Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesinde 2010-2016 arasında yapılan böbrek nakillerinin değerlendirilmesi

Son dönem böbrek yetmezliği hastalarında renal transplantasyon hasta ömrünü en çok uzatan ve yaşam kalitesini en fazla arttıran tedavi seçeneğidir. Donör sayısındaki yetersizlik sebebi ile hastaların tamamına preemptif nakil uygulanamamaktadır. Yapmış olduğumuz çalışmada böbrek nakli uygulanan hastaların preoperatif dönemde diyaliz alma durumunun perioperatif etkilerini karşılaştırmayı amaçladık. Çalışmada merkezimizde böbrek nakli yapılan 666 hasta retrospektif olarak değerlendirildi. Nakil öncesi diyaliz alan hastalar ( %67,3, n=448) ve preemptif nakil yapılan hastalar (%32,7, n=218) olarak gruplara ayrıldı. Hastaların preoperatif, intraoperatif ve postoperatif dönem verileri karşılaştırıldı. Nakil öncesinde diyaliz alan ve preemptif nakil yapılan hastalar arasında intraoperatif kan, kan ürünü, kristaloid, kolloid solüsyon ihtiyacı, inotropik-vazopressör ajan kullanımı ve hemodinamik parametreler açısından fark bulunamadı. Nakil öncesi dönemde diyaliz alan hastalarda, postoperatif dönemde diyaliz ihtiyacının, gecikmiş greft fonksiyonu ve akut rejeksiyon gelişiminin anlamlı derecede daha yüksek olduğu izlendi. Nakil öncesi dönemde diyaliz alan hastalarda postoperatif ilk aydaki kreatinin düşüşü preemptif hastalara göre daha fazlayken, birinci yılda farkın ortadan kalktığı görüldü. Hastaların serum albümin düzeyleri ve proteinürideki değişim miktarları açısından uzun dönem takiplerinde anlamlı bir farklılık gözlenemedi. Greft ve hasta sağkalımı açısından 3 yıllık takipte preemptif nakil yapılan hastalar ile nakil öncesi dönemde diyaliz alan hastalar arasında farklılık gözlenmedi. Preemptif nakil yapılan hastalarda metabolik fonksiyonlardaki bozulmanın daha az olmasından, komplikasyon riskinin daha düşük olmasından ve maliyet-etkinlik oranı açısından daha başarılı sonuçlar ortaya koyabilmesinden dolayı, SDBY hastalarında ilk seçenek olarak düşünülmesi gereken bir tedavi olduğu kanaatindeyiz.