Ahmet Hamdi Tanpınar'ın romanlarında anlatıcının konumu ve işlevi

Romanda anlatıcı çok önemli bir unsurdur. Anlatıcı unsuru, tarihini epik kökenli metinlerden alır. Destan döneminden başlamak üzere, günümüz modern romanları da dâhil olmak üzere anlatıcı, eserin olmazsa olmazıdır. Daha romancı, eser üzerine cümleleri zihninden ve kalbinden geçirmeye başlarken bile anlatıcıya ihtiyaç duyar. Bununla birlikte, anlatıcı bulununca da iş bitmez. Hangi anlatıcıyı kullanırsa kullansın, yazarın anlatıcı için aşması gereken birçok problem vardır. Yazar, anlatıcının anlatı problemlerine çözümler aramak ve bu çözümler ışığında anlatısını mantıksal ve sanatsal bir çerçevede okuyucuya sunmak zorundadır. Anlatmaya bağlı metinlerde kullanılabilen üç tip anlatıcı vardır. Bunlar "Ben" anlatıcı, "O" anlatıcı ve "Siz" anlatıcıdır. Her anlatıcının da kendisine has avantajları ve dezavantajları mevcuttur. Yazar, anlatısına en uygun olanını seçer ve seçtiği bu anlatıcı rehberliğinde olaylar ve insanlar manzumesi olan romanı anlatmaya koyulur. Romanda anlatıcı meselesi, her yazar için ve zaman için geçerli olacağına göre, bu konu üzerine yerli ve yabancı birçok araştırma yapılmış, anlatıcı türleri teker teker incelenerek yazarların bilerek veya bilmeyerek gerçekleştirdikleri çözümler üzerinde durulmuştur. Biz de tezimizde, anlatıcı meselesini, edebiyatımıza derin izler bırakan Ahmet Hamdi Tanpınar'ın romanları üzerinden incelemeye çalıştık. Romanlarında sadece olanı anlatmayan, olay ve insanları kültürel bir yelpazenin içerisinde işleyen Tanpınar'ın romanlarında, anlatıcı meselesinin analizini yapacağız. Anahtar Sözcükler: Ahmet Hamdi Tanpınar, Anlatıcı, Roman, Anlatıcı Tipleri.