Antihipertansif etkin madde içeren ve farklı salım kinetiğine sahip katı dozaj şekillerinin hazırlanması ve in vitro değerlendirilmesi

Amaç: Bu tez çalışmasında amaç, hipertansiyon tedavisinde hasta uyuncunu artırmak hedefiyle iki farklı salım kinetiği gösteren preparat uygulanarak, dozlama arasındaki Amlodipin Besilat plazma ilaç konsantrasyonundaki dalgalanmanın üstesinden gelmek için Amlodipin Besilat içeren hızlı salımlı tablet ve uzatılmış salimli tablet formülasyonları geliştirilmektir. Gereç ve Yöntem: 6 mm çapındaki tabletler direkt basım ile hazırlanmıştır. Tabletlerin geliştirilmesinde Amlodipin Besilat, Kollidon CL, Primojel, Avicel PH-102, Kırmızı Demir Oksit, Magnezyum Stearat, Mannitol, HPC-M ve HPC-SL kullanılmıştır. Dissolüsyon dahil olmak üzere in vitro tablet kontrolleri yapılmıştır. Tablet dissolüsyonları SOTAX AT 7 cihazında FDA kılavuzu doğrultusunda USP palet karıştırıcı, 50 RPM, 37  2 ° C, 900 mL pH 2 (IR tabletler için 1 saat, ER tabletler için 2 saat), pH 6,8 (ER tabletler için pH 2 ortamında 2 saatin ardında 10 saat) dissolüsyon ortamında gerçekleştirilmiştir. Numuneler 238 nm'de Mettler Toledo UV5 cihazında okunmuş ve dissolüsyon ortamına geçen ilaç miktarları hesaplanmıştır. Bulgular: Hızlı salım formülasyonlarında (IR) süperdağıtıcı ile seyrelticilerin; uzatılmış salım formülasyonlarında (ER) HPC-M, HPC-SL polimerlerinin dissolüsyona olan etkileri incelenmiştir. Sonuç: 9 IR tablet formülasyonu arasından 5. dakikada en yüksek ilaç salımı gösteren formülasyon optimum formülasyonu kabul edilip IR-5 formülasyon seçilmiştir. Geliştirilen 6 adet ER tabletlerinin ilaç salım kinetikleri DDSolver ile saptanmıştır. 12. saat sonunda %50 ilaç salıma en yakın salım gösteren ER-1 ve ER-4 tabletleri arasından Higuchi kinetiği ile salım yapan ER-1 nihai formülasyon olarak seçilmiştir. Oluşturulan 9 IR tablet formülasyonunda değişik oranlarda bulunan süper dağıtıcılar ile dolgu maddelerinin dissolüsyona ve tablet özelliklerine etkisi incelenmiştir. Oluşturulan ER tabletlerin de kullanılan HPC SL, HPC M polimer oranlarının dissolüsyona etkisi incelenmiştir.