17. ve 18. yüzyıllarda Osmanlı Devleti'nde evrak sahteciliği

Evrak sahteciliği yazılı evrakların ortaya çıkışından bu yana devletlerin ortak sorunları arasındadır. Bu bağlamda Osmanlı Devleti'nde de birçok evrak sahteciliği vakalarına rastlanmıştır. Evrak sahteciliğinde çeşitli yöntemler göze çarpmaktadır. Bunlardan ilki taklit yöntemidir. Padişah tuğrasını, veziriazamın sahhını ve mührünü, yine yetkili devlet adamlarının mühürlerini taklit etmek yöntemiyle pek çok sahte belge düzenlenmiştir. Diğer yöntemler ise rüşvet, yalancı şahit ve asıl belge üzerinde oynama yapmak suretiyle gerçekleştirilen tahrif yöntemidir. Pek çok farklı nedenlerle sahte belge düzenleme işine girişmişlerdir. Bunlar, haksız kazanç elde etme, toplum düzenini bozmak, makam-mevkii sahibi olma arzusu, diplomatik evrak, adlî konular ve muhtelif sahteciliklerdir. Bunlardan en çok tercih edilen neden haksız kazanç elde etme arzusu olmuştur. Haksız kazanç konusunda yapılan sahteciliklerde kendi arasında yedi grupta sınıflandırılmıştır. Bunlar; timar-zeamet, mukataa, vakıf, vergi, malk-mülk edinme, miras ve muhtelif konularıdır. Diğer sebeplerden biri de toplum düzenini bozmak olup o da kendi içerinde üç grupta sınıflandırılmıştır. Bunlar; eşkıyalık yapmak, iftira atmak ve muhtelif konulardır. Evrakta sahteciliği önlemek adına devlet suçun niteliğine göre cezalar uygulamıştır. Bunlar; kürek, kalebend, cezirebend, sürgün, hapis, ölüm ve tomruk cezalarıdır. Bu cezalar içinde en hafif olarak kabul edileni sürgün cezası olmuştur. Kişi ya kendi memleketine ya da başka bir yere sürgün edilmiştir. Cezirebend ise sürgünün biraz ağırlaştırılmış halidir. Sürgün edilen kişi sürgün edildiği adanın dışına çıkamamaktadır. Bir diğer ceza yöntemi olan kalebend ise bir kale içinde hapsolması açısından daha ağır kabul edilmektedir. Bu cezalardan farklı olarak kürek cezası kişinin hem hürriyetini kısıtlamakta hem de bedenen çalışmak zorunda olması açısından değerlendirildiğinde oldukça ağır bir ceza olduğu söylenebilir. Bu nedenledir ki sürgün cezasından akıllanmayana kürek cezası verilmiştir. Diğer cezalar daha az kullanılmıştır. Hapis cezasında bazı kale ve zindanlar kullanılmıştır. Ölüm cezası ise padişah tuğrası taklit edenlere, yaptığı suçta ısrarcı olanlara verilmiştir.