Astımlı çocukların ve annelerinin depresyon ve kaygı düzeylerinin değerlendirilmesi

Giriş ve Amaç: Bronşiyal astım kronik hava yolu inflamasyonu sonucu gelişen bronşiyal aşırı duyarlılık ile karakterize kronik bir çocukluk çağı hastalığıdır. Kronik hastalığa sahip çocuklarda ve annelerinde depresyon ve anksiyete sıklığının arttığını destekleyen yayınlar olup üniversitemizde takip edilen astımlı çocukların ve annelerinin depresyon ve kaygı düzeylerini saptamayı amaçladık.Olgular ve Yöntemler:Çalışma grubu olarak elli astımlı çocuk ve annesi, elli diyabetli çocuk annesi, elli akut üst solunum yolu enfeksiyonu geçiren çocuk annesi ele alınırken kontrol grubu olarak elli sağlıklı çocuk ve annesi araştırmaya alınmıştır. Araştırmamız toplamda iki yüz anneyi ve yüz çocuğu kapsamaktadır. Veriler, araştırmacılar tarafından hazırlanan Görüşme Formu ile Hastane Anksiyete ve Depresyon Ölçeği , Çocuklar için Depresyon Ölçeği ve Çocuklar için Sürekli Kaygı envantörü kullanılarak toplanmıştır.Bulgular: Hastane Anksiyete ve Depresyon Ölçeğine göre yapılan değerlendirmede astımlı çocukların annelerinin %52 `sinde, diyabet çocukların annelerinin %50'sinde, üst solunum yolu enfeksiyonu geçiren çocukların annelerinin %28'inde, sağlıklı çocukların annelerinin %22'sinde depresyon puanı 7'nin üstünde (anlamlı) çıkmıştır. Çalışma grupları annelerin depresyon puanına göre istatistiksel olarak değerlendirildiğinde astımlı çocukların anneleri ile diyabet çocukların anneleri arasında anlamlı farklılık tespit edilmez iken (p>0,05), astımlı çocukların anneleri ile üst solunum yolu enfeksiyonu geçiren çocukların anneleri ve sağlıklı çocukların anneleri arasında istatistiksel olarak anlamlı fark tespit edildi(p=0,002).Hastane Anksiyete ve Depresyon Ölçeğine göre yapılan değerlendirmede astımlı çocukların annelerinin %46`sında, diyabetli çocukların annelerinin %44'ünde, üst solunum yolu enfeksiyonu geçiren çocukların annelerinin %26'sında, sağlıklı çocukların annelerinin %24'ünde anksiyete puanı 10'un üstünde (anlamlı) çıkmıştır. Çalışma grupları annelerin anksiyete puanına göre istatistiksel olarak değerlendirildiğinde astımlı çocukların anneleri ile diyabet çocukların anneleri arasında anlamlı farklılık tespit edilmez iken (p>0,05), astımlı çocukların anneleri ile üst solunum yolu enfeksiyonu geçiren çocukların anneleri ve sağlıklı çocukların anneleri arasında istatistiksel olarak anlamlı fark tespit edildi(p=0,031).Çocuklar için Depresyon Ölçeği uygulanarak yapılan çalışmada astımlı çocukların depresyon düzeyleri sağlıklı çocukların depresyon düzeylerinden yüksek saptandı ve istatistiksel olarak anlamlı fark tespit edildi(p=0,001)Çocuklar için Sürekli Kaygı Envantörü uygulanarak yapılan çalışmada astımlı çocukların kaygı düzeyleri sağlıklı çocukların kaygı düzeylerinden yüksek saptandı ve istatistiksel olarak anlamlı fark tespit edildi(p=0,001)Sonuçlar: Yapılan çalışmada astımlı çocukların ve annelerinin depresyon ve anksiyete düzeylerinin arttığı saptanmıştır. Astımlı çocuğun takip ve tedavisinde ailelere bu yönde verilecek destek gerek astımlı çocuğun tedavisinin en iyi şekilde sürdürülmesine gerekse de hekim hasta yakını diyaloğunun en uygun şekilde yürütülmesine katkı sağlayacaktır.Anahtar Kelimeler: Astım, Depresyon ve Anksiyete