Astım hastalarında Th17 ilişkili sitokinler ve hastalık şiddeti ile ilişkisi

Astımın temel özelliklerinden biri hava yolu inilamasyonudur ancak hastalık şiddeti ile inflamasyonun yoğunluğu arasındaki ilişki net olarak tanımlanmamıştır. Bu çalışmada astım hastalarında inflamasvon ile ilişkili olduğu düşünülen Thl7 ilişkili sitokin düzeylerini belirlemeyi ve bu sitokinlerin astım kontrol test (AKT) skorları ve solunum fonksiyon parametreleri ile ilişkisini araştırmayı amaçladık.Çalışmaya 60 astım hastası, 20 sağlıklı kontrol olgusu dahil edildi. Astım hastalan kontrol durumuna göre 3 gruba ayrıldı; "tam kontrol", "kısmi kontrol" ve "kontrolsüz". Tüm olguların serum TNF-a, TGF-(İ IL-6, IL-17A, IL-17F, IL-21, IL-22 ve IL-23 konsantrasyonları ölçüldü ve solunum fonksiyon testleri yapıldı.Astım hastalarının sitokin düzeyleri, IL-23 hariç, kontrol grubundan belirgin yüksekti (TNF~a için p=0.004, TGF-p için p= 0.01, IL-6 için p=0.000, IL¬IT için p=0.000, IL-17F için p= 0.008, IL-21 için p= 0.000, IL-22 için p- 0.015). IL-6, IL-21 ve IL-23 düzeylerinin AKT skorları ile anlamlı negatif korelasyon gösterdiği (sırasıyla r=-0.364, p 0.004, r=-0.295, p-0.022, r=-0.546, p-0.000), AKT skorları île FEVj değeri arasında pozitif korelasyon olduğu tespit edildi (r=0.520, p=0.000). Sitokin düzeyleri ile FEV} değeri arasındaki ilişki araştırıldığında; IL-6 ve IL-21 düzeyleri ile F'EVj değeri arasında negatif korelasyon varlığı tespit edildi (sırasıyla r-~0.3û, p=Q.017, 0.36, p=0.004)Sonuç olarak, özellikle hastalığı kontrol altında olmayan astım hastalarında Th!7 ilişkili sitokin düzeylerinin belirgin yüksek olduğunu saptadık. Bu hastalarda. Ih 17 sitokinlerini hedefleyen bir tedavinin, nötrofıük inflamasvonve steroid direncinin ön planda olduğu ağır astımlı hastalarda faydalı olabileceğini düşünüyoruz.Anahtar kelimeler: Astım, I h 17 hücre, astım kontrol testi