Alfa adrenerjik reseptör üzerinden uyarılan mezenkimal kök hücre uygulamasının periferik nöropatide rolü

Mezenkimal kök hücre (MKH)'lerin adrenerjik reseptörler üzerinden uyarılmasının, hücrelerin migrasyonunu ve proliferasyonunu etkilediği belirlenmiştir. Ancak periferik nöropati tablosunda α-adrenerjik reseptörler üzerinden uyarılmış MKH'lerin sinir dokusunun rejenerasyonunu, hücre kültüründe nöronal belirteçleri nasıl etkilediğini inceleyen bir çalışma bulunmamaktadır. Çalışmamızda, periferik nöropati modelinde α-adrenerjik reseptör alt tipleri üzerinden uyarılan MKH'lerin, motor fonksiyon, nöropatik ağrı ve histopatolojik olarak sinir-kas dokusundaki etkilerini araştırmak ve bu etkilerin oluşumunda rol oynadığı düşünülen, büyüme faktörlerinin hücre kültüründe seviyelerini tespit etmek amaçlanmıştır. Çalışmamızda farelerde parsiyel siyatik sinir ligasyonuyla periferik nöropati oluşturuldu. Adrenalin (adrenerjik reseptör agonisti), atipamezol (α2-adrenerjik reseptör antagonisti), prazosin (α1-adrenerjik reseptör antagonisti) ve fentolamin (α-adrenerjik reseptör antagonisti) ile inkübe edilen MKH'ler ve uyarılmamış MKH'ler lezyonlu bölgeye intramüsküler uygulandı. MKH ve uyarılmış MKH uygulanan gruplara, uygulama sonrası dördüncü, altıncı, sekizinci ve onuncu haftalarda rotarod testi yapıldı ve nöropati grubuna göre motor fonksiyonlarında zamana bağlı olarak artış saptandı. Cold plate latensi testinde, MKH ve uyarılmış MKH uygulanan gruplarda nöropati grubuna göre zamana bağlı olarak soğuk allodini eşiğinin arttığı ancak α2-adrenerjik reseptör antagonisti uygulanan grupta bu artışın daha az olduğu belirlendi. Deney hayvanlarından izole edilen siyatik sinir ve soleus kasının 10. hafta histopatolojik incelenmesinde; MKH ve uyarılmış MKH uygulanan gruplarda nöropati grubuna göre dokularda anlamlı düzelme tespit edildi. Ayrıca α2-adrenerjik reseptör antagonisti uygulanan grupta düzelmenin daha az olduğu belirlendi. Ancak in vitro olarak ölçümlerini yaptığımız, NGF, GDNF ve VEGF mRNA ekspresyonlarının, α2-adrenerjik reseptör blokajının yapıldığı MKH grubunda, diğer gruplara kıyasla fazla olduğu belirlendi. Bu çalışma, nöropatik ağrının tedavisinde α-adrenerjik reseptörler üzerinden uyarılan MKH'lerin antiallodinik etkisinde ve motor fonksiyonların süresinin uzamasında α2-adrenerjik reseptörlerin önemli rolü olduğunu düşündürmektedir. α2-adrenerjik reseptör antagonisti ile inkübe edilmiş MKH uygulanan grupta, yapısal ve hücresel iyileşmenin daha düşük düzeyde olduğu fonksiyonel ve histopatolojik bulgular ile belirlenmiştir. Bu sonuçlar, MKH'lerin rejeneratif etkisinde α2-adrenerjik reseptörlerin rolünün daha fazla olduğunu göstermektedir.