2008 küresel krizi sonrası Türkiye'de yoksullukla başa çıkma yollarının değerlendirmesi: Türkiye refah izleme anketi üzerine bir çalışma

Bu tez, 2008 küresel krizinden sonra Türkiye'deki düşük gelirli hane halklarının fakirlikle başa çıkma stratejilerini araştırmakta ve bu stratejileri etkileyen başlıca faktörleri ortaya koymaktadır. Türkiye Refah İzleme Anketi (2009) sonuçlarına göre, fakir hane halkları sağlık hizmetlerinin kullanımını azaltmışlar, yiyecek tüketimini kısıtlamışlar ve eğitim harcamalarında kesintiye gitmişlerdir. Bunun yanında, en düşük gelir seviyesindeki hane halkları arasında, ihtiyacı olduğu ve hukuken hak ettiği halde, sosyal güvenceye erişemeyen birçok aile bulunmaktadır. Kriz ortamında fakirlikle başa çıkabilmek için, bu aileler genellikle resmi olmayan kanalları kullanmaktadırlar.Bu kapsamda, bu çalışma kentsel ve düşük gelirli hane halklarının belirleyici özelliklerini ve fakirlikle başa çıkma stratejilerini istatistiksel olarak özetlemektedir. Stratejileri belirleyen başlıca özelliklerin saptanmasında probit regresyon analizi yöntemi kullanılmıştır. Genel olarak, hane halkı boyutu, hane refahı, hane reisinin istihdam durumu ve sosyal güvence sahipliği kentsel hane halklarının fakirlikle başa çıkma yolları üzerinde önemli etkiye sahip bulunmuştur. Zor durumlarda kullanılan ilişkilere gelince; refah seviyesi, hane reisinin yaşı, istihdam durumu ve hane içerisinde konuşulan dilin Türkçe'den farklı olması, kullanılan ilişki çeşidi üzerinde istatistiksel olarak önemli bir etkiye sahiptir. Araba sahipliği ve 15 yaş altı çocuk sayısı ise hiçbir regresyonda önemli bulunmamıştır.