Anadolu el örme sanatının günümüz kıyafet tasarımına uyarlanması

İnsanlar asırlar boyunca barınma, yeme ve örtünme ihtiyaçlarını karşılamak için doğanın imkânlarından yararlanmışlardır. İnsan avladığı hayvanın derisinden, tüyünden, kemiğinden veya etrafta bulunan bitkilerin kabuğundan, dalından çeşitli ihtiyaçlarını karşılamak için kullanmıştır. Hayvansal ve bitkisel liflerden zaman zaman madensel liflerden iplikler üretmiştir. Bu ürettiği ipliği doğal yollarla boyayıp ihtiyacına yönelik olarak dokumuş ve örmüş ve bu ürünlerde teknik becerisi geliştikçe yaptığı ürünü süslemiş, çeşitli anlamlar yüklemiştir. Geçmişten günümüze ülkemizde yapılan şiş ve tığ örücülüğü incelediğinde, desen özellikleri, diğer el sanatlarında kullanılan desen özelliklerine benzerlik göstermektedir. İnsanlar, desenlemede doğada bulunan bitkileri, hayvanları ve çeşitli formları ele almış, birebir kopyalamış veya stilize ederek ürünlerini süslemede kullanmıştır. Bazı desenler sadece süsleme amacı güderken, bazı desenler birçok anlamı ifade etmektedir. Özellikle tığ oyaları ve el örgüsü çoraplar Anadolu'da sözsüz iletişim aracı olmuştur. Araştırmada, geleneksel el sanatlarımız arasında olan el örgüsü ve tığ işlerini teknik, desen araç yöntemleri olarak incelemek, çağdaş tasarımlara dönüştürmek, günümüzde kullanımını arttırmak ve gelecek kuşaklara kaynaklık etmek hedeflenmektedir.