Anayasa ve Türk ceza kanunu bakımından konut dokunulmazlığının ihlali suçu

Kişinin temel hak ve özgürlüklerinden biri olan konut dokunulmazlığı hakkı, ulusal düzeyde anayasalarda güvence altına alınıp, ceza kanunlarında yaptırım altına alınmış, uluslararası düzeyde ise uluslararası metinlerde koruma altına alınmıştır. Türk hukuk sisteminde konut dokunulmazlığı hakkını güvenceye bağlayan temel hüküm, 1982 Anayasasının 21. maddesinde düzenlenmiştir. Bu hakkın ihlalini yaptırıma bağlayan temel norm ise 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu‟nun 116. maddesinde düzenlenmiş olan konut dokunulmazlığını ihlal suçudur. Konut dokunulmazlığını ihlal suçu ile korunan hukuksal değer konutta başkalarının müdahalesi olmadan huzur ve güvenli bir yaşam sürdürme hakkıdır. Bu hak doğrudan özel hayatın gizliliği ve dokunulmazlığı ile de ilgilidir. Bu hakkın ihlali ile kişi özgürlüğüne karşı suç inlenmiş olur. Kanun bu fiilleri suç sayarken bir mekân olarak konutu değil, orada gerçekleşen kişi özgürlüğünü korumaktadır. Konut dokunulmazlığını ihlal suçu konut içerisindeki bireyin huzur, güven ve barış içerisinde yaşamını idame ettirmesini korumakla birlikte, konutun eklentisi ile işyeri ve eklentisi de ceza yaptırımı ile koruma altında olduğundan, bu yaşam alanlarındaki birey özgürlüğü de korunmaktadır. Çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde konut ve konut dokunulmazlığı kavramı, uluslararası belgelerde ve Türkiye Cumhuriyeti Anayasası‟nda konut dokunulmazlığı hakkı, bu hakkın gelişim süreci ve suçla korunan hukuki değer incelenmiştir. ikinci bölümde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu‟na göre konut dokunulmazlığını ihlal suçunun unsurları ve kusurluluğu etkileyen haller incelenmiş, üçüncü bölümde ise konut dokunulmazlığını ihlal suçunda nitelikli haller, suçun özel görünüş biçimleri ile soruşturma ve kovuşturma usulü incelenmiştir.