Artroskopik rotator cuff tamiri yapılan hastalarda preop MRG ve fizik muayene bulgularının; özgüllüğünün-duyarlılığının değerlendirilmesi ve intraop bulgular ile karşılaştırılması

Tüm ortopedik yaralanmaların %33'ü rotator cuff patolojileri ile ilişkilidir. Omuz eklemi ağrıları kas-iskelet sistemi şikayetleri arasında bel ve diz ağrılarından sonra görülen en sık üçüncü şikayettir. Her yıl erişkinlerin %1'i yeni başlangıçlı omuz ağrısı şikayeti ile doktora başvurmaktadır. Omuz eklem patolojileri yaşam kalitesini olumsuz etkilemektedir. Bu sebeple omuz eklem hareketlerinin tam veya tama yakın ve ağrısız olması hedeflenmektedir. Kliniğimizde rotator cuff patolojisi nedeniyle opere edilen hastalarda preoperatif(Preop) magnetik rezonans görüntüleme(MRG)'lerinde karşılaşılan bulguların özgüllük ve duyarlılıklarının belirlenmesi ve MRG'de karşılaşılan lezyonların, intraoperatif(İntraop) bulgular ile karşılaştırılarak aralarındaki ilişkinin ortaya konulması amaçlandı. 2015-2019 tarihleri arasında rotator cuff tamiri yapılan hastaların bilgileri (medikal kayıtları, hasta dosyaları, radyolojik görüntüleri, ameliyat görüntüleri) hastane veritabanından taranarak değerlendirildi. Preop çekilen MRG'lerinde parsiyel rotator cuff yırtığı evrelendirilmesi, tam kat rotator cuff yırtığı evrelendirilmesi, yağlı dejenerasyon evrelendirilmesi tespit edilerek duyarlılıkları saptandı. Ayrıca ameliyatta karşılaşılan patolojiler ve fizik muayene bulguları belirlenerek MRG'lerde saptanan lezyonlarla karşılaştırmalı değerlendirme yapıldı. Çalışmamızda toplam 162 hastaya omuz artroskopisi uygulandı. Bu hastaların preoperatif fizik muayene ve MRG bulguları karşılaştırıldığında Jobe testi yüksek sensitif saptanırken, Drop Arm testi(Kol düşme testi) düşük sensitif olarak saptandı. Parsiyel ve tam kat yırtık grupları arasında Drop Arm testinde istatistiksel anlamlı bir farklılık saptandı.(p=0,003).Jobe ve Neer testlerinde gruplar arası anlamlı bir farklılık saptanmadı. Thomazeau yağlı dejenerasyon sınıflamasına göre gruplar arasında istatistiksel anlamlı bir farklılık saptandı.(p<0,001). Tam kat yırtık olanların %40,8'i "Evre 0" ve %42,4'ü "Evre 1" iken, parsiyel yırtık grubunun %83,8'i yani büyük bir çoğunluğu "Evre 0" dır. Preoperatif MRG ve intraop bulgular değerlendirildiğinde MRG tetkiki rotator cuff yırtıkları tespitinde etkili ve güvenilir bir yöntemdir ancak özellikle parsiyel yırtıkların duyarlılığının düşük olduğu akılda tutulmalıdır. Parsiyel rotator cuff yırtıklarının preop MRG ve intraop bulgular karşılaştırılarak yerleşim yeri değerlendirildiğinde MRG tetkiki yanıltıcı sonuç verebilmektedir. Parsiyel ve tam kat rotator cuff yırtıklarının preop MRG ve intraop bulgular arasındaki uyum kappa değerine göre değerlendirildiğinde parsiyel rotator cuff yırtıklarında Ellman sınıflaması dikkate alındığında düşük-orta düzeyde uyum, tam kat rotator cuff yırtıklarında Patte sınıflaması dikkate alındığında orta düzeyde uyum tespit edilmiştir. Sonuç olarak çalışmamızda MRG tetkiki rotator cuff yırtıkları tespitinde etkili ve güvenilir bir yöntemdir. Ancak özellikle parsiyel yırtıkların duyarlılığının düşük olduğu akılda tutulmalıdır. Hem parsiyel hem de tam kat rotator cuff yırtıkları intraop görüntülerde daha ileri evrede, daha fazla atrofik ve daha fazla yağlı dejenerasyona uğramış olarak beklemediğimiz şekilde karşımıza çıkabilmektedir. Bu sebeple rotator cuff patolojilerinin erken evrede ve doğru tanısı konularak tedavi süreci planlanmalıdır.