Nefropatili tıp 2 diyabetik hastalarda sistatin C ve mikroalbüminüri arasındaki ilişkisi

Diyabetik nefropati, tip 2 diyabet Mellitus komplikasyonlarından kaynaklanır. Sağlıklı kişilerde hafif böbrek yetmezliğinin teşhisinde kreatinin yerine böbrek dışı faktörlere daha az bağımlıdır. Sistatin C'nin (Cys C) tübüler hastalığı olan hastaların idrarında bulunması, renal tübüler hasar için bir belirteç olarak kullanılabileceğini düşündürmektedir. Kerkük Genel Hastanesinde bir vaka kontrol çalışması yapılmıştır. En az 8 yıldır T2DM'li 90 kişi ve 30 sağlıklı kişi üzerinde çalışıldı. Cinsiyet, yaş, BMI ve DM süresi başlangıçta toplandı. Kan şekeri, glislenmiş hemoglobin, sistatin C, serum ve idrar kreatinin ve albümin. VKİ, AKŞ, HbA1c, SCr, GFR, MA ve Cys C serum düzeyleri çalışma grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık gösterdi (p=0,001). Gruplar, yaş açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar olmaksızın karşılaştırıldı. Cys C ve SCr arasında istatistiksel olarak anlamlı bir pozitif bağlantı ve Cys C ve T2DM ile nefropati arasında negatif bir korelasyon vardı. Cys C ile idrar mikroalbüminürisi arasında pozitif bir korelasyon da gözlendi. Cys C, böbrek fonksiyonundaki değişiklikleri saptamak için hassas ve güvenilir bir tanısal belirteçtir. T2DM'li kişilerin kanındaki artan Cys C seviyeleri, böbrek hastalığının genişlemesinin bir göstergesidir. Anahtar Kelimeler: Diabetes Mellitus, Nefropati, Sistatin C, Mikroalbüminüri