Âl-i İmran suresi 7. ayetine Sünnî ve Şiî tefsirlerin yaklaşımları

Çalışmamızda Âl-i İmran Suresi 7. ayeti incelenmiştir. Ayet içerisinde yer alan terimler üzerinde tek tek durularak, bu terimlerden muradın ne olduğu anlatılmaya çalışılmıştır. Bu yapılırken Sünnî ve Şiî düşünce sistematiğinin daha iyi kavranabilmesi için Sünnî ve Şiî dörder müfessirin görüşlerine başvurulmuştur. Çalışmamız, giriş, iki bölüm ve sonuç kısmından oluşmaktadır. Giriş başlığı altında çalışmamızın, konusu, amacı, yöntemi ve kavramsal çerçevesi hakkında bilgiler verilmiştir. Daha sonra tezde görüşlerine başvurulan müelliflerin hayatları kısaca tanıtılmıştır. Çalışmamızın birinci bölümünde müelliflerin Âl-i İmran 7. ayete genel yaklaşımları, ayetin sebeb-i nüzulüne dair görüşleri, muhkem, ümmü'l-kitap ve müteşabih kavramlarına yaklaşımları belirtilmiştir. İkinci bölümde, söz konusu sekiz müellifin, zeyğ, fitne, te'vil ve râsihûn kavramlarına yaklaşımları ele alınmıştır. Kavramlar hakkında müfessirlerin görüşlerine yer vermeden önce sözlük ve terim anlamları belirtilmiştir. Her bir başlık altında hem Sünnî müfessirlerin hem de Şiî müfessirlerin görüşleri belirtilmiştir. Ayrıca her bölümde, Sünnî ve Şiî görüşler verildikten sonra, bölüm sonunda Sünnî ve Şiî müfessirlerin ortak veya farklı oldukları yönler değerlendirilip görüşler mukayese edilmiştir. Çalışmamız, genel değerlendirmelerin ve yeni çalışma yapacaklara önerilerin yer aldığı sonuç kısmıyla son bulmaktadır.