4
Archived Theses
0
DOIs Assigned
0%
DOI Rate
Discipline
Helesa geleneği bağlamında sözel ve ritmik unsurların Türk halk kültürü içindeki önemi (Sinop ili örneği)
miyet'ten önce var olmuş bir gelenek olan Helesa geleneği, İslamiyet'in kabulü ile değişikliklere uğrayarak günümüze kadar gelmiş bir gelenektir. Osmanlı döneminden itibaren gelenekler aracılığıyla varlığını sürdürmeye çalışan maniler Helesa Geleneğinde de istenileni anlatma açısından odak noktası olmuştur. Bu sebepten manilerin daha detaylı incelenmesi, Türk kültürü ile ilişki kurularak yeni bilgiler edinilmesi açısından önemlidir. Bu çalışmanın amacı, Sinop ilinde ortaya çıkmış ve varlığını halen sürdürmekte olan Helesa geleneğinin uygulanışı esnasında icra edilen manilerin incelenerek Türk kültürü içindeki önemine dair bilgiler elde etmektir. Bu araştırma nitel yöntemle desenlenmiş, betimsel bir alan araştırmasıdır. Araştırmada nitel araştırma deseni olarak durum çalışması kullanılmıştır. Bu bağlamda, veriler literatür tarama ve görüşme yöntemi ile elde edilmiştir. Araştırma sonucunda Helesa geleneğinin, topluma yardımlaşmayı ve birlik beraberliği aşıladığı, maniler aracılığı ile yardımlaşma ve birlik duygusunun nesilden nesile aktarımının sağlandığı ortaya çıkmıştır.
Geometrik biçimlendirme yaklaşımının Türk resim sanatındaki yeri ve sanat öğretimi bağlamında incelenmesi
Bu araştırmada, geometrik biçimlendirme yaklaşımının Türk resim sanatındaki yerini belirlemek ve bu yaklaşımı, dönemin sanat öğretimi sürecinde ele alıp incelemek amaçlanmıştır. Çalışma betimsel tarama modeline dayanan nitel bir araştırma olup konuyla ilgili yazılı kaynaklara ( kitap, tez, makale, bildiri, ansiklopedi ) alan yazın taraması yöntemi kullanılarak ulaşılmıştır. Konu doğrultusunda Türk resim sanatında gelenekselden başlayarak, çağdaş dönem eserlerine yansıyan geometrik biçimlendirme yaklaşımının, çıkış noktası değişim evreleri ve bu yaklaşımı uygulayan sanatçıların eserleri incelenmiş olup Avrupa'da ve Sanayi-i Nefise Mektebinde Leopold Levy, Andre Lhote ve Hans Hofmann atölyelerinde öğrenim gören ve bu sanatçılardan aldıkları desen eğitiminin yanında biçim, hacim, mekan ve yapı kavramlarını benimseyen Türk ressamların, kübik ve geometrik anlayışla dönemin sanat öğretimini olumlu anlamda etkiledikleri sonucuna ulaşılmıştır.
Amerika ve Batı Avrupa baskınresminde hayvan imgesi
"Amerika ve Batı Avrupa Baskıresminde Hayvan İmgesi" adlı bu çalışmada Batı Avrupa ve Amerika kıtasında yaşamış sanatçıların baskıresim yapıtlarında yer alan hayvan imgeleri ele alınmıştır. Bu doğrultuda hayvan imgelerine baskıresimlerinde yer veren sanatçılar ve eserlerinden örnekler verilerek oluşturulan araştırmada kronolojik yöntem esas alınmıştır. Bu çalışmanın amacı baskıresim sanatının başlangıcından günümüze kadar olan tarihsel süreci içerisinde farklı dönem sanatçılarının yapıtlarında yer alan hayvan imgesinin yeri ve öneminin araştırılmasıdır. Baskıresim sanatının ilk ortaya çıktığı andan itibaren en çok kullanılan imgelerden biri de hayvan olmuştur. İlk çağlardan itibaren yalın bir o kadarda etkili biçimde tasvir edilen hayvan imgelerinin geleneksel baskıresim tarihi içerisinde kültürel ve sembolik kimliğin temsili biçimlerini yansıtmış, bulunduğu zamanın tanığı olan sanatçıların da anlatılarını aktarmada aracı görev üstlenmiştir. Bu bağlamda hayvan imgesinin Amerika kıtasında ve Batı Avrupa'da baskıresim sanatının başladığı tarihi süreçten bugüne kadar nasıl bir yaklaşımla ele alındığı incelenmiş, yapıtlar üzerinden anlam ve içerikleri değerlendirilmiştir. Baskıresmin yapısı gereği teknik anlamda yeniliklere açık olması sanatçıların üretim sürecini de aynı doğrultuda etkilemiş dolayısıyla zaman içinde sanat yapıtlarında yer alan hayvan imgelerinin de dönüşüme uğradığı görülmüştür. Bu araştırmayla hayvan imgelerini baskıresim eserler üzerinden okumak toplumsal ve kültürler arası çeşitliği yansıttığı sonucunu da ortaya çıkarmıştır.
Güncel sanatta form ve bedensel deneyim alanı olarak ev
Yeni dünya tasarısının çıpasızlık çevresinde düzenlenen yaşam modeli ve yaptırımları arasında sıkışan insanın, bugün özgürlük arayışlarının seyri değişmiştir. İnsan özgürlüğü kendi içsel yaşamında, yalnızlığında bulmuştur. Modern dünyanın bulanıklaşan sınırlarında insanın yitirdiği aidiyet alanlarını geri kazanma çabası olarak, yalnızlığını yaşadığı ev ve içindeki nesne, eşyalarla kurduğu ilişkisi önem kazanır. Ev ne kadar belli sınırları içeren bir yapı ise de insanın yeni dünyada günlük yaşamı içinde kaybolan değerleri ve yabancılaşma hali, onu ev ve eve ilişkin varlıklarla dolaysız olarak geliştirdiği ilişkilere yöneltir. İnsan sanat aracılığıyla da dolaysız bir ilişki kurduğu için sanat, ev ve ona ilişkin varlıklar ile ortaklık kurar. İnsanın ev ve eve ilişkin varlıklara olan yöneliminde, tasarlanan yaşamda maruz kaldığı hal ve olgular önemli görülmüştür. Yaşamın anlam ve değerinin hızlı dönüşümü sonucu, insanın mevcut paradigmaları kırma arzusu onu günlük yaşam, ev ve eve ilişkin varlıkların potansiyellerini keşfetmeye yöneltmiş ve onları ilham veren yaratıcı bir kaynağa dönüştürmüştür. Bu araştırmada sanatın; performans, video, fotoğraf, heykel, resim, mimarlık, dijital teknik ve yöntemlerini içeren disiplinler arası pratiklere yer verilmiştir. Form ve bedensel deneyim alanı olarak ev ve ona ilişkin varlıkların yeniden kavranması noktasında heykelin yaşamla bir ilişkilenme yöntemi olarak nasıl ifade bulabileceği araştırılmıştır. Güncel sanatta üç boyutlu ifade içinde açığa çıkan; absürd, komedi ve tiyatral diller gibi aşırı duyguları içeren kolektif ve bireysel üretimlerde, ilham verici form, eylem ve tavırlara odaklanılmıştır. Anahtar Sözcükler: Ev, İnsan, Nesne-Eşyalar, Sanat, Yer Yapmak