AISI 430 ferritik paslanmaz çeliklerin birleştirilmelerinde kullanılan farklı kaynak yöntemlerinin yüzey parlatma üzerine etkilerinin incelenmesi

Paslanmaz Çelikler sahip oldukları üstün özelliklerden dolayı endüstrinin hemen hemen her alanında kullanılmaktadırlar. Üstün oldukları başlıca özellikler ise korozyon direnci, imalat kolaylıkları ve hijyenik olmalarıdır. Endüstride ağırlıklı olarak en çok östenitik paslanmaz çeliklerin kullanımı olmasına karşın ferritik paslanmaz çeliklerinde tercih edildiği ve kullanıldığı birçok alan vardır. Paslanmaz çelikler farklı kaynak yöntemleri kullanılarak birleştirilmektedir. Paslanmaz çeliklerin endüstrideki kullanım alanına bağlı olarak kaynak birleşme çizgilerinin görünmesi pek tercih edilmemektedir. Bu sebeple kaynak işlemi sonrası paslanmaz çeliklere yüzey parlatma işlemi uygulanarak belirgin olan bu birleştirme çizgileri giderilmektedir. Kaynak işlemi sonrası uygulanan yüzey parlatma işlemi ekstra maliyet yükü oluşturduğu için sektörde bu işlemin ya tamam ortadan kaldırılması ya da min. bir değere indirgenmesi için çalışmalar yürütülmektedir. Bu çalışmada AISI 430 ferritik paslanmaz çeliklerin birleştirilmelerinde kullanılan farklı kaynak yöntemlerinin yüzey parlatma üzerine etkilerini incelenmiştir. Yapılan bu çalışmada 0,9 mm ferrik paslanmaz sacı üç farklı kaynak yöntemiyle birleştirilerek yüzey parlatma işlemine tabi tutulmuştur. Yapılan deneysel çalışmalar korozyon ve yüzey pürüzlülük testine tabi tutularak sonuçları değerlendirilmiştir. Yapılan deneysel çalışmalar sonucunda AISI 430 ferritik paslanmaz çeliklerin kaynak kabiliyetinin çok yüksek olduğu tespit edilmiştir. Kaynaklı birleştirme sonrası oluşacak çizginin giderilmesi için yapılan deneysel çalışmalara bağlı olarak en uygun birleştirme metotlarının lazer ve plazma kaynak olduğu tespit edilmiştir. Ancak kullanılacak olan malzemenin kullanım alanı göz önünde bulundurularak yüzey kalite beklentisini karşılanması adına uygun makine, uygun kep ve uygun akım grubunun ayarlanması gerekli olduğu ortaya çıkmıştır. Bu tez çalışması toplam on bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde giriş, ikinci bölümde paslanmaz çelikler hakkında bilgi, üçüncü bölümde ise kaynak hakkında gelen bilgi aktarılmıştır. Dördüncü, beşinci ve altıncı bölümde kaynak metotları hakkında bilgi, yedinci bölümde yüzey parlatma, sekizinci bölümde deneysel çalışmalar, dokuzuncu bölümde bulgular ve tartışma paylaşılmıştır. Onuncu bölümde ise sonuç ve değerlendirmeler yer almaktadır.