Ağaç baskı sanatı ve Alman ekspresyonizmindeki yorumu

Ağaç baskı, grafik baskı tekniklerinin en eskisi olmasına karşın, bir rölyef baskı tekniği olma özelliğini koruyarak bugüne değin süregelmiştir. Rölyef baskı, kalıbın yüksekte kalan bölümlerine boya vermek ve bu boyayı bir yüzeye aktarmak yöntemiyle elde edilir. Bu durumda oyma işlemini yaparken baskıda beyaz olması istenilen yerleri, keserek veya oyarak çıkarırız. Düz yani yüksekte kalan bölgelere merdane yada fırçayla boya verildikten sonra istenilen yüzeye pres veya kaşıkla aktarılır. Ağaç kışkırtıcı bir metaryaldir. Sanatçı tahtayı kullanmada yetkin ise ağaç baskı ile çalışma kolaylığı veren, diğer grafik baskılardan çok daha güçlü bir anlatım elde edebilir. Ağaç baskıyı tarih çerçevesinden ele alırsak, ilk olarak Güney Almanya'da görülmüştür. Gerçekte 1400'lerde Almanya'da görülen bu teknik bu tarihten 600 yıl kadar önce Çin'de, M.S. ilk y.y. içinde icad olmuştur. (Ele geçen eski tarihli ağaç baskının 868 tarihli olduğunu burada belirtmek yararlı olacaktır.) Bu ilk ağaç baskıdan sonra bütün grafik baskı teknikleri 15 y.y. da geniş olarak yayılmış, Alberecht Dürer'le (1471-1528) zirveye çıkmaya başlamış, 17 ve 18. y.y. da gravür tekniğinin yayılması ile önem kaybetmiş, ama dışavurumculuk akımı ile adeta yeniden doğarak, günümüze değin daima gücünü korumuştur. Alman dışavurumcu sanatçılar doğal olarak basitleştirilmiş, koyu siyah ve beyaz biçimlerin kesimini doğrudan ağaç bloklardan yaptılar. Bu sanatçılar, parçalanmış pürüzlü kenarlar ve daha çok köşeli resimlerde Alman yaklaşımını vurguladılar ve bu bir çeşit romantizm olarak tanımlanmıştır. Alman dışavurumcuları iki görüşün bir birleşimini temsil eder. Bir yanda baskıya kendi içinde yetkin ve anlamlı, entellektüel yapılandırılmış yüzeyler olarak bakmışlardır.