Artık Adam

Kızı, damadı ve torunu ile yaşayan alzheimer hastası Mahmut'un bakış açısından anlatılan bu uzun metraj filmde çekirdek ailenin sosyal, kültürel ve politik kökenli sorunlarına tanıklık edildi. Mahmut'un gözünden görülen tüm olaylar, kesme yapılmadan kamera rejisi ile çekildi. Filmin yan karakterlerinin hayatlarındaki sorunlar Mahmut vasıtasıyla görülürken seyircinin tüm olaylara tanıklık etmesi istendi. Doğal oyunculuk ve diyalog yazımı ile olabildiğince gerçekçi bir dünya sunuldu. Mahmut'u gördüğümüz tüm sahnelerde yardımcı oyuncuların kameraya bakması zaman zaman yabancılaştırma unsuru olarak kullanıldı ve bu sayede filmin biçimi ve içeriği arasında paralellik kuruldu. Bu paralelliğe alzheimer hastalığının belli başlı özelliklerinin eklenmesinin sebebi, toplumsal hafızanın gelip geçiciliğine ve unutkanlığına, aynı zamanda toplumun otorite üzerindeki edilgenliğine dikkat çekilip eleştirel bir boyut getirilmesiydi. Anahtar Kelimeler : Uzun Metraj, Alzheimer, Öznel Kamera Kullanımı,Kamera Rejisi