Türkiye sergiler tarihinde sanatçılar tarafından düzenlenen sergiler

Bu çalışma, Türkiye sergiler tarihi içinde sanatçılar tarafından örgütlenen, organize edilen sergilere odaklanmıştır. Yerel sanat otamı içinde üzerinde çok vurgulanmayan "sergi" kavramı ve "sergileme tarihi" üzerine düşünme ve tartışma önerisi beraberinde sanatçıların, 19. yüzyılın ikinci yarısından günümüze sergileme pratikleri ve küratörlük alanındaki rolleri incelenmiştir. En genel tanımıyla sanat eserinin kamusal yaşamını kurumsallaştıran mekansal düzenlemeler olan sergiler, 15.yüzyıldaki köklerinden bu güne, sanatsal üretimin izinde; seçme ve sunma eylemleri merkezinde, temel ve tek anlamı teşhir etmek iken günümüzde söylem üretme araçlarına dönüşmüşlerdir. Sanatçı- küratör, 1990'lar itibariyle bu dönüşümün doğurduğu küratörlük mesleğinin farklı bir modeli olarak sunulur. Ancak sanatçılar, küratörlüğün dünyada yaygınlaştığı 1970'li yıllar ve Türkiye'de kabul gördüğü 1990'lardan önce sanatın sergilenmesi üzerine düşünce üreten aktörler olarak sergiler tarihi ve sanat tarihi içinde var olmuşlardır. Bu tez, bu düşünceyi, dünyadaki benzer durumuna da kısaca değinerek Türkiye için ayrıntılı şekilde incelemiştir. Sergilerin tarihinin başlangıcından beri sanatçının sergileme meselesine olan ilgisi ve pratiği, küratörlük mesleğinin kurumsallaşması ve sanatsal pratiği yanında sergileme pratiklerine de yoğunlaşan çok sayıda sanatçının varlığı ile "artist-küratör" olarak isimlendirilen bir model var etmiştir. Bugün çok sayıda sanatçı, bağımsız şekilde ya da çeşitli iş birlikleri ile bienaller, müzeler ve farklı sanat kurumları için sergiler düzenler. Bu sergilere odaklanan araştırmalar, sergiler tarihi ve dolayısıyla sanat tarihi içinde önemli bir alanı oluşturur.