Acil servis sağlık çalışanlarının kardiyopulmoner resüsitasyon sırasında aile üyelerinin bulunması konusundaki görüşlerinin incelenmesi

Amaç: Kardiyopulmoner Resüsitasyon Sırasında Ailenin Bulunması kavramı 1980'lerden beri var olan bir konudur. Uluslararası kılavuzlar, kritik hastalara sahip aile üyelerine, resüsitasyon sırasında hastanın yatağı başında bulunma seçeneğinin verilmesi gerektiği belirtilmektedir. Yayınlanmış kılavuzlara ve araştırma sonuçlarına rağmen bu uygulamanın ailelere bir seçenek olarak sunulmadığı ve aile üyelerinin KPR (Kardiyopulmoner Resüsitasyon) sırasında hasta yanında bulunmasına izin verilmediği belirtilmektedir. Bu çalışma acil servis sağlık çalışanlarının KPR sırasında, aile üyelerinin bulunması konusundaki görüşlerini incelemek amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza 10 Haziran 2019- 10 Ağustos 2019 tarihleri arasında Ege Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi (Ege Üniversitesi Hastanesi) Acil Servisinde çalışan toplam 105 sağlık çalışanı katılmıştır. Araştırmanın verileri araştırmacılar tarafından literatüre dayandırılarak hazırlanan ve kapsam geçerliği yapılmış olan veri toplama formu aracılığı ile toplanmıştır. Veri toplama formu olarak; 10 sorudan oluşan sosyodemografik bilgilerin sorgulandığı ve 15 sorudan oluşan acil servis sağlık çalışanlarının KPR sırasında aile üyelerinin bulunması konusundaki görüşlerini incelendiği toplamda 25 soruluk veri toplama formu kullanılmıştır. Tanımlayıcı tipteki araştırmamızın istatiksel analizi için Statistical Package for Social Scienses for Windows Version 25.0 (SPSS) bilgisayar programı kullanılmıştır. Bulgular: Çalışmamıza katılan acil servis sağlık çalışanlarının %52,4'ünü kadın, %47,6'sını erkekler oluşturmuş ve yaş ortalaması 29,1 ± 4,31 yıl olarak hesaplanmıştır. Acil servis çalışanlarının, %49,5'inin hemşire, %45,7'sinin hekim, %1,9'unun acil tıp teknisyeni, %1,9'unun paramedik ve %1'inin sağlık memuru olduğu saptanmıştır. Araştırmamızda acil servis çalışanlarının, %13,3'ü KPR sırasında aile üyelerinin bulunmasının uygun olduğunu belirtirken, %76,2'i uygun olmadığını ve 10,5'i ise karasız olduğunu ifade etmiştir. KPR sırasında aile üyelerinin bulunmasının ıuygun olmadığını düşünenler tarafından en çok endişe edilen konu KPR sırasında bulunan aile üyesinin işleme müdahale edebileceği iken (%38,7), KPR sırasında aile üyelerinin bulunması gerektiğini düşünenler ise gerekçe olarak en çok, aile üyesinin ölüm haberini daha kolay kabullendiğini ve yas sürecini daha kolay atlatmasına yardımcı olacağına değinmiştir (%64,3). Acil servis sağlık çalışanlarını KPR sırasında ailelerin bulunması konusunda eğitim alma durumları (p=0.01), makale okuma durumları (p=0.015), kılavuz bilgisine sahip olma durumları (p=0.001) ile KPR sırasında aile üyelerinin bulundurulması konusundaki görüşleri arasındaki ilişki istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Sonuç ve Öneriler: Acil servis sağlık çalışanlarına KPR sırasında aile üyelerinin bulunması konusu ile ilgili eğitim verilmesi ve farkındalıklarının arttırılması ile aile üyeleri eşliğinde KPR kavramının uygulamaya geçirilmesinin kolaylaşacağı düşünülmektedir. Ayrıca konu ile ilgili yasal politikaların oluşturulması, farklı uygulamaların önüne geçebilir ve sağlık çalışanlarının konu ile ilgili endişelerini azaltabilir. Anahtar Kelimeler; Acil servis; Resüsitasyon; Aile; Acil hemşireliği