Amyotrofik lateral skleroz tanısı ile takip edilen hastaların beslenme durumlarının antropometrik ölçümler, kas kitlesi, hastalığın seyri, morbidite ve mortaliteye etkisi

ALS beyin ve omurilikte üst ve alt motor nöron kaybı ile karakterize, idiyopatik, ilerleyici ve ölümcül seyreden nörodejeneratif bir hastalıktır. Malnütrisyon, ALS'de prognozu olumsuz etkileyen önemli bir risk faktörüdür ve kötü prognoz kriterlerinden birisidir. Çalışmamızda İstanbul Tıp Fakültesi Klinik Nütrisyon Polikliniğine Ocak 2010-Aralık 2018 yılları arasında başvuran ve takiplerine en az 1 ay süreyle devam eden 55 ALS hastası değerlendirildi.18 yaş altı hastalar, inflamatuvar hastalığı olanlar ve kanser hastaları çalışmamıza dahil edilmedi. Hastaların nütrisyonel durum değerlendirmesi ve takibinde Nütrisyon Risk Skoru Tarama 2002 (NRS 2002) testi kullanılmıştır.Antropometrik ölçümler (boy, kilo, beden kitle indeksi, üst orta kol ve baldır çevresi),biyoelektrik impedans analiz cihazı (BIA, Tanita, Japonya) ile kas kitlesi ve vücut yağ yüzdesi,laboratuvar analizleri (serum kreatinin, albümin, C-Reaktif protein, lenfosit sayısı) yardımcı parametreler olarak kullanıldı. Malnütrisyonu olan hastalarda tercih edilen beslenme yolları ve tedavi yöntemleri değerlendirildi. Hastalık komplikasyonları ve şiddetinin değerlendirilmesinde, pnömoni öyküsü, hastaneye yatış öyküsü, trakeostomi varlığı, mekanik ventilatör desteğine ihtiyacı, disfaji ve kilo kaybı varlığı değerlendirildi. Malnütrisyon ile morbidite ve mortalite karşılaştırıldı. Hastaların takipleri sırasındaki antropometrik ölçüm, laboratuvar ve mevcut klinik durum değişiklikleri incelendi. Çalışmamızda ki hastaların önemli bölümüne disfaji ve oral gıda alımlarında azalma olması sebebi ile PEG takılmıştır. Hastaların mevcut malnütrisyon tedavisine rağmen ortalama ağırlık ve kas kitlesi düzeylerinde azalma olmuştur.Ölen hastaların çoğu malnütrisyon tedavisi değişik nedenlerle başarısız olanlardır. Ölen hastalarda BKI, serum albümin ve kreatinin değerlerindeki düşüş anlamlıdır. Düzenli malnütrisyon tedavisi alamayanlarda alanlara göre serum albümin değerlerinde anlamlı düşme olduğu saptanmıştır.Çalışmamızda ALS hastalığında erken, düzenli ve etkin nütrisyon tedavisinin hastalığın seyri,morbidite ve mortalite üstündeki olumlu etkisi anlaşılmaktadır. Sonuçlar gelecekte yapılacak çalışmalarla desteklenmelidir.