Esnaf sayım defterlerine göre 19. yüzyıl sonlarında İstanbul Şekerci esnafı

Osmanlı toplumundaki esnaflığın kökenleri daha önceki Türk-İslâm devletlerine kadar uzanmaktadır. Osmanlı şehir hayatında görülen bu yaygın teşkilât gerçekte, XIII-XIV. yüzyıllardaki ahî hareketinin bir devamı olarak kabul edilmektedir. Osmanlı toplumundaki ortak ideal ve çıkarları olan toplum gruplarının benzer biçimde teşkilatlanmasının bir örneği olan esnaf teşkilâtı, askerî zümreler haricindeki bütün şehirli nüfusu bünyesinde örgütlenmiş olarak bulunduran yaygın bir sistemdir. Bu teşkilât, şehrin yönetimi ve ekonomisinde sahip olduğu önem yanında, sanat ve ticaretle uğraşanlarla, ulaşım ve hizmet işçilerinin sosyal hayatlarında da temel olmuştur. Osmanlı Devleti'nin ekonomisini destekleyen ve halkın ihtiyacını karşılayan en önemli kurum olan esnaflardan bir tanesi de şekerci esnafıydı. Osmanlı ekonomisinde ve özellikle İstanbul şehrinin ekonomisinde büyük öneme sahip olan şekerci esnafı ve diğer esnaf gurupları devlet tarafından sayıma tabi tutuluyordu. Gerçekleştirilen sayım sonucunda elde edilen veriler esnaf sayım defterlerine kaydediliyordu. Ayrıca Osmanlı Devleti'nde, ilk olarak Hindistan'da ortaya çıkmış olan ve sonraki dönemlerde Osmanlı saray ve tebaası tarafından bolca kullanılan şeker, 19. yüzyılda imalat ve tüketim anlamında büyük önem arz etmekteydi.