Akut iskemik inmeli hastalarda, ekstrakranial ICA tortiyozitesinin mekanik trombektomi tedavi sonuçlarına etkisi

Amaç: Çalışmamızda MCA M1 oklüzyonuna bağlı akut iskemik inmeli hastalarda, ekstrakranial ICA tortiyozitesinin mekanik trombektomi tedavisinin klinik ve teknik sonuçlarına etkisini araştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza, MCA M1 oklüzyonu nedeniyle iskemik inmeli ve mekanik trombektomi ile tedavi edilmiş 181 hasta dahil edildi. Hastaların işlem sırasındaki DSA görüntüleri retrospektif olarak incelenmiş olup kavernöz-ekstrakranial ICA tortiyoziteleri değerlendirilerek 4 grup oluşturulmuştur ve ekstrakranial ICA tortiyozite indeksleri hesaplanmıştır. Hastaların, demografik ve klinik verileri hastanemiz bilgi yönetim sistemlerinden, ASPECT skorları ve hemorajik transformasyon gelişimi hastanemiz PACS sisteminden elde edilen görüntüler üzerinden değerlendirilmiştir. Bulgular: Kavernöz ve ekstrakranial ICA'sı tortiyöz grupta (grup 4), ilk geçişte ve işlem sonunda eTICI ≥ 2c reperfüzyon oranları, nontortiyöz olan gruba (grup 1) kıyasla anlamlı ölçüde düşüktü. Ancak eTICI ≥ 2b reperfüzyon oranları, hemorajik transformasyon ve komplikasyon gelişimi ve 3. ay fonksiyonel bağımsızlık durumu açısından gruplar arasında anlamlı farklılık saptanmadı. Grup 4'de işlem süresi ve pass sayısı grup 1'e kıyasla anlamlı ölçüde yüksekti. Ekstrakranial ICA TI değerleri kadınlarda ve hipertansiyon tanılı hastalarda anlamlı ölçüde yüksekti. Ekstrakranial ICA TI değerleri ile yaş, işlem süresi ve pass sayısı arasında pozitif yönlü anlamlı ilişki saptandı. İlk geçiş eTICI ≥ 2b ve eTICI ≥ 2c reperfüzyon elde edilen hastalarda ekstrakranial ICA TI değerleri anlamlı ölçüde daha düşüktü. Sonuç: Ekstrakranial ICA tortiyozitesinin tek başına varlığının, mekanik trombektomideki klinik ve teknik başarıya anlamlı etki göstermediğini tespit ettik. Kavernöz ve ekstrakranial ICA'nın birlikte tortiyozitesi, ilk geçiş ve nihai eTICI ≥ 2c reperfüzyon durumunu, işlem süresini olumsuz yönde etkilemektedir.