Akciğer iskemi-reperfüzyon sonrası, Bmp-2, Bcl-Xl, Smad1, Caspase-3, TGF, b-FGF ve PDGFR gen ifadelerinin değerlendirilmesi

İskemi, arteryel ya da venöz kan akımı azalmasına bağlı olarak, organ ve dokunun yetersiz perfüzyonu sonucu bu doku veya organların oksijenden yoksun kalması şeklinde tanımlanmaktadır. İskemik dokunun reperfüzyonu, dokuda paradoksal olarak iskemi ile oluşan hasara göre, çok daha ciddi bir hasara yol açar. İskemi ve sonrasında hem hücrenin rejenerasyonu, hem de toksik metabolitlerin temizlenmesi için gereken yeniden kan akımı sonucu oluşan hücre ölümünde birçok mekanizma rol oynamaktadır. İskemi/Reperfüzyon ile indüklenen akciğer hasarı akciğer tranplantasyonunda sık karşılaşılan bir durumdur. Apoptozis (programlanmış hücre ölümü), hücre intiharı olarak da bilinen fizyolojik bir olaydır. Embriyolojik gelişim ve erişkin dokunun yaşamının sürdürülmesinde anahtar rol oynar.Çalışmamızda, akciğerde oluşturulan iskemi/reperfüzyon (İ/R) modeli sonrası, akciğer dokularındaki moleküler değişiklikler için SMAD-1, Bmp-2, Bcl-XL, b-FGF, Caspase-3, TGF, PDGFR genlerinin gen seviyelerine bakıldı. Bunun için, toplam 40 Wistar albino sıçan eşit olarak 4 gruba ayrıldı. Grup I= Kontrol grubu, Grup II = 60 dakika iskemi + 0 saat reperfüzyon, Grup III= 60 dakika iskemi + 2 saat reperfüzyon, Grup IV= 60 dakika iskemi + 4 saat reperfüzyon grupları olarak belirlendi. RNA izolasyonu, cDNA sentezi ve RT-PCR (Revers Transkriptaz-PCR) yapıldı. Ayrıca akciğer dokuları histopatolojik olarak incelendi.Yapılan gen seviyesi sonuçlarına göre gruplarda Caspase-3 (p<0,0001), Bcl-XL (p=0,0011) ve TGF (p<0.0001) genlerinde istatistiksel olarak anlamlı azalma görüldü (p<=0,05). b-FGF (p<0.0001) geninde istatistiksel olarak anlamlı artış görüldü (p<=0,05). Bmp-2 ve PDGFR genlerinde istatistiksel olarak anlamlılık görülmedi. SMAD1 geninde ise mRNA ekspresyonu görülmemiştir.