltici egzersiz programı takım antrenörü gözetiminde uygulanmıştır. 9. haftada tüm sporculara FMS son-testi yapılmıştır. Araştırma grubunda toplam FMS puanı ikinci testlemede artarken (p<0,05) kontrol grubunda anlamlı bir fark görülmemiştir (p>0,05). Araştırma grubunda tek çizgide hamle, omuz hareketliliği, aktif düz bacak kaldırma, gövde stabilite şınavı ve rotasyon stabilitesi puanlarında anlamlı bir artış kaydedilmiştir (p<0,05). Çalışma sonuçları, potansiyel yaralanma riski olarak belirlenen toplam FMS puanı 14 ve altındaki U-18 erkek futbolculara uygulanan düzeltici egzersiz programı ile FMS toplam puanlarını artırmanın mümkün olabileceğini göstermiştir.
Spor liselerinde öğrenim gören öğrencilerin beden eğitimi dersine karşı tutumlarının sportmenlik davranışlarına olan etkisinin incelenmesi
Yapılan bu çalışma spor liselerinde öğrenim gören öğrencilerin beden eğitimi ve spor derslerine olan ilgilerinin, dersi algılama biçimlerinin ve derse karşı tutumlarının sportmenlik davranışlarını nasıl şekillendirdiğini ve etkilediğini incelemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırma 01/10/2024 ile 25/11/2024 tarihleri arasında İstanbul'da yer alan Milli Eğitim Bakanlığına bağlı resmi spor liselerinde okuyan 210 katılımcı ile yapılmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin istatistiksel analizinde SPSS (Statistical Package for Social Sciences-IBM, Chicago, IL, USA) programı kullanılmıştır. Çalışma sonuçlarına göre cinsiyetin öğrencilerin sportmenlik davranışları üzerinde anlamlı bir farklılık yaratmadığı görülmüştür. Sınıf düzeyine göre sportmenlik tutumlarında farklılıklar tespit edilmiş; özellikle 9. ve 12. Sınıf öğrencilerinin tutumları, 10. ve 11. sınıf öğrencilerine göre daha düşük seviyede kaldığı görülmüştür. Anne eğitim düzeyinin ise öğrencilerin sportmenlik davranışları üzerinde anlamlı bir etkiye sahip olduğu gözlemlenmiş, lisans ve lisansüstü eğitim düzeyine sahip annelerinin çocuklarının olumlu tutumlar sergilediği belirlenmiştir. Buna karşılık baba eğitim düzeyi veya spor yapma durumu açısından anlamlı bir fark bulunamamıştır. Annesi spor yapan öğrencilerin spor yapmayan annelerin çocuklarına kıyasla daha yüksek sportmenlik ve beden eğitimi dersi tutumlarına sahip olduğu saptanmıştır. Regresyon analizi sonuçlarında bilişsel etmenin sportmenlik davranışları üzerinde anlamlı ve pozitif bir etkisi olduğu; duyuşsal ve davranışsal unsurların ise etkinsin anlamlı olmadığı bulunmuştur. Beden eğitimi dersine ilişkin genel tutumların sportmenlik bilinci ve davranışlarının gelişimine katkı sağladığı belirlenmiştir. Bu bulgular spor liselerinde beden eğitimi derslerinin İçeriğinde bilişsel farkındalığı artıracak unsurların vurgulanması gerektiğini ve aile katılımının sportmenlik bilinci oluşturma sürecindeki önemli bir faktör olduğunu göstermektedir.
Altı haftalık bütünleşik pliometrik egzersiz müdahalesinin 16-18 yaş grubu erkek futbolcuların dikey sıçrama performansına etkisinin incelenmesi
ÖZET Tezin Başlığı: Altı Haftalık Bütünleşik Pliometrik Egzersiz Müdahalesinin 16-18 Yaş Grubu Erkek Futbolcuların Dikey Sıçrama Performansına Etkisinin İncelenmesi Öğrencinin Adı Soyadı: Mehmet BAYRAM Danışmanın Unvanı Adı Soyadı: Prof. Dr. Salih PINAR Program: Egzersiz ve Spor Bilimleri Bu çalışmada, futbolculara uygulanan altı haftalık bütünleşik pliometrik antrenman modelinin dikey sıçrama performanslarına etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmaya, yaş ortalamaları %20'si 16, %80'i 17 ve 18 yıl olan 60 erkek futbolcu katılmıştır. 30 sporcu deney grubu, 30 sporcu kontrol grubu olarak ayrılmıştır. Altı haftalık antrenman sürecinde, 30 kişilik deney grubuna pliometrik egzersizleri barındıran bütünleşik antrenman metodu uygulanmıştır. Kontrol grubuna hiçbir müdahale uygulanmamıştır. Deney grubuna altı hafta boyunca, haftada 2 gün bütünleşik pliometrik antrenman uygulanmıştır. Antrenmanlar; genel ısınma, dinamik ısınma ve bütünleşik pliometrik antrenman şeklinde gerçekleştirilmiştir. Egzersizler, 3 setten oluşmaktadır. Setler arası 1 dakika dinlenme yapılmıştır. İlk ve son test sonuçlarına göre, çalışma grubunun dikey sıçrama performansı 6,97 cm artmıştır. Kontrol grubunun dikey sıçrama performansı ise 0,27 cm azalma göstermiştir. Sonuç olarak, deney grubuna uygulanan altı haftalık bütünleşik pliometrik antrenman modelinin, dikey sıçrama performansını artırdığı görülmüştür. Antrenman modelinin uygulanmadığı kontrol grubunun ise dikey sıçrama performanslarında, ön test ve son test farkına bakıldığında, azalma göstermiştir. Bu sonuçlar ışığında, uygulanan bu bütünleşik pliometrik antrenman modelinin, bu alanda çalışma yapan spor bilimcilere ve sporculara örnek olacağı söylenebilir.
8-10 yaş arası futbol okulunda eğitim alan erkek sporcuların 8 haftalık topa yatkınlık ve topla beceri çalışmalarının pas ve şut isabetine etkisinin araştırılması
Bu araştırmanın amacı, 8–10 yaş arası futbol okulunda eğitim alan erkek sporculara uygulanan 8 haftalık topa yatkınlık ve topla beceri çalışmalarının, sporcuların pas ve şut isabet oranları üzerindeki etkisini incelemektir. Her iki gruba araştırma öncesinde ön test, çalışma sonrasında ise son test olarak pas ve şut isabet oranlarını ölçen uygulamalar yapılmıştır. Bu çalışma içerisinde 8-10 yaş arası futbol eğitimi alan çocuklara 8 haftalık topa yatkınlık ve topla beceri antrenmanları uygulanmış ve bunun sonucunda pas ve şut isabeti etkisi incelenmiştir. Ön test-son test kontrol grubu desenine sahip deneysel çalışmada, 25 kişi deney, 25 kişi kontrol grupları olarak toplamda 50 sporcu yer almıştır. Bulgular, deney grubunda hem pas hem de şut becerilerinde istatistiksel olarak anlamlı gelişmeler olduğunu ortaya koymuştur. Pas isabetinde 2,08 puanlık (p < 0,001) ve şut isabetinde 3,20 puanlık (p < 0,001) artışlar, uygulanan programın etkinliğini açıkça göstermiştir. Buna karşın, kontrol grubunda anlamlı bir gelişme gözlenmemiştir. Elde edilen sonuçlar, topa yatkınlık temelli eğitimin yalnızca istatistiksel olarak anlamlı değil, aynı zamanda pratikte performans artırıcı etkiler sağladığını göstermektedir. Ayrıca, düşük başlangıç seviyesine sahip deney grubunun, zamanla kontrol grubuyla eşit ya da daha iyi performansa ulaşması, eğitimin özellikle gelişim ihtiyacı olan çocuklar için etkili bir araç olduğunu göstermektedir. Bu sonuçlar, hedefe yönelik beceri temelli çalışmaların, küçük yaş gruplarındaki sporcularda pas ve şut isabet performansını geliştirmede etkili olduğunu ortaya koymaktadır. Çalışma, çocuk yaş grubunda teknik beceri eğitiminin planlı ve sistematik şekilde uygulanmasının önemini vurgulamaktadır.
Yetişkin sporcularda öz-şefkat ile optimal performans duygu durum arasındaki ilişkide kaygının aracı rolünün incelenmesi
Giriş: Optimal performans duygu durum, sporcuların duyguları, düşünceleri, davranışları ve atletik performanslarıyla ilişkilidir. Bu çalışmada, sporcularda optimal performans duygu durumu, açıklamada öz-şefkat ve kaygının rolünü incelemek amacıyla bir aracılık modeli oluşturulmuştur. Bu çalışmanın amacı, öz-şefkat ile optimal performans duygu durum arasındaki ilişkide kaygının (bedensel kaygı, endişe ve konsantrasyon bozulması) aracı rolünü yetişkin sporcularda incelemektir. Yöntem: Çalışmaya 188'i erkek (X̅ yaş= 22.18±4.79) ve 113'ü kadın (X̅yaş= 20.64±3.21) olmak üzere toplam 301 yetişkin sporcu (X̅yaş= 21.60±4.32) gönüllü olarak katılmıştır. Veri toplama için Sürekli Optimal Performans Duygu Durum Ölçegi-2 Kısa Formu, Sporcu Öz Şefkat Ölçeği Kısa Formu, Sporda Kaygı Ölçeği-2 kullanılmıştır. Aracılık modeli, ön yükleme ve %95 güven aralığı ile PROCESS makrosu kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular: Analiz sonuçlarına göre öz şefkatin somatik kaygı (B= -0,275, p<0,001), endişe (B= -0,309, p<0,001) ve konsantrasyon bozukluğu (B= -0,318, p<0,001) üzerindeki doğrudan etkisi negatif ve anlamlıdır. Optimal performans duygu durum üzerinde somatik kaygı (B= -0,003, p>0,05) ve endişenin (B= 0,132, p>0,05) doğrudan etkileri anlamlı değilken, konsantrasyon bozukluğunun (B= -0,233, p<0,01) doğrudan etkileri anlamlıdır. Optimal performans duygu durum üzerinde hem öz-şefkatin doğrudan etkisi (B= 0.29, p< 0.001) hem de konsantrasyon bozukluğu aracılığıyla dolaylı etkisi (B= 0.07, %95 GA [0.025 – 0.129]) anlamlı bulunmuştur. Sonuç: Optimal performans duygu durum ile öz şefkat ve kaygı arasında anlamlı ve pozitif ilişki vardır. Yine öz şefkatin; sporcuların kaygı düzeylerini düşürmede ve optimal performans duygu durumu artırmada önemli bir paydaş olduğu söylenebilir.