Anayasal demokrasinin meşruiyeti

Meşruiyet, görece yeni bir kavram olsa da otorite ve itaat etme yükümlülüğüne ilişkin tartışmalar, bilinen tarihin bize sunduğu şekilde, iktidar var olduğu sürece var olmuş çok eski bir konu olarak düşünürleri, politikacıları, hukukçuları, tarihçileri ve sair bilim insanlarını etkilemiş, çözüm arayışlarına neden olmuştur ki bugün bile meşruiyetin ne olduğu yahut siyasi iktidarın ne zaman meşru olduğu konusunda bir fikir birliği bulunmamaktadır. Siyasal iktidarın meşruiyetinin yani otoritenin kaynağının ne olduğu sorusuna yanıt aranırken bazı dönemlerde ilahi kaynaklı bazı dönemlerde belirli bir kişi veya zümre kaynaklı nihayetinde ise toplumdan kaynaklı yanıtlar öne sürülmüştür. Anayasal demokratik sistem modern haliyle var olalı beri ise meşruiyet sorununa birçok farklı yanıt verilmiştir. Anayasal demokrasi, liberal ideoloji ve burjuvazi ile beraber şekillenen bir yönetim biçimi olarak, normatif düzlemde demokrasi ve anayasal devlet kavramlarının bir birleşimi, politik düzlemde ise burjuva sınıfının kurucu eyleminin bir sonucudur. Bu nedenle anayasal demokrasinin meşruiyetine verilebilecek yanıtlar liberal ideolojinin ilkeleri ve egemenlik kavramıyla şekillenmektedir. Somut düzenin kurulduğu anda kaynağını egemen iradeye dayandırarak varlık kazanan meşruiyet inancı, anayasal demokrasi özelinde ise anayasacılık ve demokrasinin sunduğu kurumlar ve ilkeler ile örgütlenerek sürerlilik kazanmaktadır. İşte bu çalışma, modern devletin meşruiyet dayanaklarını ve normatif düzlemdeki meşruiyet araçlarını tespit ederek ona yeni bir bakış açısı kazandırma amacını taşımaktadır. Anahtar Kelimeler: Anayasa, Anayasal Demokrasi, Meşruiyet, Egemenlik, Temel Haklar.