Âşık tarzı şiir geleneğinde aruzlu şiirler üzerine bir araştırma

Türk edebiyat geleneklerinden İslâmiyet öncesi ozan-baksı geleneği ve İslâmiyet sonrası tekke-tasavvuf edebiyatı geleneklerinin etkisi ile 16. Yüzyılda âşık tarzı edebiyat geleneği ortaya çıkmıştır. Bu geleneğin mensupları olan âşıklar, divan edebiyatı şairleriyle Osmanlı coğrafyasında uzun süre patrimonyal devlet yapısı içerisinde ve sözlü/yazılı kültürün geçiş süreçlerinde mahsuller vermişlerdir. Bu süreçte kimi divan şairleri âşık tarzı gelenekte hakim olan heceli şiir sahasına girmiş, bazı âşıklar da divan şairlerinin kaleme aldıkları aruzlu şiirler icra etmişlerdir. Özellikle divan şairlerinin eleştirilerine sebep olan âşık tarzı aruzlu şiirler üzerinde 19. Yüzyılda ortaya çıkan tartışmalar, 20. Yüzyılda daha da artarak değişik versiyonlarıyla farklı alanlara taşınmıştır. Araştırmamızın konusunu âşık tarzı şiir geleneği içerisindeki aruzlu mahsullerin sözlü/yazılı kültür ve patrimonyal devlet yapısı bağlamında geçirdiği süreç ve neticesinde ortaya çıkan âşık tarzı aruzlu şiirler üzerine şekillenmiş tartışmalar ve meseleler oluşturmaktadır. Çalışmada ele alınan bu meseleler, Âşık Gevherî örnekleminde değerlendirilmiştir.