ADAMTS-13'ün Behçet hastalarında tromboz gelişimindeki rolünün araştırılması

Amaç: Behçet hastalığının vasküler tutulumunda, inflamasyon, tromboz ve koagülasyon süreçlerini bir arada değerlendirip, hastaların ilaç kullanım durumlarını inceleyerek, bu süreçlerde etkisi olabilecek parametrelerin serum düzeylerini belirlemek, bu parametrelerin vasküler tutulum ve hastalık aktivitesini belirlemedeki rolünü araştırmak amaçlanmıştır. Materyal ve metot: Çalışmaya 60'ı aktif dönemde ve 32'si vasküler tutulum öyküsüne sahip 98 Behçet hastası ile 50 gönüllü sağlıklı kişi dahil edilmiştir. Katılımcılardan alınan kanlar santrifüj edilip serum ve plazmalar -80°C'de dondurularak analiz gününe kadar saklanmıştır. Serum ADAMTS-13 ve Lp(a) düzeyleri ELISA yöntemiyle; D-dimer, fibrinojen, vWF düzeyleri immunotürbidimetrik yöntemle; IL-6 ve HCY düzeyi elektrokemilüminesans yöntemle; hs-CRP düzeyleri nefelometrik yöntemle; vitamin D düzeyleri ise LC-MS/MS yöntemiyle analiz edilmiştir. Bulgular: Behçet hastalarında ADAMTS-13, Lp(a), HCY, hs-CRP düzeyleri kontrol grubuna göre anlamlı olarak daha yüksek, vitamin D düzeyleri ise anlamlı olarak daha düşük bulunmuştır; ADAMTS-13 düzeyi aktif dönemde olan hastalarda remisyon döneminde olan hastalara göre anlamlı olarak daha düşükken fibrinojen ve hs-CRP aktif dönemde olan hastalarda remisyon döenmindeki hastalara göre daha yüksek bulunmuştur; steroid kullanan hastaların ADAMTS-13 düzeyleri steroid kullanmayan hastalara göre anlamlı olarak daha yüksek bulunmuştur. Behçet hastalarında ADAMTS-13 düzeyi ile hs-CRP arasında anlamlı negatif ilişki bulunmuştur. Sonuç: Sonuçlarımız ADAMTS-13 düzeylerinin hastalık aktivitesini yansıtmada gösterge olabileceğini göstermiştir. Ayrıca steroid kullanımının ADAMTS-13 düzeylerini artırmada etkili olduğu ve ADAMTS-13 düzeylerinin yüksekliğinin antiinflamatuvar etkide de rolü olabileceği görülmüştür.