20. yüzyıl müziğinde kullanılan özel efektlerin kemanda uygulama yöntemleri

20. yüzyıla gelindiginde insanlar için yasam ilginç bir hal almaya baslamıstı. Yeni çagın teknolojik gelismeleri, hayatı daha kolay yasanır hale getirmekteydi. Aynı gelismeler sanat alanında da büyük bir hızla ortaya çıkmaya baslamıstı. 20. yüzyıl müzigi de bu degisimden payına düseni almıstı. Müzikte yasanan degisiklikler arasında Schonberg'in 12 ton teknigi, Stravinsky'nin karmasık ritimleri, Penderecki'nin nota yazım teknigi gösterilebilir. Bu dönemdeki en büyük degisiklik ise, enstrümanların eser içindeki kullanıs biçimlerinde gizliydi. Besteciler, eserlerindeki müzikal düsüncelerini efekt olarak yansıtma yoluna gittiler. Klasiklesmis nota yazım tekniginden uzaklasıp, yerine grafik notasyona yöneldiler. Teknolojinin gelismesi ile icat edilen makinelerin sesleri, besteciler tarafından özel efekt olarak enstrümanlardan elde edilmeye çalısıldı. Honegger ?Pacific 231? adlı eserinde buharlı trenden ve 1928'de yazdıgı ?Rugby? isimli eserinde ise spordan oldukça etkilenmisti. Prokofiev 1918'de, ?The Steel Step? balesini, 1934 yılında Rusya'ya dönmeden önce bestelemisti ve bu eser aynı zamanda sanayi ve makine endüstrisini kutlama niteligindeydi. Bu dönemin baslarında yazılan Alban Berg'in ?Wozzeck? operası dönemin en önemli eserlerindendir. Serbest atonal stilde yazılan bu operada, modern orkestrasyonun bütün incelikleri ve ayrıntıları oldukça yaygın bir sekilde kullanıldı. Bu dönemde grafik notasyonun yükselisi kemanda da yeni çalma tekniklerini ortaya çıkartmıstır. Arse kullanımındaki yenilikler bu dönemde zirveye ulasmıstır.