9- 11 yaş grubu çocukları için Ömer Seyfettin'in öyküleriyle ilgili bir değerlendirme

Türk ?Çocuk Edebiyatı? 19. yüzyılın ikinci yarısından sonra bugünkü anlamda oluşmaya başlamıştır. Daha önce de çocuklar için kitaplar yazılmıştır; fakat öğreticilik ve yol göstericilik seviyesinde kalmışlardır. Çocuk edebiyatının öncelikli amacı çocuklarda okuma sevgisini geliştirmek ve okuma alışkanlığının yerleşmesini sağlamaktır. Bunu sağlayabilmek için de onlara sunulacak kitapların, yetişkinlere göre daha titiz bir uğraşla hazırlanması gerekmektedir. Bu konuda yazarlara olduğu kadar yayınevlerine, öğretmenlere ve ailelere de büyük sorumluluklar düşmektedir.Bu çalışmada, Ömer Seyfettin'in on öykü kitabının içinden, on dört öykü ele alınarak çocuk edebiyatı içinde çocuğa görelik ve kitapların taşıması gereken eğitsel değerler bakımından öykülerdeki olumsuzluklar belirlenmeye çalışılmış ve ortaya çıkan sonuçlar değerlendirilmeye çalışılmıştır. Ayrıca, yayınevleri tarafından, biçimce çocuklar için hazırlanmış ve basılmış Ömer Seyfettin öykülerine de dikkat çekilmeye çalışılmıştır.Bu öyküler; şiddet, cinsellik, ırk ve din üstünlüğünü destekleyen tutumlar, argo sözcük ve deyimler, kötü örnek oluşturabilecek davranışlar, öykü kişileriyle ilgili ayrıntılı betimlemeler ve resimler gibi, çocuklar açısından olumsuzluklar taşıyan özellikleri yönünden incelenmiş ve değerlendirilmiştir.