Ataerkil şiddetin ekofeminizm temelinde değerlendirilmesi: Dernekler üzerinden bir alan araştırması

1970'li yıllarla birlikte cinsiyet üzerinden şekillenen tartışmalara yeni bir kavram olan "toplumsal cinsiyet" eklenmiştir. Bu kavram etrafında, kadınlara bir takım toplumsal roller yüklemenin anlamı açıklanırken; bunun temeli, "ataerkil yapılara" dayandırılmaktadır. Aynı kökten doğan tahakküm biçimleri de bu ataerkil yapının bir sonucu olarak görülmektedir. Bu konuyu genişleterek yeni bir bakış açısı sunan ekofeminist yaklaşım ise; eril yapıların oluşturduğu bu tahakkümün yalnızca kadınlara yönelik olmayıp; doğayı, hayvanları ve cinsel yönelim çeşitliliği gösteren grupları da kapsadığını ileri sürmektedir. Bu şiddet biçimlerini anlamanın ve nedenlerini irdelemenin yolu yine toplumsal yapıyı incelemekten geçmektedir. Toplumsal yapı hakkında ipuçları verebilecek oluşumların başında da sivil toplum kuruluşları gelmektedir. Bu çalışmada kadınların ve LGBTI'lerin uğradıkları şiddet biçimlerinin, doğanın ve hayvanların uğradıkları ile ilişkisini irdelemek açısından, Türkiye'nin İstanbul ilinde bulunan ve bir sivil toplum kuruluşu niteliği taşıyan; kadınları, doğayı ve hayvanları koruma, haklarını savunma derneklerinden ve cinsel yönelim temalı derneklerden yararlanılmıştır. Çalışmada öncelikle ataerkillik ve bununla ilişkili olan toplumsal cinsiyet, erkeklik ve beden politikası kavramları açıklanmıştır. Ardından bu kavramların eril şiddet ile bağlantıları ortaya konulmuştur. Buradan hareketle ekofeminizm kavramı irdelenmiş ve ekofeminizmin eril tahakkümü ele alış biçimi tartışılmıştır. Daha sonra, derneklerin temsil işlevini açıklamak için sivil toplum kavramına ve derneklerin niteliklerine yer verilmiştir. Çalışmanın devamında, ilgili derneklerle ayrı ayrı yapılan görüşmelerden elde edilen veriler karşılaştırılarak, niteliksel analize tabi tutulmuştur. Elde edilen bulgularla ataerkil temellere dayanan şiddet biçimlerinin kadın, LGBTI, doğa ve hayvanlar üzerinden benzeşik olduğu noktalar ekofeminist yaklaşım çerçevesinde değerlendirilmiştir. Böylece bu gruplara yönelik eril tahakkümün temelinde yatan ortak nedenleri Türkiye örneği üzerinden incelemek ve birincil verilerle ortaya koymak amaçlanmıştır.