30 InDel lokusunun zamana ve sıcaklığa bağlı stabilitesinin araştırılması

Amaç: DNA profilleme teknikleri, adli kimliklendirme gerektiren ya da delil ile kişi arasında direkt bağlantının araştırıldığı olayların tamamında kullanılabilmektedir. Adli amaçlı DNA incelemeleri için birçok farklı materyal (saç/kıllar, kan, idrar, semen ve diğer biyolojik sıvılar ile bunlara ait lekeler) kullanılmaktadır. Adli DNA laboratuvarlarında çalışılan olay yeri kaynaklı biyolojik örnekler, çoğunlukla idealden çok daha az miktarda ve çevresel koşullardan olumsuz etkilenmiş şekilde olmaktadır. Bazı durumlarda olay yerinin tespiti saatler, günler hatta yıllar sürebilmektedir. Bu nedenle olay yerinde bulunan biyolojik materyaller hem zamana hem de olay yerinin olumsuz çevresel koşullarına maruz kalmaktadır. Bu çalışma ile üzerinden uzun süre geçen biyolojik materyaller üzerinde 30 InDel lokusu genotiplendirilerek, bu lokuslarının zamana ve sıcaklığa bağlı stabilitelerinin belirlenmesi ve diğer DNA profilleme yöntemleriyle karşılaştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada sıcaklık ve zamanın Indel lokuslarınının stabilitesine etkisini araştırmak amacıyla, 25 yıl önce sağlık çalışanlarından oluşan sağlıklı gönüllülerden alınmış kan örneklerinden, steril gazlı bez üzerine damlatılarak hazırlanmış; +4°C, oda sıcaklığı (22-25°C) ve +37°C (Etüv)'de saklanmış, toplam 33 adet kan lekesi ve referans olarak güncel tarihli kan örnekleri kullanılmıştır. Bulgular: Örnekler üzerinde yapılan kantitasyon çalışmasında; oda sıcaklığı için ortalama DNA miktarının 0,168 ng/μl, +4°C'için ortalama DNA miktarının 0,205 ng/μl olduğu, referans örnekleri için ortalama DNA miktarının 0,938 ng/μl olduğu, 37 °C için ise çalışılan tüm örneklerde DNA miktarının tespit edilebilir düzeyin altında olduğu görüldü. Çalışmamızda, tek tek lokus bazında incelediğimizde bazı lokusların diğerlerine göre daha az stabil olduğu görülmektedir. Stabilite fragman uzunluğu ile doğrudan etkili olduğundan daha spesifik değerlendirme için aynı uzunlukta olanlar arasında bir karşılaştırma yaptığımızda, çalışılan örneklerden sadece ikisinde 140bp altında fragmana sahip lokus saptanamamıştır. Bunlardan biri fragman uzunluğu 108-113 bp olan HLD99 lokusu, diğeri ise fragman uzunluğu 113-121 bp olan HLD128 lokusudur. Tanımlama yapılamayan diğer lokusların tamamı 140 bp ve üzerinde fragman uzunluğuna sahiptir. Bu durum örneklerde fragmantasyonun 140bp uzunluğuna kadar azaldığını göstermektedir. Kit içinde bulunan 140-158 bp uzunluğundaki nispeten daha uzun fragmanlı lokuslar incelendiğinde, en fazla kaybın HLD 67, ardından HLD81 ve üçüncü olarak HLD84 olduğu görülmektedir. Sonuç: 25 yılın üzerinde uzun yıllar eski kan lekelerinde, özellikle doğrudan uzun süre herhangi bir yapay ısıya veya güneş ışığına maruz kalmamışsa ve özellikle kapalı alanlarda kalmış örneklerde genel olarak Investigator Diplex kit ile 30 Indel lokusunun başarılı bir şekilde analiz edilebileceği anlaşılmaktadır.